Tag: Zuid Azië

1 jaar op reis

1 jaar op reis

4 september 2017. De dag dat we vertrokken. De dag dat we afscheid namen van onze familie. We waren nog een beetje gaar van het afscheidsfeestje. Ik denk dat we wel kunnen zeggen dat het een van onze beste feestjes ooit was! En wat waren er een hoop mensen. Zoveel lieve vrienden, collega’s en familie. Dat heeft ons echt goed gedaan. En nu nog steeds. We vinden het erg fijn om nog zoveel contact te hebben met jullie.

We hebben nog geen moment spijt gehad van onze beslissing. Althans op een paar momenten na dan. En de eerste was al snel. We kwamen 5 september aan in New Delhi, India. En ik denk dat dat een van de beste maar ook een van de slechte plekken op aarde is, om je reis te beginnen. 

Moe van het reizen, nog gaar van het feestje kwamen we aan in het hotel. De mensen waren trouwens super aardig in t hotel. Maar buiten op straat. Het was verschrikkelijk. ’s Avonds lagen we allebei te huilen in bed. En hadden we echt zo iets. Waar zijn we aan begonnen??
Was dit echt wat we wilden? Gisteren waren we nog thuis, en hadden we zoveel fijne mensen om ons heen. We zijn huilend in slaap gevallen. Maar vanaf toen werd het gelukkig alleen maar beter.

Als we nu terug kijken zijn we blij dat we in India zijn begonnen. Het was het verschrikkelijkste land waar we geweest zijn. Maar ook zeker een van de mooiste. Jammer dat er door een groot deel van de bevolking niet netjes met je wordt omgegaan. Maar daar hebben we nu profijt van. En valt alles na India alleen maar mee.

Onze 2e grote dip was de avond voor kerst. We hadden bedacht dat we een witte kerst wilden. En  vanaf Sri Lanka was het niet te duur om naar de Malediven te vliegen. En die kans wilden we natuurlijk niet laten schieten. Heerlijk met de kerst met je billen op een wit strand zitten. Wie wil dat nou niet? Uhm,, wij?? 

We zaten op een mooi eiland met nauwelijks toeristen. Maar officieel is de Malediven een Islamitisch land. Er werd dan ook niks met kerst gedaan. En er was geen druppel alcohol te krijgen. Verder moest ik bedenkt over straat. Toen hadden we t wel even moeilijk. En hadden we eigenlijk ook wel graag willen aanschuiven aan het kerstdiner. Jelle was zelfs in voor de Gourmet! haha. 

Tot zover onze diepte punten.

Verder hebben we het alleen maar super gehad. Op wat ziektekwaaltjes na. Maar gelukkig waren die tot nu toe altijd verholpen met de medicijnkoffer die we bij ons hebben. 

We zijn inmiddels een jaar en 14 landen verder.

  • India
  • Maleisië
  • Brunei
  • Thailand
  • Sri Lanka
  • Malediven
  • Singapore
  • Bali, Indonesië
  • Cambodja
  • Hong Kong
  • China
  • Vietnam
  • Filipijnen
  • Australie

Hebben we op 104 verschillende bedden geslapen. En ontelbaar veel mooie plekken gezien.
Wat is de wereld toch groot en mooi! En zijn er zoveel lieve mensen op de wereld. Die maar met een klein bedrag rond komen op een dag. En toch zo gelukkig zijn. Ik denk dat dat wel een van de belangrijkste dingen is die we geleerd hebben op reis. Gelukkig zijn met wat je hebt. We leven al een jaar uit een rugzak en hebben ondertussen niet super veel meer bij ons. Natuurlijk houden we van mooie spullen en leuke kleding. Maar hoe minder je hebt. Hoe minder druk je je hoeft te maken om de spullen die je hebt. En zo dus meer tijd over hebt om te genieten. En rust in je hoofd hebt. 

Genoten hebben we zeker, en doen we eigenlijk nog steeds als we terug denken aan al het moois dat we gezien hebben. Maar er zijn natuurlijk wat plekken, landen die ons echt zijn bijgebleven. Landen waar we zo weer naar terug zouden gaan

Een van onze favoriete landen was toch wel China. Hoewel China best pittig was. En vooral ook erg koud. Heeft dit bijzondere land ons veel moois gegeven. Het land is zo groot en divers. En ondanks dat bijna niemand Engels spreekt, doen ze ongelofelijk hun best om je te helpen. We hebben de mooiste en bizarste natuurparken gezien, uren in de trein gezeten, de gekste Chinezen zien dansen in t park, de ontzettend rare gewoontes van de Chinezen gezien en soms onverwachts ook nog heel lekker gegeten. Een land waar we zeker nog een keer naar terug willen. ( We zijn nu voorbereid op “alle” gekke gewoontes). 

Voor en na China zijn we in Hong Kong geweest. Een fantastische stad. Het overgrote deel is Chinees. Maar eigenlijk staat alles ook wel in het Engels aangegeven. Het is wel een dure stad. Maar als je elke dag bij de Mac Donalds gaat eten valt het best mee. haha. Een stad die zoveel te bieden heeft. Het is een oude stad en behoorlijk volgebouwd. Maar zo ontzettend gaaf om te zien. Een stad die je nergens anders ziet. Volgebouwd met torenhoge gebouwen. De stad waar geen slaapplaats was voor onze eerste nacht. Je zou toch denken dat er genoeg slaapplaatsen zouden zijn. Maar het hotel wat we geboekt hadden, had onze kamer aan een ander gegeven. Ondanks dat we hadden aangeven dat we ’s nachts zouden aankomen. De andere hotels vroegen zo’n €400 euro voor een overnachting. En dus dachten we dat er niks anders op zat dan te overnachten bij de Mac Donalds. (Waar de Mac Donalds wel allemaal niet goed voor is) haha. Gelukkig vonden we uiteindelijk toch nog een redelijk betaalbaar hotel. En hebben we de uren volgemaakt in bed. 

Maleisië het land dat we bezochten na India. Het voelde echt als een warm bad. De mensen waren er zo vriendelijk, lief en geïnteresseerd. Het land waar we naar de Formule 1 zijn geweest. (een cadeau voor Jelle’s verjaardag) en een cadeau was het zeker. We hadden de ideale plek. En voor onze neus pakte Max Verstappen de 1e plaats. Om die vervolgens niet meer weg te geven. Echt een geweldig weekend. Maleisië heeft ons echt verrast door z’n prachtige natuur. Borneo was fantastisch. We hebben apen gezien die nog in het wild leven. Een grot met miljoenen vleermuizen. (en heel veel vleermuizen kak). Een land met heerlijk en vooral goedkoop eten. We gingen bijna elke dag wel ergens een portie saté met pindasaus scoren. haha.

Sri Lanka stond hoog op ons lijstje om te bezoeken. En het is ons geen moment tegen gevallen. We hebben voor 10 dagen een tuktuk gehuurd waarmee we het noorden zijn rondgereden. De mensen wisten niet wat ze zagen. Ze probeerde ons aan te houden, omdat ze dachten dat we een taxi waren. En zwaaiden ons hard na als ze ons zagen zitten. Geweldig! Sri Lanka heeft echt prachtige natuur. We hebben er diverse wandelingen gemaakt. De een nog pittiger dan de ander. Zo hebben we Adam’s Peak beklommen. Een berg van 2243 meter hoog. Te bereiken via 5500 trap treden. Deze wandeling maakten we ’s nachts. We vertrokken om 2u. Om op tijd boven te zijn voor de zonsopgang. Na 3,5u kwamen we boven aan. En was er helemaal geen zonsopgang te zien omdat het te mistig was. Toen stond ons nog een tocht van 3u terug lopen te wachten wat eigenlijk nog erger was dan naar boven. Maar goed we hebben t wel maar mooi geflikt. 

En als laatste land in Azië hebben we de Filipijnen bezocht. En dat is toch wel echt een van onze favoriete. Helaas konden we onze reis niet helemaal afmaken, omdat ons geld een beetje op raakte. Maar we hebben hier wel echt genoten. De mensen zijn er zo aardig. Wederom weer erg lekker gegeten (ook erg ziek geweest helaas). En hebben we een van de mooiste tochten van onze reis gemaakt. 3 dagen op een boot geleefd en geslapen in hutjes op t strand. Gedoucht met een emmer water. Maar wat was het fijn om even helemaal back to basic te kunnen gaan. We zouden deze tour zo weer boeken. En misschien dan wel voor langer. De dag bestond uit ontbijt, varen, snorkelen, varen, snorkelen, lunchen, snorkelen, varen, snorkelen, varen, snorkelen, varen, dineren, slapen. En dat 3 dagen lang. Echt genieten. De filipijnen heeft ons verrast. De vele mooie snorkel plekken. De prachtige stranden. We willen zeker nog een keer terug om onze reis af te maken.

Verder zijn onze ouders, broertjes + vriendin en Rolinda(vriendin) langs geweest tijdens onze reis. Wat ook ontzettend leuk was. Fijn om ze weer te zien na zo’n lange tijd. En gaaf om samen mooie momenten en plekken te delen. Om herinneringen te maken. En vooral om te genieten van het samen zijn. Om je verhalen te delen. Te laten zien hoe het leven in Azië er aan toe gaat. Zo grappig om te zien hoe erg Jelle en ik al gewend zijn aan dingen. En voor hun heel vreemd en gek is. De honden die overal op straat rond lopen. De scooters die voorbij rijden met 3,4,5 en soms wel 6 mensen erop. Of scooters afgeladen met spullen, tv’s, kippen en noem maar op. De kleine hutjes waar de mensen met hele familie’s in wonen. Kinderen die altijd maar zwaaien en roepen naar je en het tropische klimaat.
Echt onwijs gaaf dat ze langs zijn gekomen!!

Genoeg emotioneel gedoe. We hebben ontzettend genoten van t afgelopen jaar. Iets waar we nog heel vaak aan terug denken. Helemaal nu we aan t werk zijn. Nog een paar maandjes werken en dan gaat ons avontuur weer verder. Gaan we in ons omgebouwde busje Australië ontdekken. En dat belooft weer een prachtige reis te worden.

Bedankt voor jullie leuke reacties, support, lieve berichtjes, leuke verhalen, enthousiasme.
Hopelijk gaan al die foto’s jullie nog niet vervelen. Het is nu nog even rustig en dan zullen we jullie weer gaan spammen met foto’s van Australië. Haha.

We houden van jullie, Liefs Jelle & Inge

Zet je beste beentje voor!

Zet je beste beentje voor!

Zet je beste beentje voor
Zing het laag en luid in koor
Stappen wij voorbij
Ga dan gauw opzij

Want een olifant loopt door
Ja, een olifant loopt door
Hup twee drie vier
Een twee hup twee drie vier  

O, je hoort ons al van ver,
Want een olifant is fair    
Ja, hij bonkt en stampt
naar het legerkamp

Als een echte militair
Als een echte militair

Rechtsomkeer mars
Een twee drie Door
zet je allerbeste beentje voor

Rechtsomkeer mars
Compagnie halt

Tot zo ver de introductie van deze blog!!
Laten we nu met het echte werk beginnen.

Via de eigenaar van ons hostel in Trincomalee, kwamen we aan het mail adres van een een fantastische  gids en chauffeur voor een jeep safari. We hebben de beste man gelijk een mail gestuurd om te vertellen dat we geïnteresseerd waren in een jeep safari.
We kregen een super aardige mail terug. Helaas was de man zelf niet aanwezig. Maar hij kon wel zijn aller aller aller beste chauffeur sturen die hij had.
Nou, daar namen we ook genoegen mee ;).

We hadden om 14:30 afgesproken in het dorpje dat vlakbij het park ligt.
We maakten kennis met onze chauffeur Isuru. Een jongen die een stuk jonger is dan dat wij zijn. En die maar net boven het stuur uitkwam van de grote jeep uit kwam. We reden met redelijk vaart richting het park. Helemaal in vergelijking met de 40km/uur die wij rijden in onze TUKTUK.

Aangekomen bij het park betaalde we de entree prijs. We dachten eigenlijk dat dat de prijs per persoon was. Maar het was de prijs voor een auto. Dus al prop je die helemaal vol. Dan betaal je daar hetzelfde bedrag voor. De prijs voor de entree was: 4.160 rupee, dat is ongeveer €24,- Hier deed Isuru het dak van de jeep open. Zo konden we gaan staan en het ultieme safari gevoel beleven;).

We reden eerst een stuk over de hoofdweg. Er kwamen al een hoop jeeps terug gereden. En onderweg wordt er gevraagd waar we de meeste kans van slagen hebben. Af en toe stopt de chauffeur even. En tuurt hij met z’n ogen op zoek naar olifanten? krokodillen? vogels?

Een krokodil was het. Lekker langs de kant van het water lag een serieus grote krokodil.

een baantje trekken hebben we dan ook maar even overgeslagen daar.

We reden de hoofdweg af en kwamen in een soort weiland terecht. Onze chauffeur manoeuvreerde de wagen door de blubber, grote plassen water, het hoge gras. de eigenaar had niet overdreven. We hadden echt een goede chauffeur gekregen. In de verte konden we de kudde olifanten al zien. En we kwamen steeds dichter en dichter bij. Totdat we op maar een paar meter afstand stonden met onze jeep.
1 mannetjes olifant was daar niet zo blij mee en begon met z’n oren te flapperen en rende in de richting van een andere jeep. Die reed vol gas weg. Gelukkig net op tijd weg. De mannetjes olifant ging daarna naast z’n jong staan met nog 2 olifanten om hem te beschermen.
De andere olifanten merkten niet eens op dat er een groep mensen stond te kijken naar ze.
Ze stonden lekker te genieten van het verse gras dat ze aan het eten waren.
We konden wel uren blijven kijken naar die beesten. We hebben ons dan ook behoorlijk kunnen uitsloven met onze camera’s.(stelletje toeristen haha)

Maar uit het niets begon het ineens kei en keihard te regenen. We hadden gelukkig een regenjas meegenomen. De chauffeur vroeg of hij het dat dicht moest maken. Maar we zeiden nee hoor, we hebben een regenjas aan. Komt wel goed. Totdat het 2 minuten later op standje maximaal regende en het er echt met bakken uit kwam. We hebben toen toch maar heel lief aan de chauffeur gevraagd of het dak toch dicht mocht. Gelukkig wilde hij dat voor ons doen. Achteraf had het misschien niet gehoeven. Want we waren toch al zeiknat. We werden zo weer even herinnerd aan de regenbuien in Nederland. (alsof we die kunnen vergeten)

We reden weer weg bij de kudde olifanten. En onderweg zat de een na de andere jeep vast in de blubber. Af en toe knepen wij hem ook wel. Maar we hadden toch echt de beste chauffeur gekregen die er was. Hij vertelde dat er wagens waren die geen 4wiel aandrijving hadden. Dan wordt het vrij lastig om uit een kuil met modder te komen.

Even later zat er een jeep tot de helft toe in de bagger. Hij vroeg ons of we hem wilden helpen. Maar de chauffeur had er niet zo’n zin in. En het had waarschijnlijk ook niet zo veel zin om dit met 1 auto te gaan doen. De wagen was al zo ver weggezakt. Je zag zelfs dat de achterwielen al scheef gingen staan. Toen we wegreden zei onze chauffeur dat hij niet ging helpen. Omdat het geen collega van hem was. Oké, zo gaat het er hier dus aan toe.

We werden nog naar verschillende uithoeken van het park gereden. En onderweg kwamen we steeds olifanten tegen. Soms alleen en soms met z’n tweeën. Meestal merkten ze ons niet eens op. En gingen ze gewoon lekker door met het eten van gras en het gooien van grond op hun rug.

Er was 1 olifant die had een groot touw om zijn nek. De chauffeur zei dat die olifant een tracker om heeft. Hij is al meerdere keren naar het dorp gelopen om daar voor een hoop ravage te zorgen. Nu gaan de alarmbellen rinkelen als hij te dicht bij het dorp komt.

Onderweg kwamen we nog een hoop koeien en buffels tegen. Het was net of we door de polder reden. Haha. En in de verte hoorden we de geluiden van de pauw. Die was opzoek naar vrouwtjes, want hij was aardig aan het showen met z’n mooie veren.

Net voor de zon onder was reden we het park uit. Volgens mij waren we een van de laatste die het park verlieten. Helaas hadden we door de vele regen en donkere wolken geen mooie zonsondergang kunnen zien in het park. Dat had helemaal waanzinnig geweest.

Onderweg naar het dorpje stonden er ineens allemaal auto’s stil op de weg. Er liep namelijk een olifant over de weg. Ja dat gebeurt hier wel vaker. Nu waren wij wel erg blij dat we in de jeep zaten en niet in onze tuktuk. Na aankomst in het dorp hebben we nog een mooie foto gemaakt van onze chauffeur en hebben we hem onwijs bedankt voor de gave ervaring. Dankzij hem was dit een onvergetelijke middag. En hebben we niet in een treintje achter de andere jeeps aangereden.

We stapten in onze tuktuk om terug te rijden naar ons dorpje en hotel. En je gelooft het of niet. We kwamen onderweg weer 2 olifanten tegen. Het hield maar niet op. Dit keer liepen ze gelukkig langs de andere kant van de weg. En konden we er met onze tuktuk makkelijk langs rijden.

Die nacht hebben we allebei gedroomd over olifanten, olifanten en olifanten.

Nog even de kosten op een rijtje:
We betaalden voor onze chauffeur en jeep 4.500 ringgit dat is ongeveer €25,-
Voor de entree voor het park betaalden we 4.160 ringgit. Dat is ongeveer €23,-
In totaal waren we € 48,- kwijt voor een jeep safari van ongeveer 4uur.
Als je je jeep deelt met andere mensen dan ben je nog goedkoper uit. Je betaald namelijk niet per persoon maar per auto/jeep

Christmas Party op Fulidhoo

Christmas Party op Fulidhoo

Om 11:40 stapten we aan boord van de lokale ferry. Gelukkig waren er maar weinig andere toeristen aan boord. Een goed teken. Na het drukke Maafushi.
De vaart begon rustig. We voeren relaxt over de golven heen. Maar op een gegeven moment waren de golven wel heel hoog. Soms wel een paar meter hoog. De een na de ander werd zeeziek. Gelukkig hadden we er allebei niet heel veel last van. Net voor de kust van Fulidoo werd het ondieper. En daardoor waren de golven ook minder hoog. Gelukkig maar. We kwamen steeds dichter en dichter bij. En wauw wat zich dit eiland er mooi uit. Niet al te veel bebouwing. En zelfs nog een groot stuk wat nog begroeid was. Dat belooft veel goeds. We kwamen aan op het eiland. En er stond weer netjes iemand van ons hotel te wachten. De kamer die we geboekt hadden was vol. En dus werden we overgeplaatst naar het guesthouse van z’n broer. In totaal waren er 6 guesthouses op dit eiland. En 4 waren er al van 1 familie. We kregen een super mooie kamer. Met een heerlijk bed, een goeie douche en hele goede wifi!

Na een opfrisbeurt en een welkomstdrankje was het tijd voor de rondleiding over het eiland. Samen met de eigenaar en een Amerikaans stel liepen we een rondje over het eiland. Bizar dat zo’n klein eiland toch van alle gemakken is voorzien. Er is een school, moskee, speeltuin, gemeentehuis, 2 restaurants, diverse winkeltjes en er werd een heel groot voetbalveld/stadion gebouwd. Ze waren namelijk op dit eiland 1 van de beste van de hele Malediven. En dan hoor je natuurlijk wel een goed voetbalveld te hebben.

Verder vertelden hij dat er 3 families leven op dit eiland en dat de kinderen tot hun 11e hier naar school konden gaan. Als ze slim genoeg waren mochten ze naar het eiland Male om verder te leren.

Toen we terug waren in het guesthouse hebben we onze zwemkleding aangetrokken. En zijn we naar het strand gelopen. Een super mooi, groot strand voor de toeristen. (bikini beach). Je moet hier wel in bedekte kleding rondlopen. Wat wel even wennen is. Helemaal als het warm is en je naar het strand gaat. Maar je kunt zien dat de mensen het waarderen als je het doet. Er waren er natuurlijk ook een aantal bij die dit advies compleet negeerde. En die werden ook niet al te vrolijk aangekeken.
Een beetje inlezen in de cultuur van een land is toch wel zo netjes.

Maar we hadden gelukkig ons paradijsje gevonden. De mensen waren ook super aardig op het eiland. Ze begroette je netjes. En lachte naar je.

’s Avonds hebben we in het guesthouse gegeten samen met het Amerikaanse koppel. We kregen volop te eten. Spaghetti met lekkere eigengemaakte pasta saus, rijst, vis (voor Jelle) salade en nog een bord met fruit. We kregen er een fles water bij en een lekker sapje. Later op de avond werden we geroepen. Ze gingen namelijk de vis resten voeren aan de pijlstaartroggen. We liepen met z’n alle naar de steiger. En verschillende roggen kwamen al aanzwemmen. De een nog groter dan de ander. Er was er zelfs nog eentje zwanger. Als je een stuk vis in het water houd, dan komen ze erop af gezwommen. Als je dan iets verder het strand oploopt. Dan volgen ze je. En kon je ze goed zien en aaien.
En zo vierden we kerstavond.

1e kerstdag,

Op deze dag stond er een snorkel excursie gepland. De eigenaar vroeg of we het leuk vonden om mee te gaan. En dat lieten we ons natuurlijk geen 2x vragen.

Om 9uur vertrok de speedboat. We zaten allebei in de punt. En de golven waren weer zo hoog als de dag ervoor. Wat voor flinke klappen zorgden. Gelukkig hadden we een goede kapitein. En kon die z’n boot goed in bedwang houden. We kwamen aan bij een resort. En dit was ook gelijk SHARK point. Waarom? Daar kwamen we snel genoeg achter.
We sprongen uit de boot en keken door onze duikbril heen. En zagen allemaal haaien rondzwemmen. Best een beetje griezelig. Maar wel heel gaaf. Het enigste probleem was dat er een flinke stroming was. En voor je het wist was je een aardig stuk afgedreven.

Even zwaaien naar de kapitein en die kwam je dan ophalen. En zette je weer af op het begin punt. Op een gegeven moment was ik er wel klaar mee. En was ik met veel moeite op de steiger geklommen. Daar zat ik even uit te rusten. Totdat ik weg gestuurd werd. De steiger was namelijk eigendom van het resort. En alleen de gasten van het resort mochten op de steiger komen. Ik heb maar even vriendelijk geknikt. En ben toen toch blijven zitten. Gelukkig kwamen er later meer van ons gezelschap op de steiger staan. Ze zwaaiden naar de kapitein. Maar je raad het al. Die mocht niet aanleggen bij de steiger.
Inmiddels was Jelle ook al uit het water geklommen. En konden we dus een voor een weer terug het water in. Tegen de stroom inzwemmen naar de boot. Jelle was echt helemaal afgedraaid. Mede omdat hij mij mee moest zeulen naar de boot want ik was echt kapot door die harde stroming. Maar gelukkig hebben we het gehaald.

Toen iedereen weer op de boot was voeren we verder. Onderweg kwamen we hele groepen met dolfijnen tegen. Echt super gaaf. Ik denk dat het er in totaal wel 100 waren. Overal waar je keek zag je ze zwemmen en springen. GEWELDIG!
Daarna kwamen we aan bij een grote zandbank. Midden in de zee was een stuk “land”. Zonder ook maar iets er op. Met fel blauw water er omheen. Echt een klein paradijsje.
De ideale plek om even wat mooie plaatjes te schieten. En om even met de drone te vliegen.

Daarna voeren we weer de zee op. En stopten we bij een rif. En dus was het weer tijd om te snorkelen. We zagen hele mooie visjes. En Jelle heeft zelfs nog een zeeschildpad gezien.

’s Avonds hebben we gegeten bij een van de 2 restaurants. We bestelden kip met rijst. En noodles met tonijn. En we kregen er een fles water bij. Een echte kerstmaaltijd dus! haha.

2e Kerstdag

Deze dag hebben we niet zo heel veel gedaan. We werden om 10uur opgehaald door de eigenaren van een ander guesthouse. Ze hadden een dubbele boeking. En ze hadden gevraagd of we eventueel naar een ander guesthouse overgeplaatst wilden worden. Geen probleem. Nadat we ons daar gesetteld hadden zijn we naar het strand gegaan.
We hebben toen goed aan onze teint gewerkt. En zijn allebei lekker verkleurd, en zelfs een klein beetje verbrand. OEPS!

Jelle heeft ongeveer de hele middag in de zee gelegen met z’n snorkel en duikbril. En ik heb lekker gelezen. Een hele andere indeling van de kerst dan wat je normaal gesproken gewend bent. Maar ook wel weer eens leuk om mee te maken.
’s Avonds hebben we gegeten bij het zelfde tentje als de avond ervoor. Het eten was daar zo goed bevallen. En een stuk goedkoper dan het eten bij ons guesthouse.
Daarna wilden we een planning maken voor de andere eilanden van de Malediven. We zouden terug gaan naar Male om de dag erna de eilanden aan de boven kant te bezoeken. Alleen waren de prijzen zo hoog geworden voor een overnachting omdat het hoogseizoen begonnen was.
Toen zijn we gaan vergelijken wat voordeliger zou zijn.
Of we blijven tot januari op de Malediven. Of we pakken toch een vlucht naar Singapore en gaan naar het hotel wat we al betaald hadden en niet konden annuleren. En dan vieren we toch oud & nieuw in Singapore. Uiteindelijk maakten het niet zo heel veel uit. En hadden we allebei toch meer zin om oud en nieuw in Singapore te vieren.
Dus we hebben een vlucht geboekt naar Singapore. En inmiddels zitten we  er al een paar dagen/ Zo snel kan het gaan.
Jammer dat we zo abrupt afscheid hebben moeten nemen van de Malediven. We hadden nog zoveel leuke ideeën om mooie foto’s te maken. Maar helaas. Wie weet komen we ooit nog eens terug.

En dan nu DE TIP! ga nooit in de kerstvakantie naar de Malediven.
Alle “ goedkope” accomodaties gooien hun prijzen ook omhoog. En is het alsnog een dure vakantie.

Maar backpacken op de Malediven is zeker mogelijk!

Onze eerste indruk van de Malediven

Onze eerste indruk van de Malediven

Na een busrit van 4 uur,  5 uur wachten op het vliegveld, 1 uur vliegen, 10 minuten in de bus, 1 overnachting, 1,5km lopen, 20 min op de boot, 2,5km lopen en nog eens 2uur op de boot zijn we aangekomen op ons “eerste’ eiland. Niet helemaal het eerste eiland aangezien de Malediven uit alleen maar eilanden bestaan. En we geland zijn op het eiland Hulumale. Daar hebben we ook overnacht. Vervolgens gevaren naar het eiland Malé de hoofdstad van de Maladiven. Waarvandaan we de ferry pakten naar Maafushi.
En daar zijn we dan. Aangekomen op Maafushi. We worden opgepikt door iemand van ons hotel. Hij heeft een karretje bij zich. Waar we onze tassen op mogen leggen. Super chill. Vervolgens lopen we het hele eiland over. En krijgen we uitleg waar wat te vinden is.
Niet dat het eiland nou zo heel groot is. Het eiland is 250 meter breed en zo’n 1200 meter lang. Een groot gedeelte wordt zelfs nog in beslag genomen door de gevangenis die je op dit eiland kunt vinden. Niet dat je daar ook maar iets van merkt hoor.

En zelfs op deze kleine oppervlakte rijden er een stuk of 5 auto’s rond. Heeft elke bewoner wel 2 scooters. En er zijn er zelfs een paar vrachtwagens te vinden.

De bewoners van de Malediven zijn Islamitisch. Wat dus betekend dat er nergens drank verkocht mag worden. Voor de kust ligt dan wel weer een groot jacht. Je kunt daar als toerist (rus) naartoe gebracht worden. En daarop kun je bier, wijn en cocktails drinken. De boot ligt in internationale wateren, waardoor ze zich ook niet aan de regeltjes hoeven te houden.
Verder moet je bedekt rondlopen. Nu zijn ze op dit eiland inmiddels wel gewend aan de toeristen. En is dit een van de eilanden waar je wel in een korte broek of hemdje kunt rondlopen. Maar morgen gaan we naar een ander eiland. En dan zal ik toch echt een lange broek aan moeten trekken. Ze hebben wel een stukje strand “ bikini beach” en daar mag je als toerist te water in je bikini. Op publieke stranden is dit niet toegestaan.

En nu wil je natuurlijk weten…..
Is het water echt zo helder en zo blauw?
Is het strand echt spierwit?
En kun je vanaf de kust snorkelen tussen de vele vissen, zeeschilpadden en roggen?

Het water is inderdaad echt zo helder en zo blauw. Je kunt meters ver kijken onderwater.

Alleen is het hier zo ondiep. Dat je een halve kilometer de zee in kunt lopen zonder een natte broek te krijgen.
Het strand is ook zeker spierwit. Helemaal als je de zee inloopt.
Alleen is het koraal hier voor de kust helemaal dood of vernield. Wat er dus voorzorgt dat al het dode koraal aanspoelt. En je daarover moet lopen om in de zee te komen. En ik kan je vertellen dat dat niet heel chill is.
Daardoor snap je natuurlijk ook al dat het koraal aardig weg is. En er met snorkelen weinig te zien valt. Op een paar visjes na. Oohja, Jelle had vandaag wel nog een rog gespot met snorkelen. Maar verder is het maar een trieste bedoeling.

Morgen pakken we de boot, en varen we naar het eiland Fulidhoo.
Een eiland waar maar 6 hotels zijn (op Maafushi een stuk of 40, en dan wordt er ook nog volop gebouwd). We hopen daar op een echt mooi strand. En een plek waar we goed kunnen snorkelen. We geven nog niet op. En we hebben nog een aantal dagen de tijd.
We gaan opzoek naar het perfecte eiland. En dat voor een backpackersbudget.
Beniewd of het ons gaat lukken….

De heilige Adam’s Peak

De heilige Adam’s Peak

We stapten om 11uur uit de trein op het station van Hatton. Daar pakten we de bus om naar Delhousie te rijden. Het plaatsje wat onderaan de berg Adam’s Peak ligt. Adam’s Peak is een heilige berg voor zowel moslims, christenen, hindoes en boeddhisten. Boven op de berg is een tempel met een grote voetafdruk. Volgens de christen en de moslims is dit de voetafdruk van Adam. Voor de boeddhisten is dit een voetafdruk van buddha. En voor de hindoes de afdruk van Shiva. Er komen dan ook genoeg Srilankanen op af. Hun doel is de top te bereiken voor zonsopkomst. Ze kunnen dan boven op de berg de zon zien opkomen. Deze berg is de op 5 na hoogste van Sri Lanka. En om boven te komen moet je over 5500 traptreden lopen.

Wij wilden deze berg dan ook maar wat graag beklimmen. (naja, eigenlijk Jelle vooral) het zal voor mij een enorme strijd zijn met mezelf om de top te bereiken.

Om 1:45 ging de wekker. Onze kleding lag al klaar. En met nog een extra trui in onze tas moesten we het niet koud krijgen. We hadden de dag ervoor al water en pindarepen gekocht. En nu moesten we alleen nog bananen vinden. Gisteren zagen we dat er langs het hele pad kraampjes waren met eten en drinken. En we waren er ook vanuit uitgegaan dat die de hele nacht open zouden zijn. Maar helaas. Bananen konden we niet vinden. We waren net onderweg en toen begon het met regenen. We hadden onze regenjas/windjack gelukkig aan. Capuchon op. En doorlopen. Het ging steeds harder en harder regenen. En opeens dachten we: wat zijn we eigenlijk voor een stelletje idioten. Wie gaat er nu om 2 uur ‘s nachts lopen naar een berg in de regen? Willen we dit echt? Voor wie doen we het eigenlijk? We kunnen terug gaan en ons bed weer induiken? Nee, we besloten toch om door te gaan. We konden altijd nog terug.

Uiteindelijk vonden we een kraampje wat open was en ook nog bananen verkocht. We hebben er gelijk 2 per persoon naar binnengewerkt. En met deze energiebom stapten we door.

Hoeveel treden zouden we eigenlijk al gehad hebben? En hoever zou het nog zijn? Ergens in de verte zagen we de lichtjes richting de top. Dit wordt nog een hele hele lange weg.Na een uurtje lopen zijn we even gestopt om een bakje thee te nemen. De thee was goed zwart. En er zat ook genoeg suiker in. Daardoor kregen we weer even een energie boost.

We zetten allebei een muziekje op, oordopjes in de oren. En we vervolgende ons pad. Op een gegeven moment was ik er echt klaar mee. De trappen gaan maar door. En komt geen eind aan. En elke keer moet je weer op adem komen. Gelukkig had Jelle een goed plan bedacht. En zei die: je moet elke keer 25 treden beklimmen en dan gewoon even stoppen. Je kunt niet als een idioot maar door blijven lopen. En daar had hij helemaal gelijk in. Je zag dat de mensen op je heen er ook de grootste moeite mee hadden. En ondertussen kwamen er ook al hele groepen naar beneden. Jonge ouders met kinderen op hun arm. Oude echtparen met een stok. Als zei het kunnen dan kunnen wij het toch zeker ook wel.

Langzaam kwam de top dichterbij. En op een gegeven moment heb je ook wel een ritme te pakken. 20/25/30 treden en dan gewoon even rust.
We liepen allebei in ons eigen tempo verder. We kwamen op een punt met een “restaurantje” en we kochten een nieuwe fles water. Normaal gesproken betaal je 80 rupees voor een fles water. Maar hier kosten die maar liefst 250 rupees. We waren behoorlijk verbaasd. Hij zei dat het boven aan nog duurder was. Je betaald er dan 300 rupees voor. We vonden het eerst maar belachelijk. Maar later beseften we ons, dat het alle voorraad hier ook helemaal naar boven gebracht moest worden. Er was niet een of ander pad aan de andere kant waar je met een auto kon komen. Alles moest ter voet, via de trappen naar boven gebracht worden. En dan snap je wel waarom het steeds duurder wordt.

Klaar voor het laatste en het zwaarste stuk. Nog 1040 treden. De top kwam nu echt dichtbij. En daardoor kregen we meer energie en moed om de top te bereiken. We stopten nog even bij de laatste post. We bestelden nog een bakje thee. Het was inmiddels 5uur. Een man vertelde ons dat dit de laatste post was. En dat de zon om 6uur zou opkomen, we konden er beste om 5:45 aan het laatste stuk beginnen. Je zou er zo’n 10 min over doen.

We dronken onze thee op. En begonnen om 5:30 aan het laatste stuk. We wilden tenslotte een goed plekje op de top. Hoe hoger we kwamen hoe harder het begon te waaien. Het leek soms wel of we in een storm waren beland. Boven was het al aardig druk. We konden nog net 2 zit plaatsen bemachtigen. En het werd drukker en drukker. We trokken onze trui aan en onze capuchon over ons hoofd. Sinds het moment dat we boven kwamen hing er een dikke mist op de top. Maar vol goede moed bleven we wachten op beter weer en de zon. Inmiddels werd het licht en was het al 6uur geweest. We wachten, en wachten en wachten. Het werd steeds lichter en lichter. Maar de zon was nergens te bekennen. Er begonnen al mensen aan de terugweg. En ook wij zijn maar gaan teruglopen.

Helaas geen prachtige zonsopgang voor ons. We hadden het inmiddels ook al behoorlijk koud gekregen. We hebben eerst even gestopt bij het eerste tentje. En hebben ons volgepropt met rotti. Die werd gelukkig nog even opgewarmd voor ons. Nadat we deze domper verwerkt hadden zijn we aan de terugweg begonnen. We kunnen dan wel de top bereikt hebben, dit was pas de helft. Nu moeten we dat hele eind naar beneden. En je zou denken dat dat een stuk fijner lopen is dan naar boven. Maar dat valt nog vies tegen. We kregen al snel last van spaghetti benen.

Maar we moesten toch doorzetten om beneden te komen. Ondertussen kwamen er alweer hele groepen uitgeput naar boven gelopen. We hebben ze flink aangemoedigd. Maar eigenlijk konden we zelf ook wel wat aan aanmoediging gebruiken.

Na iets meer dan 2 uur lopen kwamen we aan in het dorp. We waren lichamelijk helemaal op.

We wilden even weten hoelaat de bus richting het station zou vertrekken. Maar die was net vertrokken. En bij de volgende wisten we niet zeker of we op tijd zouden komen. We besloten om voor een tuktuk te gaan. Zo konden we even rustig douchen en onze ogen nog even dicht doen. Om 11:30 stapten we in de tuktuk. Die bracht ons in een uur op het station. Onderweg stopten hij nog een paar keer zodat we foto’s konden maken van het waanzinnige landschap.

En toen was het tijd om verder te reizen met de trein. Gelukkig hadden we gisteren al een hoop foto’s gemaakt en genoten van het mooie uitzicht. We waren nu echt te moe om optimaal te genieten. We keken naar buiten en ondertussen vielen onze ogen dicht. Tot we 2,5 uur later in Kandy aankwamen.

6 dagen wachten op een treinticket

6 dagen wachten op een treinticket

Na 6 dagen wachten was het dan eindelijk zo ver. We waren klaar voor een van de mooiste treinreizen ter wereld. Iets wat bij mij hoog op m’n bucketlist stond. We waren even bang dat het niet door zou gaan. Vanwege het noodweer reden er geen treinen. Delen van het spoor waren bedolven onder de modder en nadat alles weer verholpen was besloot het personeel van de treinen om te gaan staken. Het schijnt wel vaker voor te komen in Sri Lanka. Maar dan is het meestal 1-2 dagen. Deze keer duurden het maar liefst 6 dagen. En zaten wij dus ook al 6 dagen gereed om op de trein te stappen. Gelukkig zaten we in een plaatsje waar genoeg om handen was. En hoefden we ons zeker niet te vervelen. De eigenaar van onze homestay had een lijntje uitstaan bij iemand die bij de spoorwegen werkt. Dus we kregen elke dag netjes een update over de vorderingen.
En uiteindelijk was daar het lang verwachte telefoontje! De treinen zouden vanaf morgen weer gaan rijden. Dus wij zijn gelijk naar het station gegaan om een kaartje te kopen. Maar er waren natuurlijk meer kapers op de kust. En alles zat dus al vol. We konden er wel voor kiezen om de volgende ochtend vroeg naar het station te gaan. Om nog een kaartje te kopen. Je bent dan alleen niet zeker van een zitplaats. En ook dit zullen meer mensen gaan doen dachten we.
We hebben toen besloten om toch nog maar een dagje langer in Ella te blijven. We toen kaartjes gereserveerd voor nog een dag later. Gelukkig kon dit zonder probleem geregeld worden.

Om 6:20 stonden we paraat op het station van Ella. We werden netjes op de plaats neergezet waar we in onze wagon konden stappen. De trein zou om 6:39 arriveren. Maar ook hier zijn ze niet zo nauwkeurig in. Zo’n 15 min later stapten we in de trein. We hadden zo ongeveer de hele coupe voor onszelf. We konden gaan en staan waar we maar wilden. (Dat was een dag daarvoor vast heel anders geweest). Raampje open en lekker met je hoofd naar buiten hangen.
En ondertussen natuurlijk foto’s, foto’s en nog eens foto’s maken. De trein schommelt aardig heen en weer. En dus zullen de meeste foto’s mislukt zijn. Maar je wilt niet net die ene foto missen. Na een tijdje hebben we de deur opengemaakt. En kon je letterlijk uit de deur hangen. De trein rijdt gelukkig niet zo heel hard. Zo’n 20-30km/uur. Onderweg kom je een hele hoop mensen tegen. Het spoor wordt heel veel gebruikt als weg. Mensen lopen via het spoor van de ene naar de andere plek. De trein hoor je gelukkig al van ver aankomen. Ze stappen dan even van het spoor. Zwaaien naar alle mensen in de trein en vervolgen hun weg via het spoor. Echt een prachtig gezicht.
Je merkt dat de mensen die langs het spoor wonen en werken ook heel verbaasd kijken als er een trein aankomt. Ze stoppen even met hun bezigheden en kijken en zwaaien naar alle mensen die langs komen in de trein. Je zou bijna denken dat ze nooit een trein zien voorbij komen. Nu was dat misschien de afgelopen weken ook wel zo.

We rijden eerst een heel eind de hoogte in. Ondertussen wordt het steeds kouder en kouder. De mensen lopen buiten met mutsen op hun hoofd. En wij hebben ook maar even onze jas aangetrokken. We rijden tussen hele hogen bomen en hele diepe dalen. En we gaan van de ene tunnel over in de andere tunnel. In de tunnel wordt er hard geschreeuwd.
Ondertussen komen er verkopers langs in de trein, met thee, roti, frisdrank, mandarijnen. We hoeven gelukkig niet om te komen van de honger.

Even later rijden we in Nuwara Eliya. Een plaats die bekend staan om z’n prachtige theevelden. En dat is zeker niet gelogen. We rijden met de trein er dwars doorheen. Waar je ook maar kijkt zie je de goed verzorgde theevelden. Een prachtig groen landschap met daarboven een strak blauwe lucht. Echt super super mooi! In de theevelden zijn de vrouwen druk bezig met het plukken van de thee blaadjes. Ze stoppen even als wij langskomen. En zwaaien naar ons.
Wat een lieve, vrolijke mensen wonen er hier in Sri Lanka.
We vervolgen onze reis door de groene theevelden. En na een uurtje is het helaas tijd voor ons om uit te stappen in het plaatsje Hatton. We zouden nog wel uren naar buiten kunnen kijken.

Morgen gaan we verder met onze treinreis. Maar vannacht moeten we eerst de top van Adam’ Peak bereiken!

Helemaal voor niks naar boven?

Helemaal voor niks naar boven?

De wekker ging al vroeg deze ochtend. Om 5:15 stonden we buiten. Klaar voor onze wandeling naar Little Adam’s Peak. We waren er een paar dagen geleden ook al geweest. Maar we wilden er nu graag heen om de zon te zien opkomen. Na 25 minuten lopen, moesten we nog zo’n 5 minuten trap lopen. Een pittig klimmetje zo vroeg in de ochtend. Zeker omdat we nog niks hadden gegeten.

Maar goed, dat was misschien ook niet zo slim.
Toen we boven kwamen waren we helaas niet de enigste. Maar gelukkig wisten we dat we een klein stukje verder moesten lopen. En hadden we deze plek voor onszelf. Totdat er niet veel later steeds meer en meer mensen naar boven kwamen gelopen. Maar, die hebben niet de zon zien opkomen vanaf het begin. En dat hadden wij gelukkig wel. We hebben er ook super mooie foto’s van kunnen maken. We waren zo enthousiast en ineens vol energie. Dat we tegen elkaar zeiden: zullen we straks Ella Rock gaan beklimmen? Ja goed plan! Dat gaan we doen.
Om 7:30 waren we weer terug bij onze homestay. En hebben we nog even onze ogen dichtgedaan.

Om 9:30 konden we aanschuiven voor het ontbijt. Super! Dat kunnen ze hier in Sri Lanka wel. Pannenkoeken gevuld met suiker en kokos, bananen pannenkoek, een grote pot met thee en een bord vol fruit. Dat konden we wel gebruiken.

Na het ontbijt hebben we even uitgezocht hoe we precies moesten lopen. Er is namelijk weinig te vinden op internet over de route naar Ella Rock. En er staat niks aangegeven (zoals heel veel dingen hier in Sri Lanka). En moet je het dus zelf uitzoeken. Of je bent een hoop geld kwijt aan een gids. Uiteindelijk hadden we wat gevonden. En hebben we de route uitgestippeld op maps.me

We begonnen onze toch op het station van Ella*. We liepen het perron af om over het spoor verder te lopen. Hier in Sri Lanka is dat de normaalste zaak van de wereld. Onderweg kwamen we een hoop lokale mensen tegen. Ze gebruiken het spoor echt als pad naar de stad. Er komt ook maar een paar keer per dag een trein voorbij en die rijd zo zacht dat je wel genoeg tijd hebt om van het spoor te gaan. Toen wij er waren reden er zelfs helemaal geen treinen. Ze waren aan het staken jammer genoeg.
Na 45 minuten lopen over het spoor moesten we ergens afslaan. Onderweg waren we al “gidsen” tegengekomen. Die proberen je via andere wegen naar de rots te laten lopen. Die paden zijn vaak te pittig om te lopen. En je verdwaald er heel makkelijk. Ze komen je dan helpen, en vervolgens kun je je portemonnee trekken. Nou, niet voor ons dus. Zo eigenwijs dat we zijn, zijn we er voorbij gelopen. En hebben we ons eigen pad genomen.
We liepen over een bruggetje over een waterval, vervolgens tussen de thee plantages. Om daarna nog 20 minuten heel stijl omhoog te klimmen. Onderweg kwamen we andere mensen tegen en vroegen we hoever het nog was. Nog 200m zei de een. Oe, dat klinkt goed. We zijn er dus bijna. Na 200m waren we nog niet op de top. Nog 20min zei een andere man. Nee, dat meen je net. Nog 20min. Pffff. Ik wil niet meer. Ik kan echt niet meer. M’n hartslag gaat ook flink te keer. Het was inmiddels ook al 12:00. En de zon begon goed warm te worden. Oké, nog even doorbijten zover kan het niet meer zijn. We konden de top al zien. Gelukkig konden we na 10min al stoppen met klimmen en klauteren. En ging het over in een redelijk “normaal” wandelpad.
En niet veel later bereikte we de top! YES! We hebben het gered. Alleen zaten we compleet is de mist. En zagen we helemaal niks. NEEEE! We hebben toch niet die hele klim gemaakt om vervolgens niks te kunnen zien. De rots zat ook vol mensen. En dat was iets wat we ook niet super tof vonden. We houden er namelijk van om dingen voor onszelf te hebben. En dat kost soms wat moeite en een hele hoop geduld.
Gelukkig hadden we gelezen dat er 500m verderop nog een uitzicht punt moest zijn.
We liepen rustig naar dat punt. En onderweg trok de mist tussen de bomen door. Dat zag er echt super tof uit. Het leek net er decor voor een horror film.
We kwamen aan bij het andere uitzichtpunt. En deze plek hadden we helemaal voor onszelf! YES, dat is vast 1. En gelukkig trok de mist snel weg. Maar 2min later zaten we weer in de mist. Echt bizar hoe snel het wegtrekt en opkomt zetten. Tussen de mistbanken door hebben we mooie foto’s kunnen maken. En hebben we echt genoten van het prachtige uitzicht. We zaten gewoon op 1045m hoogte. Soms stond ik wel met knikkende knieën te kijken. Ik probeer echt mijn hoogtevrees te overwinnen. Maar op sommige momenten is het echt onmacht. En ontkom je er niet aan.

* we hebben onderweg foto’s gemaakt van de paden die we moesten volgen om op de Ella Rock te komen. Zo kunnen we een artikel schrijven over het pad dat je moet lopen om zonder gids boven op de Ella Rock te komen. Er gaan binnenkort wat veranderingen plaatsvinden op onze site. En willen we er ook een informatieve site van maken, we blijven uiteraard doorgaan met het posten van onze blogs. Maar we merken dat er veel vraag is naar tips, accomodaties, restautants en things to do.

 

Hollandse nuchterheid

Hollandse nuchterheid

Met de bus vertrokken we vanuit Mirissa naar Ella.
De meeste mensen doen de route die wij maken andersom. Zodat ze hun laatste vakantie dagen kunnen doorbrengen aan de kust. Gelukkig hebben wij straks een paar dagen zon, zee en strand in het vooruitzicht op de malediven. Dus voor ons maakt het niet zoveel uit.
Daardoor komen we onderweg een stuk minder toeristen tegen.
We moesten bij een stadje buiten Mirissa overstappen op een andere bus. Die zou ons richting Ella rijden. We hebben zo’n 4 uur in de bus gezeten. Om in het plaatsje voor Ella eruit gegooid te worden. De kaartjes verkoper van de bus vertelden ons dat er voorlopig geen bus richting Ella zou gaan en dat we eventueel met een tuktuk naar Ella konden. Kosten: 4000 rupee dat is zo’n €22.
Nou dachten we, dat gaan we dus mooi niet doen. Er zal vast wel een keer een bus langs komen.
We hebben even rondgevraagd welke bus naar Ella zou gaan. En de jongenman wees ons naar de plek waar we al aan het wachten waren. Een groepje jongens kwam bij ons staan en die bleven maar volhouden dat er echt geen bus kwam. De volgende bus zou om 17:30 komen. Dat betekende dat we 2 uur zouden moeten wachten. Voor 3500 rupee wilden ze ons afzetten in Ella. En weer sloegen we het aanbod af. Wederom bleven ze volhouden dat er voorlopig echt geen bus ging komen. Op een gegeven moment vroeg een van de jongens of we dan zijn avondeten wilden betalen omdat we geen gebruik maakten van zijn tuktuk service. Nou toen waren we het echt helemaal spuugzat. Nog 1x. En dan zou er echt wat gaan zwaaien.
Op dat moment kwam er een andere jongen aangelopen en vroeg of we naar Ella moesten?
Toch niet weer he? Nee, hij was van de bus. Jelle is eerst maar even gaan kijken of er daadwerkelijk een bus was. Voordat we met ons hele hebben en houden naar de bus zouden verkassen. Al vrij snel kwam Jelle teruggelopen. En er was inderdaad een bus. En hij ging nog naar Ella ook. We kochten een kaartje voor 130 rupee (€0,72). En we werden netjes in Ella afgezet.
Zo zie je maar weer dat je geduld moet hebben. En dat dat ook vaak beloond wordt.
Het is jammer dat zulke gasten de sfeer dan voor je verpesten. Maar toen we eenmaal in de bus zaten hebben we ze keihard uitgelachen. En waren we heel blij dat we niet op hun aanbod zijn ingegaan. Inmiddels worden we er steeds beter in om deze mensen niet gelijk te geloven. En wachten we gewoon rustig. We hebben tenslotte toch geen haast.

3,5 week backpacken door India

3,5 week backpacken door India

2 nachten Delhi:

Op het vliegveld aangekomen hebben we een taxi richting het hotel genomen. Je koopt een ticket bij een loket en je wordt naar de eerst volgende taxi gebracht.
Ik had het adres van het hotel in mijn telefoon staan. Maar dat was meer een uitleg waar het hotel zich bevond dan een adres. In India staan adressen vaak aangeduid als; aan de linkerkant van de bushalte 2 keer rechtsaf en 4 keer links, uw bestemming bevind zich aan uw rechterhand. gelukkig wist onze taxi chauffeur precies waar hij moest zijn.
Onderweg werden we gelijk geconfronteerd met de extreme drukte in Delhi. We hebben langer stil gestaan dan dat we reden. En wat een chaos op de weg. (lees hier onze blog over het verkeer in India) Uiteindelijk hebben we er 1,5 uur ( 19km) over gedaan om van het vliegveld bij het hotel te komen.
Rond 1200 kwamen we in het hotel aan. Na een verfrissende douche en een powernap zijn we even de straat opgegaan om wat water en eten te kopen. vol energie en met een goed hummeur stapte we naar buiten. na 20 meter zakte de moed ons in de schoenen, waar zijn we in godsnaam beland. we werden nageroepen, er werd aan ons getrokken, we werden een winkel in gepraat en werden bijna in een tuktuk gestopt. We hebben snel 2 flessen water gekocht en wat bananen en zijn weer naar binnen gevlucht. We zijn het hotel niet meer uit geweest die dag.

Voor de volgende dag hadden we via het hotel een chauffeur geregeld die ons de hele dag kon rondrijden door Delhi. Dat was echt TOP! Hij wist zich goed door het drukke verkeer te manoeuvreren en wist een hoop te vertellen. Hij zette ons bij de ingang af van de bezienswaardigheden. En soms liep hij mee naar binnen om wat uitleg te geven.
Zo hebben we de Lakshmi Narayan Temple bezocht, de Indian Gate, de lotus temple (is bijna hetzelfde als het Syndey opera Building), Lodi Garden en de Humayun’s tombe.

 Tussendoor hebben we nog geluncht bij een echt Indische eettentje. Dat was onze eerste indische maaltijd en was echt heerlijk.
Aan het eind van de dag heeft hij ons weer terug gebracht naar het hotel.

Deze zelfde chauffeur hebben we gehuurd voor de dagen en rijdt hij ons rond door de provincie Rajasthan en dan door naar Agra (Taj Mahal). Via het hotel hebben ze alle overnachtingen geregeld en een kamelen safari, verder hebben ze voor ons treintickets geboekt voor de trein van Delhi naar Varanasi en terug. Vanuit Delhi is er vliegticket voor ons geboekt om naar het zuiden van India te vliegen. 

1 nacht Mandawa 
Na een rit van 8u door verschillende dorpjes en over het platteland zijn we aangekomen in Mandawa, een kleine stad met heel veel Haveli’s.

Dit zijn hele grote huizen waar 3 of 4 gezinnen van 1 familie in woonden. Ze zijn ze nu bezig met het  restaureren van deze huizen. Aan de buitenkant zie je nog een hoop oude schilderingen.
Ons hotel van die nacht was ook in een vroegere Haveli.
Met mooie kamers, en een prachtige binnenplaats.
We hebben na aankomst een rondleiding gehad door dit stadje en hebben verschillende Haveli’s van binnen mogen bekijken. Echt zo mooi, je zou er zo een Bed & Breakfast in willen beginnen.
De meeste haveli’s zijn ze ook weer aan het opknappen. Om er een hotel in te beginnen.

 

 

1 nacht Bikaner
Bikaner ligt zo’n 200km (4uur rijden) van Mandawa.
We hebben eerst nog een uurtje offroad gereden en toen kwamen we op de verharde weg. Wat een opluchting om niet meer heen en weer geschud te worden.
Een aantal kilometer voor Bikaner ligt een hele bekende tempel. Namelijk de RATTEN TEMPEL!
En nee we maken geen grapje.
Je moest je schoenen uittrekken om de tempel binnen te mogen. Gelukkig wisten we dit en hadden we sokken aangetrokken. Toen we onze schoenen inleverde kregen we gelukkig ook nog een soort hoesjes/slofjes om aan te trekken.

Op naar de tempel dan maar. De stank van dode ratten kwam ons al tegemoet. We moesten wat geld betalen om foto’s te mogen maken. Ik had het al heel snel gezien en ben weer snel naar buiten gegaan.

Jelle is nog wat verder gegaan om foto’s te maken. Maar wat was dat smerig zeg. Er leven meer dan 1000 ratten in die tempel.
De ratten die hier leven zijn heilig. Als er 1 over je voeten loopt dan brengt dat heel heel heel veel geluk! Nou wij hadden dus heel heel heel veel geluk dat ze NIET over onze voeten liepen.

 

Begin van de middag kwamen we aan bij ons hotel, we konden inchecken, even douchen en lunchen, rond 16u kwam de chauffeur ons weer halen om naar een groot ford te gaan in deze stad. Echt waanzinnig mooi om te zien. De indische mensen die daar ook liepen vonden ons geloof ik mooier dan het fort, continue kwamen ze vragen of ze een selfie met ons mochten maken. En als we nee zeiden, dan maakte ze er stiekem toch 1. Stelletje boeven!

2 nachten Jaisalmer (waarvan 1 in de woestijn
Na ons ontbijt was het tijd om verder te gaan en zijn we weer in de auto gestapt richting Jaisalmer. Na zo’n 7uur rijden zagen we de stad al in de verte. We gingen er met een grote boog omheen, richting de woestijn.
Nadat we bij ons desertcamp aankwamen werden we ontvangen met een drankje en was er tijd om even om te kleden.
Lange broek een gympen aangetrokken en klaar voor de toch op de kameel.
“Jeetje wat zijn die beesten groot”

Nadat de kameel ook was opgestaan was het tijd om te vertrekken. ( Dat was iets makkelijker gezegd, dan gedaan)
Het was niet een hele comfortabele rit, maar wel een met een prachtig uitzicht.
Na een uurtje stopte we om wat foto’s te maken van de woestijn. Daarna gingen we weer verder. En stopte we boven op een zandberg om de zon onder te zien gaan. Dat was echt heel gaaf om te zien.

Toen we terug kwamen bij het kamp stond het eten klaar. En onder het genot van wat muziek werd er gedanst. Na het eten was het tijd om ons klaar te maken voor de nacht in de woestijn. Truitje en camera mee en op naar de woestijn. Daar stonden wat bedjes verspreid.
Waardoor het leek of je alleen in de woestijn was.
Na een kort nachtje zagen we de zon opkomen. Dat was wel een hele bijzondere ervaring.Toen iedereen wakker was, was het tijd om terug te gaan naar het kamp.
Daar kregen we een ontbijtje voorgeschoteld. Toen was het tijd om het kamp te verlaten en richting de stad te gaan.

In de stad werden we eerst in ons hotel afgezet om te douchen. Daarna was het tijd om de stad te verkennen. Een lokale gids nam ons mee de stad in. Waar we dwaalde door de smalle straatjes en uiteindelijk het fort zijn binnen gegaan. Na het fort bezocht te hebben was het tijd om wat te eten. Daarna hebben we nog wat Havelli’s bezocht en werden we nog bij verschillende winkeltjes gedropt, en was het weer een strijd om zonder wat te kopen naar buiten te gaan.
We hebben onze gids dan ook hartelijk bedankt en vonden het tijd om terug te gaan naar het hotel.

Net voor zonsondergang kwam onze chauffeur ons halen. En hebben we vanaf een vroegere begraafplaats de zon onder zien gaan. Er scheen een gouden gloed over het fort wat hele mooie beelden opleverde. We waren er precies op tijd, even later kwam er een bus met toeristen aan.

 


1 nacht Jodhpur
Op weg naar Jodhpur zijn we al bij verschillende bezienswaardigheden gestopt.
Zo hebben we het Mehrangarh fort bezocht en de Jaswant Thada. Daarna zijn we doorgereden naar het hotel. We hadden 1,5 uur de tijd om even op te frissen en te relaxen. We gingen daarna een avond wandeling maken met onze gids/chauffeur.
We zijn door de straten van de stad gaan lopen (Jodhpur wordt de blauwe stad genoemd, omdat een hoop huizen blauw zijn geverfd. Tegenwoordig wordt dat niet meer gedaan. Maar af en toe kom je nog een straatje tegen met blauwe huizen).
De gids nam ons mee naar een thee en kruiden winkeltje. (Deze stad staat bekend om z’n goede thee). We gingen via een smal trapje naar boven, en daar zat een jongetje van een jaar of 12. We mochten plaatsnemen op de stoelen en ondertussen werd er een thee voor ons gezet.
Het jongetje liet ons met trots al zijn verschillende soorten thee zien en ruiken. En allemaal roken ze erg lekker.
Aah, daar kwam ons bakje thee aan. En die rook toch lekker, en smaakte goed.
We hebben even gevraagd wat erin zat; kaneel, kardemom en saffraan.
Die hebben we ook gelijk gekocht. Verder hebben we nog mango thee en chocolade thee gekocht. Nadat we afgerekend hadden liet de gids ons achter in de stad, en hebben we zelf nog over de markt gelopen en gedwaald door de straten. We hebben fruit gekocht en zijn toen terug gegaan naar het hotel.

2 nachten Udaipur 

De volgende dag zijn we rond 9u ingestapt en stond ons een rit van 269km te wachten.
Na 1,5 uur over de snelweg gereden te hebben, was het tijd voor smalle weggetjes, met diepe kuilen en groeven. Onderweg zijn we gestopt in Ranakpur om de White Marble Jain tempel te bezoeken. Maar daar kwamen we niet zomaar binnen.
Jelle moest een lange broeken huren, anders mocht hij niet naar binnen. En van onze video camera snapten ze ook niet zoveel. Die moet je besturen met je telefoon. Dus ze bleven maar volhouden dat we 2 camera tickets moesten kopen. 1 voor de camera en 1 voor de telefoon.

Nadat we de camera uitgepakt en geïnstalleerd hadden snapte ze hoe het werkte en mochten we met 1 ticket naar binnen. maar wel nadat we uiteraard 20 selfies hadden gemaakt. (met onze camera deze keer) Nadat we de tempel gezien hadden zijn we verder gereden over smalle bergweggetjes.
Na een rit van 7 uur kwamen we aan in Udaipur. En konden we gelijk onze kamer in.
’s Avonds hebben we op het dakterras van ons hotel gegeten met waanzinnig mooi uitzicht over de stad en zijn meren.

De volgende ochtend mochten we eerst uitslapen en zijn we daarna op stap gegaan met onze chauffeur.
We zijn langs Lake Pichola gereden en hebben op een het uitzicht punt Moti Magri mooie foto’s kunnen maken van het meer.
Daarna zijn we nog bij de Garden of Maids geweest en we zijn bij een klein atelier wezen kijken waar ze tekeningen/schilderijen maken.
De stad Udaipur staat bekend om de mooie tekeningen.
We kregen uitleg over de symbolen die ze gebruiken, en waar ze de kleuren vandaan halen.

We hebben de kleinste tekening die ze hadden gekocht. de grootse was 1500,-. met de smoes dat deze niet paste in onze rugzakken hebben we een wat kleinere variant gekocht.
Daarna hebben we nog geluncht en zijn we afgezet in het hotel. De rest van de middag heeft het heel hard geregend, toen het weer droog was zijn we zelf nog even de stad in gegaan om het city palace te bekijken. We waren alleen net te laat. Hij was al gesloten

 

2 nachten Jaipur
Eind van de middag kwamen we aan in Jaipur. Toen we het oude centrum inreden werd gelijk duidelijk dat dit de roze stad is. Alle gebouwen zijn roze/oranje geverfd.
De chauffeur vertelde ons dat na het regen seizoen al het roze weer opnieuw geverfd wordt.
Onderweg zijn we nog gestopt bij het HAWA MAHAL ( paleis der winden) om foto’s te nemen. Daarna zijn we doorgereden naar het hotel. We waren behoorlijk afgedraaid na een hele dag in de auto zitten. We hebben toen lekker in het hotel wat gegeten en zijn vroeg gaan slapen. Morgen weer een nieuwe dag.

De volgende dag was het tijd om de stad verder te ontdekken. Rond 9u kwam onze taxi voorgereden en zijn we naar het Fort geweest van Jaipur. (ja, ook hier was weer een fort)  Het was een helse klim omhoog met de auto. We konden er ook voor kiezen om op een olifant naar boven te gaan, maar dat vonden we nogal zielig voor die beesten. Helaas waren er genoeg andere toeristen die daar wel gebruik van maakten.
In het fort aangekomen liepen we door de gangetjes, tot er opeens een bewaker aankwam en onze gebaarde met hem mee te gaan. Hij liet ons allerlei kamertjes en optrekjes van het fort zien.
Ruimtes waar de koning leefde. Een zomer en een winter toilet. De ruimtes waar z’n vele vrouwen woonde. Die alleen hij vanuit een speciale gang kon binnenkomen.

De bewaker wees ons leuke plekjes aan om foto’ s te maken. En maakte zelfs nog wat foto’s van ons. Als laatste nam hij ons mee naar een “ secret” place. We mochten aan niemand vertellen dat we daar geweest waren. Terwijl we daar heen liepen waren en gewoon vrouwen aan het werk. Dus zo “ secret” zal het niet geweest zijn. Daar aangekomen was de “free tour” ook gelijk afgelopen. We bedankten hem en gaven hem een fooitje, we dachten dat hij het niet genoeg vond. Dus hadden we nog wat gegeven. Uiteindelijk begrepen we dat hij graag geld wilde hebben van het land waar we vandaan kwamen. Hij liet zien dat hij allemaal verschillende valuta in z’n broekzak had. We hadden alleen geen euro’s bij ons. Helaas…..

Na het fort zijn we doorgereden naar het Paleis. (ook hier was weer een paleis. Maar deze is wel ROZE!! We zijn eerst naar een openluchtmuseum gaan voor astrologie. Jantar Mantar.
De instrumenten komen uit 1728. Dat was best indrukkend om te zien. Nadat we alles gezien hadden zijn we naar het paleis gelopen.

Eindelijk naar het ROZE paleis. Eenmaal binnen was er weinig te zien van het paleis.
Er was een festival die avond en de volgende dag. Ze waren bezig om een podium op te bouwen. En overal werden kraampjes en stands opgebouwd en ingericht. Dat was echt heel jammer.
We waren dan ook snel weer klaar met het bezichtigen van het paleis. Terug bij de chauffeur zijn we eerst gaan lunchen. Na de lunch vroeg hij was we nog wilden zien. We hadden allebei geen idee, de bezienswaardigheden die op ons lijstje stonden hadden we gezien. En daarom vroegen we of hij nog wat leuks wist. Hij vertelde ons dat deze stad bekend staat om de stenen die ze gebruiken voor sieraden en dat ze hier veel textiel bedrukken. Hij vroeg of we het leuk vonden om bij die bedrijven te kijken. Dat vonden we wel leuk.

We zijn eerst bij de textiel fabriek geweest. Een heel klein fabriekje waar een oude man bezig was met het knopen van een vloerkleed. Een andere man was bezig met het bestempelen van een wit laken. Ze gaan met verschillende kleuren en stempels over elkaar om zo het juiste effect te krijgen. Daarna laten ze het een week drogen in de zon.
We mochten zelf ook even oefenen met stempelen. We hebben hebben een olifanten gestempeld en meegenomen naar huis. Daarna moesten we nog even in z’n winkel kijken. De tapijten hebben we wederom overgeslagen want ja, hoe neem je die nou mee als je nog 11 maanden onderweg bent Nadat we een mooie Pashmina sjaal hadden gevonden wilde we afrekenen. der verkoper vroeg of we niet nog iets wilde hebben. We hebben de man vriendelijk bedankt en zijn verder gegaan op naar de stone factory
Ook weer een heel klein bedrijfje. Waar ze voordoen hoe ze de stenen slijpen.
Na een introductie van 2min. Was het tijd om mee te lopen naar de winkel. In Nederland zouden we zeggen; een juwelier. We kregen diverse ringen, oorbellen, kettingen en armbanden te zien. Uiteindelijk besloten om voor een klein paar neutrale oorbellen te gaan. Nadat we de juiste oorbellen gevonden hadden en gezegd dat we die wilde hebben, bleef de man maar doorgaan met het laten zien van andere oorbellen en sieraden. We waren er onderhand wel een beetje klaar mee. Het is ook nooit genoeg zeiden we tegen elkaar. Na weer vriendelijk bedankt te hebben zijn we weggegaan.

       

We zijn toen nog naar een oude begraafplaats geweest van de koninklijke familie. Tegenwoordig worden ze niet meer begraven maar wordt bijna iedereen gecremeerd.
Het was wel een ander soort begraafplaats dan we in net Nederland kennen. Met allemaal gebouwtjes, en tombes. Nadat we dit gezien hadden zijn we weer terug gegaan naar het hotel.

Na het ontbijt vertrokken we richting Agra, de stad van de Taj Mahal. We reden de stad Jaipur uit en reden door een bos. We dachten dat de chauffeur een toeristische, rustige route voor ons had uitgestippeld. Dat was ook wel deels zo. Aan het eind van de weg was een tempel.
“ Hé, die stond niet op onze lijst van bezienswaardigheden. Maar prima om even te stoppen en te kijken.” Een grote verassing voor ons. Het was ook echt de leukste tempel die we gezien hebben. Het was namelijk een apen tempel. En als ik ergens bang voor ben zijn het van de kleine spring apen. Het zat er helemaal vol mee. De mensen die de tempel verzorgen vroegen of we de apen wilde voeren? “ uhm, wat denk je? Natuurlijk niet!” We hebben nog nooit zo snel een tempel bezocht. ( we waren zelfs zo snel weg dat we geen foto’s hebben gemaakt’

1 nacht Agra

rond 16u kwamen we aan in Agra en zijn we gelijk doorgereden naar het fort.
Dit fort is in dezelfde stijl gebouwd als het fort in Delhi.
Vanuit het fort kan je de Taj Mahal zien liggen.
Alleen door de vele smog, was het maar slecht te zien.
Daarna zijn we afgezet in ons hotel

De chauffeur vroeg ons hoe laat we de volgende dag naar de Taj wilde.
We zeiden dat we zo vroeg mogelijk wilde gaan. “ Prima, dan kom ik jullie om 5u ophalen.”

 

’s avonds hebben we in het hotel gegeten, en we hebben zelden zo lekker gegeten.
We hadden allebei zin in vlees. Na bijna 2 weken zonder vlees geleefd te hebben. Hier durfden we het wel aan. En werden ook rijkelijk beloond.

We zijn ’s morgens vroeg naar de Taj Mahal gegaan om de zon op te zien komen. Bij binnenkomst zijn we gelijk naar de rechterkant van de Taj gelopen. De meeste mensen blijven eerst vooraan staan om foto’s te maken.

Daardoor hadden we alle ruimte voor ons alleen. En konden we prachtige plaatjes schieten.
Voor het uitgebreide verhaal over ons bezoek aan de Taj Mahal kun hier klikken

           

 

 

 

 

 

Daarna mochten we nog even terug naar bed en zijn we eind van de ochtend terug gaan rijden naar Delhi. Dit ging gelukkig vrij snel. Tussen Delhi en Agra is een nieuwe snelweg aangelegd. Waar alleen echt verkeer over heen mag. dit keer dus geen last van overstekende koeien of andere beesten.

Terug in Delhi zijn we nog even wat wezen eten bij een tentje waar we eerder wat gegeten hadden. En dat was toen ook erg goed bevallen. Ze hadden daar echt het aller lekkerste Indisch van heeeeel India.

Onze chauffeur heeft ons daarna afgezet bij het hotel waar onze reis was begonnen. En wees ons nog even de weg die we moesten nemen naar het treinstation. Verder gaf hij ons nog tips over de trein en Varanasi. (we zullen die vent echt gaan missen)
Na een paar foto’s met de chauffeur was het tijd om afscheid te nemen.
Hij had ons nog gevraagd of wat wilden schrijven in z’n gastenboek, hij had ons de dag daarvoor een A4 papier gegeven om een verhaaltje op te schrijven. Nou dat hebben we gedaan ook.

We hebben de brief aan hem gegeven samen met een leuke fooi en een prachtige foto van ons.
Z’n dag kon niet meer stuk.
Dag lieve Shyam!

 

 

1 nacht Varanasi  (2 nachten in de trein)
We mochten ons in het hotel opfrissen, en onze tassen achterlaten zodat we met 2 kleine rugzakken naar Varanasi konden. ’s avonds was het tijd om de nachttrein te pakken richting Varanasi. Ons uitgebreide verslag over de trein lees je hier 

We kwamen 2uur later dan gepland aan in Varanasi. Daar stond gelukkig een taxi chauffeur op ons te wachten. Hij heeft ons gelijk in het hotel afgezet. We hebben eerst nog even wat bijgeslapen en zijn daarna gaan kijken bij de Ganges. De heilige rivier voor de hindoes. We hebben even wat gegeten en zijn nog een rondje wezen lopen langs de rivier.

De volgende ochtend zijn we vroeg weer terug gegaan om de zon te zien opkomen
En zagen we de stad ontwaken. Dat was een erg bijzonder om mee te maken.
Ons uitgebreide verslag over Varanasi lees je hier.
Aan het eind van de middag was het tijd om naar het station te gaan en de trein terug te pakken naar Delhi. We hebben wederom een nachtje door gebracht in de trein.

1 nacht Delhi
We kwamen de volgende ochtend redelijk op tijd aan in Delhi.
Daar hadden we de tijd om wat slaap in te halen.
Dat hebben we dan ook even gedaan, verder hebben we onze tassen weer helemaal opnieuw moeten inpakken. En zijn we ’s avonds even bij een winkelcentrum wezen kijken. We wilden wat eten bij de Mac Donalds daar. Maar die was op de een of andere manier dicht ( later lazen we dat 40% van de zaken in India zijn gesloten vanwege onderlingen problemen) gelukkig was er nog wel een KFC en hebben we daar onze buik vol gegeten. na 13 dagen rijst en naan was dat echt helemaal de bomb!

Na een goede nacht slapen was het tijd om alles weer te pakken en zijn we richting het vliegveld gegaan. Op naar het zuiden.

7 nachten Kochi
Na 3,5 uur vliegen kwamen we aan in Kochi. Overal zagen we groen en riviertjes.
Een heel ander uitzicht dan dat we in Delhi hadden.
Nadat we onze bagage van de band hadden gepakt was het tijd om een taxi te zoeken.
En wat een verademing was dat op de weg. Geen getoeter, geen gekke inhaal manoeuvres, geen overstekende koeien. Echt totaal anders dan dat we in het noorden gewend waren.
Heerlijk, hier konden we echt tot rust komen.

Aangekomen in het hotel kon ons geluk al helemaal niet op. We kregen een een mooie kamer met balkonnetje, tv’tje, goede airco. En voor het eerst een goede douche met warm water, en wc waar we het wc papier gewoon konden doordspoelen.

We hebben in Kochi vooral niks gedaan, we hadden een zwembad voor onszelf op het dak van het hotel. Daar waren we vaak te vinden.En verder zijn we een daagje naar het fort geweest. Een oud gedeelte van de stad met Nederlandse invloeden.

Ook zijn we nog een daagje naar de grootste shoppingmall van India geweest. Best leuk om even rond te neuzen. We zijn daar ook nog naar de bioscoop geweest. Dat was een hele belevenis.
We kochten 2 kaarten voor in totaal €5,-. Voor de film Kingsman. Engels gesproken en Engels ondertiteld.  De stoelen in de bioscoop kon je verzetten tot standje languit. En net voor de film begon werd er verzocht om allemaal even op te staan. of we even mee wouden zingen met het indische volkslied. er ineens het volkslied.

Na 7 nachten/8 dagen niks doen was het tijd om het vliegtuig weer te pakken.
Op naar een nieuw avontuur, op naar Maleisië.

route 3,5 week India (kaart)

route 3,5 week India (kaart)

* Delhi
* Mandawa
* Bikaner
* Jaisalmer
* Jodhpur
* Ranakpur
* Udaipur
* Jaipur
* Agra
Deze plaatsen hebben we bezocht met een privé chauffeur die heeft ons 12 dagen lang rond gereden.

* Varanasi
Vanuit Delhi zijn we met de trein heen en weer gegaan naar Varanasi.

* Kochi
Vanuit Delhi zijn we door gevlogen naar Kochi.
Daarna zijn we vanuit Kochi naar Maleisië gevlogen