Tag: nsw

Het abrupte einde van onze Wereldreis

Het abrupte einde van onze Wereldreis

De meeste van jullie zal het niet ontgaan zijn, dat we inmiddels weer thuis zijn.
En dat was niet helemaal gepland eindelijk.

Een aantal maanden terug zaten we een beetje in een dipje. We waren eigenlijk een beetje moe van al het reizen. We twijfelde om naar huis te gaan. De zomer mee te pakken in Nederland om daarna weer verder te gaan met reizen. We hadden nog één doel. En dat was NIEUW ZEELAND.

Jelle was er ooit geweest als kind. En wilde daar zo graag nog weer naar terug. En inmiddels had hij mij ook lekker gemaakt. Ik zat al weken/maanden op internet/instagram plaatjes te bekijken van het mooie landschap in Nieuw Zeeland. En we hadden natuurlijk ook nog de auto. Die we dolgraag mee wilde meenemen naar Nieuw Zeeland. En uiteindeljk meenemen naar Nederland.

We hebben dagen lopen piekeren. Gaat de auto wel/niet mee naar Nieuw Zeeland? Gaan wij wel/niet tussendoor naar Nederland? Uiteindelijk hebben we de keuze gemaakt. Om toch eerst naar Nieuw Zeeland te gaan en de auto mee te nemen. Nu we zo’n mooie stoere wagen hadden. Moesten we er natuurlijk wel optimaal van genieten. En het zou toch gek zijn om hem niet mee te nemen. We waren inmiddels al met een transport bedrijf in contact die onze auto kon verschepen. En zo hadden we eigenlijk een plan.

Maar we zouden Jelle en voornamelijk Inge niet zijn, als we toch lekker blijven piekeren.
Want ja een auto verschepen kost een hoop geld. En hebben we dan nog wel genoeg geld om rond te komen in Nieuw Zeeland? En ga zo maar door.
Via via hadden we contact met 2 Nederlanders die een orchideeën kwekerij hadden in Nieuw Zeeland. We hebben daar gesolliciteerd en zijn daar ook aangenomen. 4 mei konden we aan de slag. Dat kwam goed uit. De auto zou 10 april de boot op gaan. Om verscheept te worden. En dan konden wij mooi in de tussentijd even “bijkomen” op Bali. Dit klonkt als een goed plan.

Maar je begrijpt het al. Het liep niet zoals “gepland”. De auto verschepen naar Nieuw Zeeland werd iets duurder dan verwacht. De prijsopgaaf die we hadden gekregen was voor alleen de auto. Er mocht niks in de auto achterblijven. Dus alle spullen zouden we nog apart in dozen moeten versturen. Dat kwam uit op een flink bedrag. En om je auto te mogen rijden in Nieuw Zeeland. Moet hij daar geregistreerd en gekeurd worden. De eisen aan een auto in Nieuw Zeeland zijn een stuk strenger dan in Australië. En aangezien we een vrij oude auto hebben. Kon dat nog aardig oplopen. We konden er ook voor kiezen om met een Carnet de passage naar Nieuw Zeeland te gaan met de auto. Dat is een soort paspoort voor je auto. Je mag dan wel met je Australische kenteken rijden. En de kosten voor je auto kan je later weer terug vragen. Maar goed. Voor nu waren we daar alsnog een hoop geld aan kwijt. En daarbij kwam dat we de auto ook nog mee naar Nederland wilde nemen. En we dus weer een hele som geld kwijt zouden zijn. Dus besloten we om de auto naar Nederland te verschepen. Zelf eerst een paar weken op Bali te chillen. Dan naar Nieuw Zeeland te vliegen, Daar een simpele auto kopen en 4 mei beginnen met werken.

En toen kwam Corona om de hoek kijken. We hadden Bali al op een laag pitje gezet. En wilden eigenlijk zo snel mogelijk naar Nieuw Zeeland. Want als we eenmaal het land binnen zijn is het goed.We zouden alleen 2 weken in zelf quarantaine moeten. Inmiddels hadden we vrij lastminute transport geregeld voor de auto. We hadden een huisje gefixt in Nieuw Zeeland vlak bij ons werk. We hoefde alleen nog een vlucht te boeken van Perth naar Auckland. Maar daar hadden we nog even mee gewacht. Want ja, alles kon zomaar weer eens veranderen.
We hadden een camping geboekt voor onze laatste nacht met de auto. We waren hem aan het leeghalen, schoonmaken spullen uitzoeken en inpakken. Hij was zo goed (en wij ook) als klaar om weggebracht te worden de volgende dag. Maar toen…..

Toen werd Jelle gebeld door z’n vader. Heb je het al gehoord? Ze hebben net bekend gemaakt dat Nieuw Zeeland vannacht op slot gaat! Toen stortten onze wereld even helemaal in. Na zo lang plannen/plannen wijzigen/slapeloze nachten gaat ons plan weer niet door. We hebben nog allerlei scenario’s voorbij laten komen. Maar er was geen mogelijkheid meer voor ons om naar Nieuw Zeeland te vliegen. Toen wij dit bericht kregen was het al 7u ’s avonds in Nieuw Zeeland. En we zouden ook nog 6uur moeten vliegen. Plus we moesten dan de auto nog wegbrengen, zelf naar het vliegveld gaan. Er was dus geen tijd meer. We hebben allebei eerst een potje zitten janken. Want ja.. Wat nu?????
Het was in Nederland nog vroeg in de ochtend dus lagen mijn ouders nog te pitten.
Zodra m’n vader wakker was hebben we met hem gebeld en om raad gevraagd. Uiteindelijk hadden we niet veel keus. Of terug naar Nederland of In Australië blijven, zonder auto? Maar ja we hadden geen idee voor hoelang dat dan zou zijn. En dan de volgeden vraag hoeveel gaat ons dat kosten? Want ook hier gaat alles dicht. En wordt het lastig om werk te vinden.

Dus was de keuze gemaakt. WE KOMEN NAAR HUIS!!!
Maar toen kwam het volgende. Iedereen wilde naar huis. En aardig wat vliegmaatschappijen vlogen niet meer.
Vliegen via het Midden- Oosten was nog de enigste optie. Voor de zekerheid hebben we geboekt via de vliegmaatschappij zelf met een extra reis/annuleringsverzekering erop. Maar de prijzen voor een vlucht waren niet normaal duur. De eerste 3 dagen waren onbetaalbaar 12.000 euro voor een enkeltje Perth-Amsterdam. De eerste volgende betaalbare vlucht was maandag avond. We boekten deze vlucht op donderdag middag. Dus de vlucht was nog een aantal dagen weg. En in de tussentijd kon er nog zoveel gebeuren.

Na een redelijke nacht was het tijd om de auto weg te brengen naar het verhuis/transport bedrijf. We hadden onszelf getrakteerd op een vrij luxe hotel. Midden in het centrum van Perth. Heerlijk om elke dag of soms zelfs twee keer per dag te douchen. Om te slapen in de airco. En even niet zelf te hoeven koken. We hebben vooral veel tijd doorgebracht in de hotelkamer. Want ook in Australië was het coronavirus aanwezig. Al hoewel de winkels en restaurant nog open waren. Merkte je wel dat er wat speelde. Zondag was er een nieuw pers bericht. En ook in Australië moesten de cafe’s, pubs, winkels dicht. En des te blijer waren we nu met de keus om naar Nederland te gaan. Tot de laatste dag toe was het nog spannend of onze vlucht daadwerkelijk zou gaan. En toen kwam het bericht dat Dubai over 48u zou sluiten. Zowel de stad als de luchthaven.
Gelukkig voor ons zouden wij er over iets meer dan 24u aankomen. Inmiddels hadden we ook al een e-mail gekregen om in te checken. Dus het zag er allemaal gunstig uit.

Aangekomen op de luchthaven in Perth. Stond ons nog een lange dag wachten voor de boeg. Er waren zoveel vluchten gecanceld maar gelukkig stond onze vlucht nog steeds op het scherm als gepland.
Om 8u ’s avonds was het dan zo ver de balies gingen open en we konden inchecken/bagage afgeven. En serieus, we zijn nog nooit zo blij geweest om een vliegticket in onze handen te hebben. Er waren genoeg reizigers die niet mee konden omdat hun volgende vlucht gecanceld was. Maar wij hadden geluk. Al zou de spanning en stress pas echt verdwijnen als we in het vliegtuig naar Nederland zaten.

Na een lange vlucht kwamen we aan in Dubai. Daar kregen we de mededeling dat onze vlucht naar Amsterdam vertraagd was met 2/3 uur. Weer even spannend dus. Maar gelukkig zagen we dat hij al wel op weg was van Amsterdam naar Dubai. Na een ontbijtje bij de Mc’ Donalds en de benen gestrekt te hebben konden we boarden voor de vlucht. Het vliegtuig zat zo goed als vol. Met voornamelijk Nederlanders. En wat was dat gek voor ons. Om ineens overal om je heen Nederlands te horen. En toen kwam pas het besef dat we terug gingen naar Nederland. Bij de landing op Schiphol was iedereen blij aan het klappen. Maar Jelle en ik zaten met tranen in onze ogen. Want dit was dan het einde (misschien voor nu) van onze Wereldreis. We zijn gewoon 2,5 jaar weggeweest. We hebben zoveel mooie dingen mogen meemaken. En dit was het dan. Wie had ooit kunnen denken dat we zolang zouden wegblijven. Dat we zoveel mooie plekken mochten zien. We hebben samen gewoon een cafe gerund op een boerderij in Australië.
Wie kan zeggen dat die dat heeft gedaan? Gelukkig hebben we alle herinneringen nog en natuurlijk niet te vergeten de foto’s. We hebben er absoluut van genoten.
Maar één ding is zeker: DIT PAKT NIEMAND ONS MEER AF!!!