Tag: wereldreis

Oeps.. ik schaam me diep

Oeps.. ik schaam me diep

Oeps, wat schaam ik me diep, als ik zie wanneer ik voor het laatste een update heb geplaatst.
De laatste keer was een maand voordat we naar huis gingen om kerst en oud en nieuw te vieren. Inmiddels zijn we alweer 9/10 maanden verder. En dus tijd voor een update over onze reis.

Half januari zijn we weer vertrokken naar Australië. Waar we inmiddels nog steeds zitten.
We vlogen terug naar Perth en vanaf daar pakten we de bus terug naar Kojonup.
De plek waar we 6 maanden gewerkt en gewoond hadden. En waar onze bus dus nog stond.
We hebben alle extra zooi die we van thuis hadden meegenomen een plekje gegeven in de bus (we waren inmiddels wel 4uur verder, maar goed) En zijn toen vertrokken. En ik kan me nog goed herinneren dat dat heel gek was. Maanden lang leef je er naar toe. Werk je aan je campertje en maak je alles gereed. En dan is het eindelijk zover. We hadden nog niet echt een route/plan bedacht. Dus toen kwamen de vragen: Waar gaan we heen? Wat wordt het plan? Noord, oost, zuid? of ……. ?? Het westen waren we in ieder geval al.
We besloten om op het gemakje eerst wat plekjes te bezoeken die we wel eens aandeden op onze vrije dagen. En daarna zijn we naar een stadje gereden Bunbury om de bus even te laten nakijken. We vonden het allebei een veilig idee dat de bus helemaal gecheckt werd. Zodat hij klaar was voor de “grote” reis. Zo gezegd zo gedaan. Een week en 900 euro lichter en iedereen was klaar voor de reis. Inmiddels zijn we druk op zoek gegaan naar een Farm Job. Om voor een 2e visum in aanmerking te komen moet je in je 1e jaar 3 maanden op een boerderij gewerkt hebben. En dat zou fruitplukken kunnen zijn, iets met paarden of koeien. Maar je zou ook in de mijnen kunnen werken en er zijn nog wel meer opties.
Via allerlei social media kanalen en websites zijn we opzoek gegaan. We zijn bij boeren in de regio langs geweest om ons cv af te geven. En noem maar op. Maar helaas steeds zonder resultaat.
Uiteindelijk vonden we een baan in Victoria op een appel farm. We begonnen gelijk met rijden. Aangezien het zo’n 3000km verderop lag. We hadden contact met een meid die daar ook werkte  en ineens begon het verhaal een beetje vaag te worden. We vertrouwden de boel niet helemaal. Het leek niet zo mooi als dat ze zeiden dat het zou zijn.
Ondertussen waren we ook al met een andere baan bezig.
Een vacature voor een koppel voor een cafe op een farm. Wat meetelt als “farmwork”.
We zijn daar gelijk volle bak voor gegaan. Ze zochten een chef voor de keuken en iemand met ervaring in de horeca voor bediening/managing/barista. Klonk ons perfect in de oren. En na wat heen en weer gemaild te hebben werden we uitgenodigd voor een sollicitatie gesprek. We moesten alleen nog wel even vertellen dat we nog in West Australie zaten. En dat we op z’n vroegst er 6 dagen later konden zijn. Dat was geen probleem. Zo gezegd zo gedaan. En stond ons dus nog een rit van ruim 3000km te wachten.

Het rijden ging gelukkig allemaal goed. We stonden vroeg op zorgde dat we al de nodige kilometers gereden hadden voor het warm werd. Op het warmst van de dag stopten we om te lunchen en probeerde we wat uit te rusten en te slapen. Als de temperatuur weer wat begon te zakken werd het tijd voor het 2e deel rijden van de dag.
Dit hebben we 4 dagen gedaan. En toen kregen we wat problemen met de auto. We konden niet meer in een lage versnelling rijden. Steeds viel er soort een versnelling uit. Waardoor we op een gegeven moment alleen nog maar in z’n 5 konden rijden.
En natuurlijk was het zaterdag, bloedje heet. En het eerst volgende stadje lag op zo’n 200km rijden. Gelukkig hadden we net daar voor getankt en besloten we maar om door te rijden. En het werd warmer en warmer. Ik (Inge) had ’s morgens een spijkerbroek aangetrokken (toen was t nog koud) en een lange mouw shirt. Maar we konden dus niet stoppen. Inmiddels was t al zo’n 38 graden. En in een auto zonder airco met een spijkerbroek aan was dus behoorlijk afzien.
Gelukkig kwamen we rond het middag uur aan in de stad. De eerste garage waarvan op internet stond dat die op zaterdag open was. Was gesloten.
De 2e waarvan op internet stond dat ze tot 1u open waren. Zag er ook gesloten uit.
Daar stond gelukkig een telefoon nummer bij. Jelle heeft gelijk gebeld. En ze waren net gesloten.
Maandag ochtend konden ze ons als 1e helpen. We mochten voor de deur (hek) parkeren en slapen. Mits we het wel netjes hielden. Dat was geen probleem. Maar… jaaa..
Wat moeten we nu tot maandag. Een auto die we liever niet gebruiken. Geparkeerd op een industrie terrein. Inmiddels was het al 40 graden geworden.
We kwamen er gelukkig achter dat er een zwembad was, en een Mc Donalds.
We hebben 2 dagen van de bus naar de Mc Donalds gelopen. Om daar een tussenstop te houden. En van de Mc Donalds naar het zwembad. En op de terug weg. Deden we precies hetzelfde.
Slapen in de bus kwam er niet echt van. Het was ’s nachts nog 33 graden. En we konden niet echt iets open zetten. Aangezien het niet helemaal legaal was wat we deden.
We waren dan ook erg blij toen we maandag ochtend de sleutel van de auto konden afgeven bij de garage. Het zou 1,5 dag duren voor hij weer gemaakt zou zijn.
We hebben toen een hoteltje geboekt met airco. En daar onze tijd uitgezeten.
De volgende dag rond 4u konden we de auto oppikken. En waren we klaar voor het vervolg van de reis. Eerst nog even wat voedsel en water ingeslagen. En toen waren we er weer helemaal klaar voor. We hadden de eigenaar van t cafe laten weten dat we problemen hadden met de auto. En dat we t niet gingen redden. Ze zei gelukkig dat het geen probleem was. En dat we niet moesten overhaasten en voorzichtig moesten zijn. Dat was al een hele geruststelling.

3 dagen later melden we ons keurig op tijd bij t cafe. We hebben het stel ontmoet die de advertentie had geplaatst. En daarna hadden we een gesprek met de bazin. Voor ons was t nog steeds niet helemaal duidelijk of we aangenomen waren. Na t gesprek werden we rond gereden over de boerderij. En vertelde ze wat ze er allemaal deden. Welke stukken land er van hun waren en welke van de buren. Daarna reden we terug naar t cafe.
En toen kwam t verlossende woord: JULLIE KUNNEN WOENSDAG BEGINNEN. (het is nu vrijdag).
YES YES YES!! ZO BLIJ! We hebben gelukkig niet voor niks als die kilometers gereden.
En t cafe zag er zo leuk uit, de mensen/collega’s waren allemaal zo lief een aardig.
Hier konden we onze 3 maanden “farm” work wel uitzitten.

En nu 6 maanden later zijn we nog steeds aan t werk in het zelfde cafe, op dezelfde boerderij.
We hebben het hier zo naar ons zin. En nu kunnen we lekker even doorsparen.
Inmiddels hebben we een nieuwe auto gekocht. Nieuwe plannen gemaakt.
Komen er binnenkort vrienden en familie langs.
En staat ons straks weer een nieuw avontuur te wachten met onze nieuwe auto.

Ik zal jullie beloven dat de volgende update iets sneller komt dan deze.
En zijn jullie trouwens benieuw naar t avontuur/reis die we gemaakt hebben om onze nieuwe auto op te halen?? Hoe ons leven er hier uit ziet? En wat we voor een nieuwe auto hebben??

Laat het ons dan weten…

X Jelle & Inge

Aftellen geblazen!!

Aftellen geblazen!!

Het is alweer even geleden dat we iets van ons hebben laten horen.
We zijn nog steeds aan het werk in Australië. Maar gelukkig is het einde bijna in zicht.
We moeten nog 5,5 week werken. En dan hebben we hopelijk genoeg gespaard om er weer even tegen aan te kunnen. 

Zoals de meeste van jullie al wel weten komen we half december naar huis.
Om met onze familie en vrienden de kerst dagen en Oud en nieuw door te brengen.
We vonden het vorig jaar zo gek om niet thuis te zijn. Het was een hele gekke, bijzondere ervaring. Op deze dagen hoor je eigenlijk gewoon met je familie en vrienden te zijn. 

We tellen de weken/ dagen dan nu ook echt af. Eigenlijk zijn we er nu wel een beetje klaar mee. Vooral omdat we weten dat we daarna lekker naar huis gaan. Maar goed, doorbijten en doorgaan.

Gelukkig is het weer wel opgeknapt. En is het nu bijna elke dag een graadje of 24. Het enigste nadeel voor mij is dat ik nu ook last van mijn hooikoorts heb. Ik heb gelukkig wel tabletjes kunnen kopen. Maar neusspray en oogdruppels heb ik nog niet kunnen vinden. Oohja, zakdoeken kennen ze hier ook niet. Ik loop nu met een wc-rol en soms met een stofdoek. haha. Je kunt niet alles hebben natuurlijk.

Ons busje is ook zo goed als af, we hoeven alleen nog maar wat kleine dingen af te werken. En verder moeten we de elektriciteit nog regelen.
We hebben er een mooi roofrek op gebouwd. Zodat we ook boven op ons busje kunnen zitten. En ook om er wat spullen kwijt te kunnen.
We hebben de binnenkant van ons busje zo neutraal, strak en ruim mogelijk willen houden. Maar daardoor zijn we wat beperkt in de ruimte. Vandaar dat we een mooie koffer hebben gekocht voor op het dak. Zodat we daar ook wat kwijt kunnen. 

Met m’n verjaardag zijn we er een nachtje mee weggeweest. Wat erg goed bevallen is.
Heel gek om je busje ergens te parkeren en dat het dan ineens je huisje is. Je schuift de keukenla uit en je kunt koken. We maken van onze bank een bed. En kunnen er heerlijk in slapen. 

We zijn vanuit Kojonup naar Collie gereden en daarna naar Bunburry.
Tussen Bunburry en Busselton hebben we een parkeerplaats gevonden vlak bij het strand. We vonden het wel erg spannend. Het was namelijk niet echt een legaal plekje om te slapen. Maar gelukkig is onze bus redelijk onopvallend. En ziet het er niet uit als een campertje. 

De volgende ochtend zijn we naar Busselton gereden. Daar hebben ze een van de langste pieren. Hij is wel 1.8km lang. Er rijd zelfs een treintje van het begin tot het einde. Daarna zijn we naar Dunsborough gereden.
Daar is een prachtig nationaal park. Waar we ons wel een paar uurtjes vermaakt hebben. Het weer was er gelukkig ook schitterend.
We waren weer even helemaal in ons element. lekker zonnetje, beetje rond tuffen in ons busje en opzoek gaan naar de mooie plekjes.
Het werken in Australie is natuurlijk ook een bijzondere ervaring. Maar we zijn toch meer van het reizen en ontdekken. Nog even en dan kunnen we dat weer gaan doen. Daarna zijn we nog bij een Chocolade winkeltje geweest. En hebben we vooral veel chocolade geproefd. En we konden natuurlijk niet de winkel verlaten zonder chocolade. Haha. Daarna zijn we op ons gemakje terug gereden naar Kojonup.

Vorige week zijn we er ook nog 2 nachtjes mee weggeweest. De eerste nacht hebben we langs de weg op een soort van rustplaats geslapen.
Heel erg spannend. Niet dus. De volgende dag hebben we de omgeving van Albany verkend. We zijn al meerdere keren in Albany geweest.
Maar altijd om boodschappen te doen. Of om gereedschap, materiaal te halen bij de Bunnings. Een mega grote bouwmarkt. De hornbach van Australie. 

Dit keer zijn we naar de kust gereden en hebben we diverse mooie plekjes gevonden. Heerlijk om weer even over het strand te lopen.
De zeelucht te ruiken. En te genieten van al het moois op deze wereld. Soms vergeten we wat we het afgelopen jaar allemaal hebben gezien en meegemaakt. Maar als je dan weer op mooie plekjes aan komt. Of als we in onze bus aan het touren zijn komen er weer veel herinneringen boven. Heerlijk om die herinneren op te halen. Zo fijn dat we dat samen allemaal hebben mogen mee maken. En dat we er ook nu nog van kunnen genieten. 

En wat kan je dan soms trots zijn op jezelf en op elkaar. Dat we deze stap/kans hebben durven zetten.  En dat we nu gewoon al bijna 5 maanden aan het werk zijn in Australie. Dat we hier vrienden hebben gemaakt. Dat de mensen je groeten als je ze tegen komt. Dat als je bij de apotheek, dokter of supermarkt komt, mensen je herkennen. 

Maar goed, waar was ik gebleven. Na een dag Albany verkennen vonden we een super leuke camping spot tussen Albany en Denmark. Een free camping met toilet voorzieningen. En direct aan de zee. We waren net op tijd. Want er was nog maar 1 plekje vrij. We hebben onze bus geparkeerd. En heerlijk een wijntje gedronken zittend op onze camping stoelen. Dus zo gaat ons leven er straks uit zien. Ik denk dat ik daar wel aan kan wennen. Het enigste waar ik niet aan kan wennen zijn de vele muggen. Dat is dan weer een minpuntje. Morgen gelijk maar even muggenspray en een citronella kaars kopen. We zijn na een halfuurtje ook maar naar binnen gevlucht. Ze prikten gewoon door m’n broek heen. We hebben van onze bank wederom een bed gemaakt. En nog even de foto’s terug gekeken van die dag. Jelle heeft namelijk eindelijk zijn nieuwe camera. De camera die die eigenlijk al heel lang wilde. Maar waar we eigenlijk niet het geld voor hadden, of voor wilden uitgaven. Na een paar weken werken kon hij hem eindelijk kopen. Maar toen was er een run op de camera. En was die in heel Australië uitverkocht. Eerst zou die eind van de maand september komen. Toen werd het oktober. En op een gegeven moment kon het wel december worden. Zo lang kon deze jongen niet wachten. Dus uiteindelijk  een nieuwer (en duurder) model besteld in Hong Kong. En die werd gelukkig netjes bezorgd zonder gedoe.

De volgende ochtend hebben we heerlijk ontbeten. En zijn we doorgereden naar Denmark. Daar hebben we even bij het toeristen informatiepunt een stapel boeken gehaald. En zijn we door gereden naar Walpole. Daar hebben we de Tree Top Walk gedaan.
Je loopt tussen de hoogste bomen van Australie op een brug. Die brug is 40 meter hoog. En geeft je een prachtig uitzicht over en door alle boomtoppen.

Na de tree top walk zijn we terug gereden naar Denmark. En hebben we daar de kustlijn bewonderd. Prachtige rotsen. Grote golven. Een lekker zonnetje. Wat wil je nog meer? (Uhm, misschien toch net even een paar graden warmer, zodat we de volgende keer een duik kunnen nemen in de zee)

Na Denmark zijn we terug gereden richting Albany. Onderweg zag Jelle een bordje met een strand erop. We hadden er nog nooit van gehoord. Maar zijn toch maar even een kijkje gaan nemen. Gelukkig maar, want wat was het mooi. De ruige zee. De groene omgeving. We hebben hier geluncht en optimaal genoten van het uitzicht. En gelijk even opgeslagen voor de volgende keer.
Hier komen we zeker nog een keer (of twee, drie) terug. Vooral omdat er geen toerist te vinden was. En de meesten van jullie kennen ons inmiddels wel. WE LOVE IT. Om een mooi plekje op dat moment met niemand te hoeven delen.
Daarna vertellen we het wel aan andere reizigers. Maar op dat moment is het “ONS” plekjes. 

In Albany hebben we nog even wat boodschappen gedaan, nog wat laatste dingen bij de Bunnings gekocht. En zijn we op het gemak weer terug gereden naar Kojonup. Nu gaan we na 2 dagen nog terug naar “huis”. En kunnen we weer onder onze warme douche staan. Maar straks hebben we alleen nog het busje. Is dat ons vervoersmiddel, ons huisje, eigenlijk alles wat we op dat moment hebben. En al hoewel ik het soms wat spannend vind om volledig in het busje te leven. Kijk ik er stiekem ook heel erg naar uit. Terug naar de vrijheid. Terug naar geen verplichtingen.
Terug naar ons reis leventje. Terug naar het optimaal genieten van het leven en al het moois.

Maar eerst nog even 5,5 week knallen. 3 dagen in een vliegtuig zitten en genieten van alle lieve mensen thuis. Samen kerst en oud en nieuw vieren. En heel veel gezellige avondjes met jullie. En dan gaat ons avontuur verder. 

Dikke kus van ons en tot over 5,5 week. We gaan maar vast een agenda kopen om alles een beetje te kunnen plannen. Aanvragen kunnen ingediend worden per e-mail: jelleeingeopreis@gmail.com  Haha. Geintje..

We houden van jullie en missen jullie. 

See Ya, Catch Ya. Have a Good one.

New title

1 jaar op reis

1 jaar op reis

4 september 2017. De dag dat we vertrokken. De dag dat we afscheid namen van onze familie. We waren nog een beetje gaar van het afscheidsfeestje. Ik denk dat we wel kunnen zeggen dat het een van onze beste feestjes ooit was! En wat waren er een hoop mensen. Zoveel lieve vrienden, collega’s en familie. Dat heeft ons echt goed gedaan. En nu nog steeds. We vinden het erg fijn om nog zoveel contact te hebben met jullie.

We hebben nog geen moment spijt gehad van onze beslissing. Althans op een paar momenten na dan. En de eerste was al snel. We kwamen 5 september aan in New Delhi, India. En ik denk dat dat een van de beste maar ook een van de slechte plekken op aarde is, om je reis te beginnen. 

Moe van het reizen, nog gaar van het feestje kwamen we aan in het hotel. De mensen waren trouwens super aardig in t hotel. Maar buiten op straat. Het was verschrikkelijk. ’s Avonds lagen we allebei te huilen in bed. En hadden we echt zo iets. Waar zijn we aan begonnen??
Was dit echt wat we wilden? Gisteren waren we nog thuis, en hadden we zoveel fijne mensen om ons heen. We zijn huilend in slaap gevallen. Maar vanaf toen werd het gelukkig alleen maar beter.

Als we nu terug kijken zijn we blij dat we in India zijn begonnen. Het was het verschrikkelijkste land waar we geweest zijn. Maar ook zeker een van de mooiste. Jammer dat er door een groot deel van de bevolking niet netjes met je wordt omgegaan. Maar daar hebben we nu profijt van. En valt alles na India alleen maar mee.

Onze 2e grote dip was de avond voor kerst. We hadden bedacht dat we een witte kerst wilden. En  vanaf Sri Lanka was het niet te duur om naar de Malediven te vliegen. En die kans wilden we natuurlijk niet laten schieten. Heerlijk met de kerst met je billen op een wit strand zitten. Wie wil dat nou niet? Uhm,, wij?? 

We zaten op een mooi eiland met nauwelijks toeristen. Maar officieel is de Malediven een Islamitisch land. Er werd dan ook niks met kerst gedaan. En er was geen druppel alcohol te krijgen. Verder moest ik bedenkt over straat. Toen hadden we t wel even moeilijk. En hadden we eigenlijk ook wel graag willen aanschuiven aan het kerstdiner. Jelle was zelfs in voor de Gourmet! haha. 

Tot zover onze diepte punten.

Verder hebben we het alleen maar super gehad. Op wat ziektekwaaltjes na. Maar gelukkig waren die tot nu toe altijd verholpen met de medicijnkoffer die we bij ons hebben. 

We zijn inmiddels een jaar en 14 landen verder.

  • India
  • Maleisië
  • Brunei
  • Thailand
  • Sri Lanka
  • Malediven
  • Singapore
  • Bali, Indonesië
  • Cambodja
  • Hong Kong
  • China
  • Vietnam
  • Filipijnen
  • Australie

Hebben we op 104 verschillende bedden geslapen. En ontelbaar veel mooie plekken gezien.
Wat is de wereld toch groot en mooi! En zijn er zoveel lieve mensen op de wereld. Die maar met een klein bedrag rond komen op een dag. En toch zo gelukkig zijn. Ik denk dat dat wel een van de belangrijkste dingen is die we geleerd hebben op reis. Gelukkig zijn met wat je hebt. We leven al een jaar uit een rugzak en hebben ondertussen niet super veel meer bij ons. Natuurlijk houden we van mooie spullen en leuke kleding. Maar hoe minder je hebt. Hoe minder druk je je hoeft te maken om de spullen die je hebt. En zo dus meer tijd over hebt om te genieten. En rust in je hoofd hebt. 

Genoten hebben we zeker, en doen we eigenlijk nog steeds als we terug denken aan al het moois dat we gezien hebben. Maar er zijn natuurlijk wat plekken, landen die ons echt zijn bijgebleven. Landen waar we zo weer naar terug zouden gaan

Een van onze favoriete landen was toch wel China. Hoewel China best pittig was. En vooral ook erg koud. Heeft dit bijzondere land ons veel moois gegeven. Het land is zo groot en divers. En ondanks dat bijna niemand Engels spreekt, doen ze ongelofelijk hun best om je te helpen. We hebben de mooiste en bizarste natuurparken gezien, uren in de trein gezeten, de gekste Chinezen zien dansen in t park, de ontzettend rare gewoontes van de Chinezen gezien en soms onverwachts ook nog heel lekker gegeten. Een land waar we zeker nog een keer naar terug willen. ( We zijn nu voorbereid op “alle” gekke gewoontes). 

Voor en na China zijn we in Hong Kong geweest. Een fantastische stad. Het overgrote deel is Chinees. Maar eigenlijk staat alles ook wel in het Engels aangegeven. Het is wel een dure stad. Maar als je elke dag bij de Mac Donalds gaat eten valt het best mee. haha. Een stad die zoveel te bieden heeft. Het is een oude stad en behoorlijk volgebouwd. Maar zo ontzettend gaaf om te zien. Een stad die je nergens anders ziet. Volgebouwd met torenhoge gebouwen. De stad waar geen slaapplaats was voor onze eerste nacht. Je zou toch denken dat er genoeg slaapplaatsen zouden zijn. Maar het hotel wat we geboekt hadden, had onze kamer aan een ander gegeven. Ondanks dat we hadden aangeven dat we ’s nachts zouden aankomen. De andere hotels vroegen zo’n €400 euro voor een overnachting. En dus dachten we dat er niks anders op zat dan te overnachten bij de Mac Donalds. (Waar de Mac Donalds wel allemaal niet goed voor is) haha. Gelukkig vonden we uiteindelijk toch nog een redelijk betaalbaar hotel. En hebben we de uren volgemaakt in bed. 

Maleisië het land dat we bezochten na India. Het voelde echt als een warm bad. De mensen waren er zo vriendelijk, lief en geïnteresseerd. Het land waar we naar de Formule 1 zijn geweest. (een cadeau voor Jelle’s verjaardag) en een cadeau was het zeker. We hadden de ideale plek. En voor onze neus pakte Max Verstappen de 1e plaats. Om die vervolgens niet meer weg te geven. Echt een geweldig weekend. Maleisië heeft ons echt verrast door z’n prachtige natuur. Borneo was fantastisch. We hebben apen gezien die nog in het wild leven. Een grot met miljoenen vleermuizen. (en heel veel vleermuizen kak). Een land met heerlijk en vooral goedkoop eten. We gingen bijna elke dag wel ergens een portie saté met pindasaus scoren. haha.

Sri Lanka stond hoog op ons lijstje om te bezoeken. En het is ons geen moment tegen gevallen. We hebben voor 10 dagen een tuktuk gehuurd waarmee we het noorden zijn rondgereden. De mensen wisten niet wat ze zagen. Ze probeerde ons aan te houden, omdat ze dachten dat we een taxi waren. En zwaaiden ons hard na als ze ons zagen zitten. Geweldig! Sri Lanka heeft echt prachtige natuur. We hebben er diverse wandelingen gemaakt. De een nog pittiger dan de ander. Zo hebben we Adam’s Peak beklommen. Een berg van 2243 meter hoog. Te bereiken via 5500 trap treden. Deze wandeling maakten we ’s nachts. We vertrokken om 2u. Om op tijd boven te zijn voor de zonsopgang. Na 3,5u kwamen we boven aan. En was er helemaal geen zonsopgang te zien omdat het te mistig was. Toen stond ons nog een tocht van 3u terug lopen te wachten wat eigenlijk nog erger was dan naar boven. Maar goed we hebben t wel maar mooi geflikt. 

En als laatste land in Azië hebben we de Filipijnen bezocht. En dat is toch wel echt een van onze favoriete. Helaas konden we onze reis niet helemaal afmaken, omdat ons geld een beetje op raakte. Maar we hebben hier wel echt genoten. De mensen zijn er zo aardig. Wederom weer erg lekker gegeten (ook erg ziek geweest helaas). En hebben we een van de mooiste tochten van onze reis gemaakt. 3 dagen op een boot geleefd en geslapen in hutjes op t strand. Gedoucht met een emmer water. Maar wat was het fijn om even helemaal back to basic te kunnen gaan. We zouden deze tour zo weer boeken. En misschien dan wel voor langer. De dag bestond uit ontbijt, varen, snorkelen, varen, snorkelen, lunchen, snorkelen, varen, snorkelen, varen, snorkelen, varen, dineren, slapen. En dat 3 dagen lang. Echt genieten. De filipijnen heeft ons verrast. De vele mooie snorkel plekken. De prachtige stranden. We willen zeker nog een keer terug om onze reis af te maken.

Verder zijn onze ouders, broertjes + vriendin en Rolinda(vriendin) langs geweest tijdens onze reis. Wat ook ontzettend leuk was. Fijn om ze weer te zien na zo’n lange tijd. En gaaf om samen mooie momenten en plekken te delen. Om herinneringen te maken. En vooral om te genieten van het samen zijn. Om je verhalen te delen. Te laten zien hoe het leven in Azië er aan toe gaat. Zo grappig om te zien hoe erg Jelle en ik al gewend zijn aan dingen. En voor hun heel vreemd en gek is. De honden die overal op straat rond lopen. De scooters die voorbij rijden met 3,4,5 en soms wel 6 mensen erop. Of scooters afgeladen met spullen, tv’s, kippen en noem maar op. De kleine hutjes waar de mensen met hele familie’s in wonen. Kinderen die altijd maar zwaaien en roepen naar je en het tropische klimaat.
Echt onwijs gaaf dat ze langs zijn gekomen!!

Genoeg emotioneel gedoe. We hebben ontzettend genoten van t afgelopen jaar. Iets waar we nog heel vaak aan terug denken. Helemaal nu we aan t werk zijn. Nog een paar maandjes werken en dan gaat ons avontuur weer verder. Gaan we in ons omgebouwde busje Australië ontdekken. En dat belooft weer een prachtige reis te worden.

Bedankt voor jullie leuke reacties, support, lieve berichtjes, leuke verhalen, enthousiasme.
Hopelijk gaan al die foto’s jullie nog niet vervelen. Het is nu nog even rustig en dan zullen we jullie weer gaan spammen met foto’s van Australië. Haha.

We houden van jullie, Liefs Jelle & Inge

1 maand van huis

1 maand van huis

Inmiddels zijn we alweer een maand van huis. 
Al voelt dat helemaal nog niet zo.
We hebben nog steeds het idee dat we net begonnen zijn. 
Nu is dat ook wel een beetje zo aangezien we nog wel een tijdje wegblijven.
De weken in India hebben we vooral gezien als vakantie. We hadden er allebei een jaar lang hard werken opzitten. En we mochten ons zelf ook wel even laten verwennen. Uiteindelijk vonden we het dan ook heerlijk dat alles voor ons gereld was. En dat we zo overal naar toe gereden werden.
Ondanks dat het wat geld kosten. Was het wel echt! De moeite waard.

In Maleisië zijn we begonnen met 3 dagen Formule 1. Daar hadden we het dan ook behoorlijk druk mee. het eten en drinken kost op het circuit toch iets meer dan dat je het in de supermarkt of op straat koopt. Uiteindelijk valt het nog wel mee wat je uitgeeft in vergelijking met Nederland. Na de Formule 1 stond de volgende feestelijke activiteit gepland en was het tijd om mijn verjaardag te vieren. 
We hebben ons 3 dagen in luxe begeven. Waar natuurlijk ook weer een prijskaartje aan hing. Gelukkig konden we zelf koken. En hebben we daar weer wat op kunnen besparen.
Vanmorgen zijn we verhuisd naar een lief klein hostel. Met een privé kamertje. Maar wel met een gedeelde badkamer. Het camping gevoel is weer een klein beetje terug. 
Vanaf nu is het “reizen” dus echt begonnen.
 En wordt het tijd om op de centen te gaan letten. En keuzes te maken.
 We hebben een dagbudget vastgesteld. En daarvan moeten we ons onderdak, eten en vervoer betalen.

Natuurlijk missen we de mensen van thuis wel om ons heen. Vooral om onze verhalen en ervaringen te delen. Gelukkig kunnen we tegenwoordig met WIFI makkelijk contact houden. 
En sturen we ook regelmatig foto’s en berichtjes naar het thuisfront.

De eerste maand zit er al op….. hoeveel zullen er nog volgen?

voorbereiding

voorbereiding

Voordat je aan je wereldreis begint moet je al het een en ander voorbereiden zoals.

•Wanneer gaan we weg?

•Waar starten we?

•hoelang willen we weg?

•Hoe doen we het met onze baan?

Read More Read More