Tag: Maleisië

1 jaar op reis

1 jaar op reis

4 september 2017. De dag dat we vertrokken. De dag dat we afscheid namen van onze familie. We waren nog een beetje gaar van het afscheidsfeestje. Ik denk dat we wel kunnen zeggen dat het een van onze beste feestjes ooit was! En wat waren er een hoop mensen. Zoveel lieve vrienden, collega’s en familie. Dat heeft ons echt goed gedaan. En nu nog steeds. We vinden het erg fijn om nog zoveel contact te hebben met jullie.

We hebben nog geen moment spijt gehad van onze beslissing. Althans op een paar momenten na dan. En de eerste was al snel. We kwamen 5 september aan in New Delhi, India. En ik denk dat dat een van de beste maar ook een van de slechte plekken op aarde is, om je reis te beginnen. 

Moe van het reizen, nog gaar van het feestje kwamen we aan in het hotel. De mensen waren trouwens super aardig in t hotel. Maar buiten op straat. Het was verschrikkelijk. ’s Avonds lagen we allebei te huilen in bed. En hadden we echt zo iets. Waar zijn we aan begonnen??
Was dit echt wat we wilden? Gisteren waren we nog thuis, en hadden we zoveel fijne mensen om ons heen. We zijn huilend in slaap gevallen. Maar vanaf toen werd het gelukkig alleen maar beter.

Als we nu terug kijken zijn we blij dat we in India zijn begonnen. Het was het verschrikkelijkste land waar we geweest zijn. Maar ook zeker een van de mooiste. Jammer dat er door een groot deel van de bevolking niet netjes met je wordt omgegaan. Maar daar hebben we nu profijt van. En valt alles na India alleen maar mee.

Onze 2e grote dip was de avond voor kerst. We hadden bedacht dat we een witte kerst wilden. En  vanaf Sri Lanka was het niet te duur om naar de Malediven te vliegen. En die kans wilden we natuurlijk niet laten schieten. Heerlijk met de kerst met je billen op een wit strand zitten. Wie wil dat nou niet? Uhm,, wij?? 

We zaten op een mooi eiland met nauwelijks toeristen. Maar officieel is de Malediven een Islamitisch land. Er werd dan ook niks met kerst gedaan. En er was geen druppel alcohol te krijgen. Verder moest ik bedenkt over straat. Toen hadden we t wel even moeilijk. En hadden we eigenlijk ook wel graag willen aanschuiven aan het kerstdiner. Jelle was zelfs in voor de Gourmet! haha. 

Tot zover onze diepte punten.

Verder hebben we het alleen maar super gehad. Op wat ziektekwaaltjes na. Maar gelukkig waren die tot nu toe altijd verholpen met de medicijnkoffer die we bij ons hebben. 

We zijn inmiddels een jaar en 14 landen verder.

  • India
  • Maleisië
  • Brunei
  • Thailand
  • Sri Lanka
  • Malediven
  • Singapore
  • Bali, Indonesië
  • Cambodja
  • Hong Kong
  • China
  • Vietnam
  • Filipijnen
  • Australie

Hebben we op 104 verschillende bedden geslapen. En ontelbaar veel mooie plekken gezien.
Wat is de wereld toch groot en mooi! En zijn er zoveel lieve mensen op de wereld. Die maar met een klein bedrag rond komen op een dag. En toch zo gelukkig zijn. Ik denk dat dat wel een van de belangrijkste dingen is die we geleerd hebben op reis. Gelukkig zijn met wat je hebt. We leven al een jaar uit een rugzak en hebben ondertussen niet super veel meer bij ons. Natuurlijk houden we van mooie spullen en leuke kleding. Maar hoe minder je hebt. Hoe minder druk je je hoeft te maken om de spullen die je hebt. En zo dus meer tijd over hebt om te genieten. En rust in je hoofd hebt. 

Genoten hebben we zeker, en doen we eigenlijk nog steeds als we terug denken aan al het moois dat we gezien hebben. Maar er zijn natuurlijk wat plekken, landen die ons echt zijn bijgebleven. Landen waar we zo weer naar terug zouden gaan

Een van onze favoriete landen was toch wel China. Hoewel China best pittig was. En vooral ook erg koud. Heeft dit bijzondere land ons veel moois gegeven. Het land is zo groot en divers. En ondanks dat bijna niemand Engels spreekt, doen ze ongelofelijk hun best om je te helpen. We hebben de mooiste en bizarste natuurparken gezien, uren in de trein gezeten, de gekste Chinezen zien dansen in t park, de ontzettend rare gewoontes van de Chinezen gezien en soms onverwachts ook nog heel lekker gegeten. Een land waar we zeker nog een keer naar terug willen. ( We zijn nu voorbereid op “alle” gekke gewoontes). 

Voor en na China zijn we in Hong Kong geweest. Een fantastische stad. Het overgrote deel is Chinees. Maar eigenlijk staat alles ook wel in het Engels aangegeven. Het is wel een dure stad. Maar als je elke dag bij de Mac Donalds gaat eten valt het best mee. haha. Een stad die zoveel te bieden heeft. Het is een oude stad en behoorlijk volgebouwd. Maar zo ontzettend gaaf om te zien. Een stad die je nergens anders ziet. Volgebouwd met torenhoge gebouwen. De stad waar geen slaapplaats was voor onze eerste nacht. Je zou toch denken dat er genoeg slaapplaatsen zouden zijn. Maar het hotel wat we geboekt hadden, had onze kamer aan een ander gegeven. Ondanks dat we hadden aangeven dat we ’s nachts zouden aankomen. De andere hotels vroegen zo’n €400 euro voor een overnachting. En dus dachten we dat er niks anders op zat dan te overnachten bij de Mac Donalds. (Waar de Mac Donalds wel allemaal niet goed voor is) haha. Gelukkig vonden we uiteindelijk toch nog een redelijk betaalbaar hotel. En hebben we de uren volgemaakt in bed. 

Maleisië het land dat we bezochten na India. Het voelde echt als een warm bad. De mensen waren er zo vriendelijk, lief en geïnteresseerd. Het land waar we naar de Formule 1 zijn geweest. (een cadeau voor Jelle’s verjaardag) en een cadeau was het zeker. We hadden de ideale plek. En voor onze neus pakte Max Verstappen de 1e plaats. Om die vervolgens niet meer weg te geven. Echt een geweldig weekend. Maleisië heeft ons echt verrast door z’n prachtige natuur. Borneo was fantastisch. We hebben apen gezien die nog in het wild leven. Een grot met miljoenen vleermuizen. (en heel veel vleermuizen kak). Een land met heerlijk en vooral goedkoop eten. We gingen bijna elke dag wel ergens een portie saté met pindasaus scoren. haha.

Sri Lanka stond hoog op ons lijstje om te bezoeken. En het is ons geen moment tegen gevallen. We hebben voor 10 dagen een tuktuk gehuurd waarmee we het noorden zijn rondgereden. De mensen wisten niet wat ze zagen. Ze probeerde ons aan te houden, omdat ze dachten dat we een taxi waren. En zwaaiden ons hard na als ze ons zagen zitten. Geweldig! Sri Lanka heeft echt prachtige natuur. We hebben er diverse wandelingen gemaakt. De een nog pittiger dan de ander. Zo hebben we Adam’s Peak beklommen. Een berg van 2243 meter hoog. Te bereiken via 5500 trap treden. Deze wandeling maakten we ’s nachts. We vertrokken om 2u. Om op tijd boven te zijn voor de zonsopgang. Na 3,5u kwamen we boven aan. En was er helemaal geen zonsopgang te zien omdat het te mistig was. Toen stond ons nog een tocht van 3u terug lopen te wachten wat eigenlijk nog erger was dan naar boven. Maar goed we hebben t wel maar mooi geflikt. 

En als laatste land in Azië hebben we de Filipijnen bezocht. En dat is toch wel echt een van onze favoriete. Helaas konden we onze reis niet helemaal afmaken, omdat ons geld een beetje op raakte. Maar we hebben hier wel echt genoten. De mensen zijn er zo aardig. Wederom weer erg lekker gegeten (ook erg ziek geweest helaas). En hebben we een van de mooiste tochten van onze reis gemaakt. 3 dagen op een boot geleefd en geslapen in hutjes op t strand. Gedoucht met een emmer water. Maar wat was het fijn om even helemaal back to basic te kunnen gaan. We zouden deze tour zo weer boeken. En misschien dan wel voor langer. De dag bestond uit ontbijt, varen, snorkelen, varen, snorkelen, lunchen, snorkelen, varen, snorkelen, varen, snorkelen, varen, dineren, slapen. En dat 3 dagen lang. Echt genieten. De filipijnen heeft ons verrast. De vele mooie snorkel plekken. De prachtige stranden. We willen zeker nog een keer terug om onze reis af te maken.

Verder zijn onze ouders, broertjes + vriendin en Rolinda(vriendin) langs geweest tijdens onze reis. Wat ook ontzettend leuk was. Fijn om ze weer te zien na zo’n lange tijd. En gaaf om samen mooie momenten en plekken te delen. Om herinneringen te maken. En vooral om te genieten van het samen zijn. Om je verhalen te delen. Te laten zien hoe het leven in Azië er aan toe gaat. Zo grappig om te zien hoe erg Jelle en ik al gewend zijn aan dingen. En voor hun heel vreemd en gek is. De honden die overal op straat rond lopen. De scooters die voorbij rijden met 3,4,5 en soms wel 6 mensen erop. Of scooters afgeladen met spullen, tv’s, kippen en noem maar op. De kleine hutjes waar de mensen met hele familie’s in wonen. Kinderen die altijd maar zwaaien en roepen naar je en het tropische klimaat.
Echt onwijs gaaf dat ze langs zijn gekomen!!

Genoeg emotioneel gedoe. We hebben ontzettend genoten van t afgelopen jaar. Iets waar we nog heel vaak aan terug denken. Helemaal nu we aan t werk zijn. Nog een paar maandjes werken en dan gaat ons avontuur weer verder. Gaan we in ons omgebouwde busje Australië ontdekken. En dat belooft weer een prachtige reis te worden.

Bedankt voor jullie leuke reacties, support, lieve berichtjes, leuke verhalen, enthousiasme.
Hopelijk gaan al die foto’s jullie nog niet vervelen. Het is nu nog even rustig en dan zullen we jullie weer gaan spammen met foto’s van Australië. Haha.

We houden van jullie, Liefs Jelle & Inge

Eilandhoppen in Maleisië en Thailand (kaart)

Eilandhoppen in Maleisië en Thailand (kaart)

  • 6 nachten Langkawi
  • 5 nachten Koh Lipe
  • 3 nachten Koh Mook
  • 5 nachten Koh Lanta
  • 4 nachten Koh Yum

We hebben 3,5 week “vakantie” gehad. Dat moet je soms ook inplannen,
En niet alleen maar bezig zijn met reizen, reizen en nog eens reizen. We waren echt toe aan wat ontspanning.
Al moeten we zeggen dat dit misschien net iets te lang was.
Want we staan te popelen om aan een nieuw avontuur te beginnen in een voor ons onbekend land.
We gaan naar SRI LANKA!!!

route 5,5 week Maleisië, Borneo en Brunei

route 5,5 week Maleisië, Borneo en Brunei

  • 4 nachten Sepang, Formule 1 circuit
  • 5 nachten Kuala Lumpur, waarvan 2 nachten in een luxe appartement en 3 nachten in een hostel
  • 5 nachten Kuching, waarvan 1 nacht in Bako National park en 4 nachten in een hostel
  • 3 nachten in Mulu
  • 1 nacht in Miri
  • 3 nachten in Bandar Seri Begawan (Brunei)
  • 2 nachten Miri
  • 3 nachten Kuala Lumpur
  • 2 nachten Cameron Highlands
  • 4 nachten Georgetown
  • 6 nachten Langkawi

We hebben voor deze route  4 x gevlogen

  • Kuala Lumpur- Kuching
  • Kuching – Mulu
  • Mulu – Miri
  • Miri – Kuala Lumpur

Verder hebben we een auto gehuurd om van Kuala Lumpur naar de Cameron Highlands te rijden.
En van de Cameron Highlands zijn we naar Georgetown gereden.

In Georgetown zijn we met de ferry overgevaren naar het eiland Langkawi.
Vanaf Langkawi zijn we met een speedboat naar Koh Lipe, Thailand gevaren.

Kostenplaatje Maleisië

Kostenplaatje Maleisië

We hadden van te voren berekend met wat voor dag budget we uit zouden komen als we een jaar lang weg wilden blijven.
In India was dat was lastig, na onze grote vergissing.
Maar in Maleisië hadden we een nieuwe kans. En die hebben we met beiden handen aangepakt.
We hebben netjes elke dag bijgehouden wat we uitgaven. Al was dat soms wel lastig om te bedenken wat je die dag allemaal gekocht en uitgegeven had. En er zal af en toe vast was tussendoor geglipt zijn. Maar goed, het meeste hebben we netjes bijgehouden.

We zullen je alle details per dag besparen maar we kunnen wel even in grote lijnen vertellen wat we kwijt zijn geweest voor onze weken in Maleisië. We zijn het pas gaan bijhouden nadat we de formule 1 en mijn verjaardag in het luxe appartement gevierd hadden.
We hebben onze kosten onderverdeeld in 4 categorieën:

Per maand (29 dagen)

  • Wat gaven we uit aan eten, drinken, boodschappen, wasserette?
    € 690,62
  • Wat gaven we uit aan vliegen, boottochten, taxi ritjes, scooter huren?
    € 672,45
  • Wat gaven we uit aan overnachtingen?
    € 646,87
  • wat gaven we uit aan entreegelden, excursies?
    € 221.02

Gemiddelde per dag:

  • Wat gaven we gemiddeld per dag uit aan eten, drinken, boodschappen, wasserette?
    € 23,81
  • Wat gaven we gemiddeld per dag uit aan vliegen, boottochten, taxi ritjes, scooter huren?
    € 23,19
  • Wat gaven we gemiddeld per dag uit aan overnachtingen?
    € 22,31
  • Wat gaven we gemiddeld per dag uit aan entreegelden, excursies?
    € 7,62

Totaal gemiddelde per dag: € 76,93

We vonden het nog best aan de hoge kant al valt het wel binnen ons dagbudget. Maar we hadden gehoopt in Azië flink te kunnen bezuinigen. Maar helaas is dat nog niet helemaal gelukt. Al hebben we de laatste week wel heel hard ons best gedaan. En is het ook zeker mogelijk. De hoge kosten komen voornamelijk door de vluchten die we genomen hebben en de kosten van de nationale parken. Maar je bent er waarschijnlijk maar 1 keer. En het is ook zonde om sommige dingen links te laten liggen. Al stonden we soms wel voor moeilijke keuzes. Maar goed, we staan nog maar aan het begin van onze reis. En we gaan nog zoveel mooie dingen en avonturen tegemoet.

Beroofd!! op Langkawi

Beroofd!! op Langkawi

We zijn begonnen aan onze reeks van eilandhoppen.
Heerlijk 3 weken ontspannen en niet al te veel uitvoeren.
We zijn begonnen op het Langkawi, de laatste stop in Maleisië.
Hierna zullen we doorvaren naar Koh Lipe. En nog wat eilanden aan de west kust van Thailand.
Maar goed, zover zijn we nog niet.

Langkawi is een heerlijk eiland. We verblijven in een hostel dichtbij het strand.
En we zitten middenin de straat met winkeltjes, barretjes en restaurant. Genoeg te doen dus.
De eerste dag zijn we gelijk naar het dichtstbijzijnde strand gelopen.
Heerlijk hier keken we zo naar uit. Eindelijk lekker dobberen in de zee.
Nou dat was leuk bedacht, maar helaas. De eerste stappen in de zee waren nog prima.
Maar na een tijdje voelde we heel de tijd wat langs onze benen glijden. Maar we zagen maar niks.
Het leek net of je door wat planten heen liep. Maar er waren geen planten te bekennen.
Op een gegeven moment begon het zelfs een beetje prikken en irriteren.
Dan maar met je handen door het water en eens kijken of we wat konden vinden.
We haalden onze handen weer boven water. En er lagen allemaal doorzichtige bolletjes op.
Met in het midden een klein donker puntje. Het leek wel gelatine. Heel vreemd.
We zijn er toen ook maar snel uit gegaan. Misschien dat het een stuk verderop minder is.
Maar helaas. Het zat overal.

Om onze teleurstelling wat te verzachten zijn we maar even een drankje gaan doen bij de beachbar.
Gelijk maar even op Google aan het speuren gegaan. En na een tijdje hadden we het gevonden.
Het heet namelijk: zeedruif of ribkwal. Ah, nog nooit van gehoord. Maar goed, ze zijn verder niet schadelijk.
Dus dat scheelt. Kunnen we met een gerust hart zwemmen. Even later zijn we er toch nog even ingegaan. Maar we vonden het toch niet zo heel erg fijn. Daarbij werd ik ook nog eens gebeten door een echte kwal. De striemen stonden op m’n benen. Gelukkig was ik niet allergische voor de kwal, En trok het snel weer weg.

De volgende dag hebben we een scooter gehuurd en zijn we opzoek gegaan naar stranden zonder zeedruif.
En gelukkig die hadden we al vrij snel gevonden.

De dagen erna hebben we wat watervallen bezocht.
Sommige wel 2 keer, tja je moet er soms wat voor over hebben om mooie foto’s te kunnen maken.
En verder zijn we nog naar verschillende andere stranden geweest.
Zo hadden we een strand met nog grotere zeedruif dan dat we eerst hadden. Ze waren wel 3 centimeter groot.
En deze kon je dus wel goed zien haha. Op weer een ander strand was het te ondiep. Je kon zo 15-20 meter lopen en dan stond je nog maar met je enkels onder water. We werden wel een beetje kieskeurig.
Of we hadden een strand met apen. Over apen gesproken, ja de overval!!!

We zaten lekker te chillen bij een mooie waterval. We hadden er net lekker gezwommen en waren aan het opdrogen.
Totdat er opeens naar ons geroepen werd. Guy’s! Guy’s! Your stuff. Oeps, Jelle had de tas niet goed dichtgedaan.
En hup daar ging de aap. Ervandoor met ons stokbrood. Daar ging onze lunch. Gelukkig was het maar een stokbrood. En niet een van onze zonnebrillen, kledingstukken, camera spullen of portemonnee.

Maar de apen waren zo druk met dat stokbrood. Waarschijnlijk waren ze zo hongerig, en begonnen ze aardig agressief te worden. Ze zaten gezellig op een rijtje bij de trappen die we af moesten. En ze gingen mooi niet aan de kant.
Jelle klapten keihard in z’n handen om ze bang te maken. Maar daar waren ze niet van gediend.
Ze begonnen te krijsen en uit te halen.En hebben we ze maar net kunnen ontwijken.
Er kwamen gelukkig een paar Maleisische jongens van de andere kant en op de een of andere manier lukte het hun wel om ze weg te sturen. Pfff dat liep maar weer goed af. Nu snapte Jelle eindelijk waarom ik zo panisch ben voor die beesten.

Maar toen kwam het volgende.
We hadden een zak met bananen aan onze scooter hangen. En je raad het al. (Ik had nog tegen Jelle gezegd, moeten we die niet in de scooter stoppen? Neejoh, dat kunnen we gewoon laten hangen)  Daar zaten natuurlijk ook apen bij.
We deden maar net of die scooter niet van ons was en we zijn snel doorgelopen naar de overkant om wat te drinken.
De aap zat ondertussen met 3 bananen tegelijk in z’n handen en daarna in zijn mond.
Nu maar hopen dat ze die tas snel leeg hebben, zodat we hier heeel snel weg kunnen.
En dat was gelukkig zo. Een medewerker van het park heeft de tas gepakt en in de vuilniscontainer gegooid.
Helaas bleef de aap zelf eigenwijs op onze scooter zitten.
Maar toen we aankwamen lopen was hij toch ineens verdwenen.
We hebben snel de scooter gestart en zijn er als de wiedeweerga vandoor gegaan.
We gaan nu voortaan gewapend met een stok en wat steentjes op pad.
Zodat we ze in ieder geval op gepaste afstand kunnen houden.
De lokale bevolking loopt zelfs met katapulten rond om ze weg te jagen.

Verder vermaken we ons wel prima hier hoor. En scooteren we iedere dag over het eiland.
Om uiteindelijk weer op ons favoriete strandje uitgekomen. Waar we overigens ook heerlijk hebben gegeten.
En dat voor totaal €1,- en daarvoor hadden we allebei wat rijst met sambal en wat groenten en een limoensapje. Geen geld toch?

Morgen is onze laatste dag hier, de dag erna zullen we de boot pakken naar Koh Lipe. Een prachtig eilandje in Thailand. We zijn er vorig jaar ook een paar dagen gebleven. En dat was ons toen zo goed bevallen. Dat we er naar uitkijken om daar weer heen te gaan. En hopelijk zonder zeedruif en apen. Haha

De streetart van Georgetown

De streetart van Georgetown

Nadat we onze auto hadden ingeleverd op het vliegveld van Penang.
Zijn we op de bus gestapt naar Georgetown.
Een oude stad die is vernoemd naar de Britse Koning George III.
In 1768 is de stad overgedragen aan de Engelsen.
De Engelsen invloeden zijn tot op de dag van vandaag nog duidelijk aanwezig.
Zo zijn de meeste huizen in Engelse stijl gebouwd.
En zijn er veel pubs, Engelse restaurants en heel veel Engelse toeristen.
De sfeer die er hangt is echt fantastisch. Het is er lekker relaxt, alles is op loopafstand en de mensen zijn er super aardig.
Op wat Chinese en Indische inwoners na. (Ze blijven ons maar achtervolgen)

Verder staat Georgetown sinds een aantal jaren op de UNESCO werelderfgoed lijst vanwege zijn vele historische gebouwen in verschillende stijlen. Dit komt voornamelijk door de vele verschillende bevolkingsgroepen die er wonen.
Zo kun je er kerken, moskeeën, chinese en Indische Tempels vinden.
Wat ons elke keer verbaasd is dat de verschillende bevolkingsgroepen zo goed met elkaar overweg kunnen.
Moslims en niet moslims zie je vaak samen over straat lopen.
Er is vaak wel een aparte wijk met Indiërs en een apart gedeelte waar de Chinezen wonen.
Maar soms wonen ze ook gewoon naast elkaar. En gaan ze goed met elkaar om.
Daar kunnen we in Nederland nog een hoop van leren.

Tegenwoordig komen de toeristen vooral naar Georgetown voor de street food en de street art.
Dat is begonnen in 2008 toen de stad uitgeroepen werd tot de UNESCO werelderfgoed lijst.
Om deze gebeurtenis te vieren werd “ Markering Georgetown” gelanceerd.
Verschillende lokale cartoonisten maakten karikaturen en plaatsen deze in de stad.
Niet veel later maken een lokaal bedrijf van deze karikatuten sculpturen uit stalen staven en plaatsen die op verschillende locaties verdeeld over de stad. Dit werd een grote hit voor zowel de lokale bevolking als voor bezoekers.

In 2012 werd het George Town Festival gevierd, er is toen een in Londen opgeleide Litouwse kunstenaar genaamd; Ernest Zacherevic ingevlogen. Hij kreeg de opdracht om de muren van de binnenstad met een reeks muurschilderingen te sieren. Getiteld met de naam: Mirrors George Town. De tekeningen geven de dagelijkse bezigheden van de lokale bevolking weer.

In bijna elke winkel en hotel kan je kaarten vinden met de locaties van de tekeningen en kunstwerken.
Verder zie je dat steeds meer huizen, panden worden versierd met de straatkunst.
Maar de kunstwerken van Ernest vonden wij toch wel het mooist.
Vooral omdat je ziet dat ze steeds ouder worden. De een is nog bijna volledig intact terwijl je bij een ander bijna niet meer kan zien wat het nou geweest is. Soms liepen we er ook straal voorbij.
En zagen we ineens andere mensen staan en foto’s maken.

Georgetown is een hele fijne stad voor een paar dagen.
We hebben dan ook heerlijk rustig aan gedaan.
En genoten van alle mooie kunstwerken en het heerlijk eten.
al met al hebben we ons er uitstekend vermaakt.

Verder hebben we hier vooral ook plannen gemaakt voor de komende weken.
En stonden we voor hele lastige keuzes.
Waar gaan we hierna naartoe? Wat doen we met de kerstdagen?
Waar zullen we oud en nieuw gaan vieren?
We zullen jullie vast een tipje van de sluier oplichten.
Kerst brengen we door op een prachtig eiland,
met spierwitte stranden en een prachtig blauwe, heldere zee.
Rara, waar gaan we heen??

 

Cameron Highlands

Cameron Highlands

We hadden in Kuala Lumpur een auto gehuurd voor 3 dagen.
Vanaf 10 uur konden we de auto ophalen bij het vliegveld.
We waren ‘s morgens vroeg nog naar een buitenwijk in kuala lumpur geweest om foto’s te maken,
dat liep uiteraard wat uit dus 10 uur gingen we niet halen.
Maar om 12uur stonden we bij het kantoor van het verhuurbedrijf.
We dachten dat het een heel gedoe zou zijn om een auto te huren.
En we hoorden dat ze nog van alles aan je willen verkopen op het moment dat je je auto komt ophalen.
Maar dat was totaal niet aan de orde. Het ging allemaal super gemakkelijk.
We moesten alleen een tegoed kaart aanschaffen voor de tolwegen. Maar dat hadden we zelf ook al bedacht.
Verder kregen we de rekening mee. Ze hadden problemen met kopiëren.
En dus kregen wij het origineel mee en die moesten we inleveren als we de auto weer terug brachten.
Zo zouden we onze borg terugkrijgen. Een andere man bracht ons naar de auto.
En die vulde op een soort schadeformulier in wat er allemaal al voor schade aan zat.
We hebben zelf nog wat foto’s gemaakt van de schade. Toen waren we er helemaal klaar voor. Althans Jelle dan.
Hij moest gaan rijden. Het was wel even wennen om links te rijden. Maar gelukkig reden we vooral over de snelweg.
En moesten we gewoon 2-3 keer kijken voordat we konden inhalen.

Na zo’n 20 minuten onderweg te zijn. Vroeg ik aan Jelle of hij de verzekerings papieren had meegekregen van het verhuurbedrijf. Maar hij had ze niet gehad. En ik ook niet. De man had ze weer gepakt toen we moesten betalen voor onze tol kaart. En uiteindelijk had hij ze niet meer terug gegeven.
We hadden die papieren wel echt nodig. Vooral als we een ongeluk zouden krijgen of schade zouden rijden. Daar stonden alle gegevens op. Omkeren dan maar en terug naar het vliegveld. Dat omkeren was nog niet zo gemakkelijk. De eerst volgende afslag was zo’n 20 kilometer verder op. Toen moesten we nog terugrijden naar het kantoortje. Nadat we de papieren hadden en zo’n uurtje verder waren konden we nu voor de 2e keer beginnen aan het avontuur.

De eerste 200km reden we vooral over de snelweg. Onderweg zijn we nog een keer gestopt om wat te halen bij de pomp. En hebben we wat culinairs gegeten bij de KFC.
Daarna was de afslag om naar de Cameron Highlands te gaan. Volgens onze navigatie (maps.me)
Zouden we daar een klein halfuurtje over doen. Wat onze navigatie alleen niet helemaal snapte was dat we op deze weg geen 100-110km per uur konden rijden. Maar slecht 20-30km per uur.
Hij bleef dan ook maar volhouden dat we er zo zouden zijn. Uiteindelijk hebben we er ruim een uur over gedaan.
Een weg door de bergen. Met alleen maar bochten. We waren allebei ook niet helemaal topfit.
Na een paar keer de ruitenwisser aan gezet te hebben begon jelle ook opeens rechts te rijden.
Oeps, misschien werd het nu wel tijd om te stoppen. Gelukkig hoefden we toen nog maar een paar kilometer.
En waren we erg blij en opgelucht toen we aankwamen bij ons hotel.
En al helemaal toen we uitstapten en de temperatuur voelden. Een heerlijk temperatuurtje hier zo hoog in de bergen.
Het was zelfs bijna koud. Na het inchecken en parkeren van de auto wilde we ons even opfrissen onder de douche.
Helaas had de douche alleen standje -15 graden. Wat normaal gesproken niet heel erg is als je de hele dag hebt lopen zweten. Maar met het klimaat hier was het wie fijn om een warme douche te hebben.
Jelle naar de receptie om te vragen of we warm water konden krijgen. Nou het zou geregeld worden. Maar nee hoor.
Nog steeds geen warm water. Jelle ging weer naar beneden voor warm water. Het personeel begon al wat te snauwen naar elkaar. Uiteindelijk zijn ze bij een andere kamer gaan kijken en voelen aan de douche. En hier kwam gelukkig wel warm water uit.
Zo wij onze hele zooi verkast naar de bovenste verdieping. En tijd om te gaan douchen. Maar helaas.
Het water was heel even warm en daarna werd die gloeiend heet. Je kon er een theezakje inhangen.
Maar veel te warm om onder te kunnen staan. Na 2 minuten was dit over en hadden we weer koud water.
Gelukkig hebben ze in de meeste Aziatische badkamers een emmer staan.(we snapten alleen nooit echt wat ze daar mee deden) maar nu kwam het goed van pas. 2 minuten gloeiend heet water opvangen, daarna wat koud erbij. En je hebt een lekker temperatuurtje warm water. Dan een beetje over je heen gooien. En je bent heerlijk gedoucht. Gelukkig dat het hier boven in de bergen niet te warm is. En we ons ook niet kapot zweten.

Na dit alles even verwerkt te hebben was het tijd om wat te gaan eten. Dat was ook nog een hele opgaven.
Aangezien er alleen maar Chinese eettentjes zaten. En we dat nou net niet wilden.
Gelukkig hadden ze ook nog een Thais restaurant.
Maar toen we de menukaart kregen werden we er ook niet heel veel wijzer van. Uiteindelijk maar gevraagd om iets lekkers met kip en rijst. Niet veel later kregen we allebei een bord met een bolletje rijst, heerlijke gebakken kip en wat verse groenten. Daar waren we wel aantoe. Even wat gezonds eten. Groenten en vitaminen, heerlijk. We hebben er van gesmuld.
Na deze maaltijd was het tijd om lekker te gaan slapen.

De volgende ochtend hebben we de auto gepakt en zijn we naar de thee plantages van BOH gereden. Dit is een van de bekendste thee plantages in de omgeving. Er zit ook nog een fabriek op het terrein. Je kan een tour door de fabriek maken en zo het heel proces zien van plant/blaadje naar echt thee. Dat was erg leuk om te zien. Daarna zijn we gelijk doorgelopen naar het restaurant. We moesten deze thee natuurlijk wel even proeven. Jelle had de earl gray thee genomen en ik de mango thee.
Beide waren ze super lekker. En heel anders dan de zakjes die je thuis van Pickwick hebt staan.
Na de lekkere bak thee en een gebakje zijn we terug gelopen naar de auto. Jelle wilde eindelijk met z’n drone gaan vliegen, maar overal stonden borden dat het verboden was. Helaas. Misschien vinden we ergens anders nog een leuk plekje.
We zijn ingestapt en naar het Mossy Forest gereden. Volgens onze “trouwe” navigatie lag dat vrij dichtbij en zouden we er zo’n 10-15min over doen. Maar je begrijpt het al, dat was niet het geval.
We sloegen af richting het Mossy Forest en al vrij snel werd het pad een stuk hobbeliger dan het was.
Diepe kuilen, flinke bochten, wegen die te smal zijn om elkaar te passeren(heel hard duimen dat er geen tegenliggers aankomen) en tot slot; open riolen waar we overheen moesten. Normaal liggen er rekken op, zodat je er gewoon over heen kan rijden.
Nu lagen er ook wel rekken op, maar niet over de totale breedte. Er lagen 2 rekken van zo’n 50cm breed.
En daar moet je dan precies met je banden overheen rijden.Gaan we dit gokken?
ik stap wel even uit. En zo heb ik Jelle met auto en al over zo’n 10 open riolen geleid. Gelukkig is het allemaal goed gegaan.
De een wat ruimer genomen dan de ander.  Tot we bij de laatste kwamen. Daar durfden we niet overheen.
We hebben de auto langs de kant van de weg gezet en zijn verder gaan lopen. Gelukkig was het parkeerterrein zo’n 150 meter verderop.
We hebben een klein rondje gelopen door het Mossy Forest. Ik was snotverkouden.
En dat hakte er toch meer in dan dat ik verwacht had. Doei conditie!
thuis aangekomen hebben we even gerelaxt en aan het eind van de middag zijn we nog even in de auto gestapt.
Op een parkeerterrein zijn we gestopt en hebben we EINDELIJK de drone de lucht in kunnen sturen. We stonden echt versteld van de mooie beelden.
De omgeving ziet er soms zo anders uit als je het van boven af bekijkt.
We hebben er hele mooie beelden aan over gehouden. En we zijn blij dat we hem toch even tevoorschijn hadden gehaald.
Terug bij ons in het dorpje zijn we aangeschoven bij de Chinese Thai en hebben we weer heerlijk gegeten.

De volgende morgen was het tijd om de Cameron Higlands te verruilen voor een warmer oord.
We hebben de auto volgegooid en zijn gaan rijden richting het eiland Penang.
Het eiland is met een hele lange brug te bereiken vanaf het vaste land.
De auto moesten we daar inleveren op het vliegveld. En ook dit ging weer heel gemakkelijk. Na een kleine inspectie ronde mochten we gaan. We pakten de bus en zijn uitgestapt in de hoofdstad Georgetown.

OH DEER!

OH DEER!

Dag 1
Na een vlucht in het allergrootste vliegtuig ter wereld.
Nee hoor grapje, we vlogen met een heel klein vliegtuigje van Kuching naar Mulu.
Een vlucht van 1,5 uur met zo’n 10 passagiers aan boord. We betaalden €25,- per persoon voor deze vlucht. En onderweg kregen we zelfs nog een sandwich, een glaasje sap, zakjes met pinda’s en een bakkie thee of koffie. En dat allemaal voor die 25 euro.
Op Mulu kwamen we aan op het allerkleinste vliegveld. 1 kleine landingsbaan. Het vliegtuig moest omkeren en terugrijden om bij de “ aankomsthal” aan te komen. Daar aangekomen werd onze bagage nog net niet aangegeven.
Maar op een band van zo’n 1,5 meter gelegd. We hebben de medewerker hartelijk bedankt. Iets wat je niet dagelijks kan doen.

Buiten het vliegveld (zo’n 10 stappen verder) stond een dame op ons te wachten met een bordje. Dat was heel fijn, aangezien ze hier geen taxi of uber hebben. Om te lopen was het net iets te ver en te warm. We stapten in een afgetrapt bus. Waarvan de stoelen lekker los zaten. En je je dus goed moest vasthouden, anders lag je met de zitting en al op de grond.
Na een rit van nog geen 5 minuten kwamen we aan bij ons onderkomen. Veel hadden we er niet van verwacht.
En dat was maar goed ook. Een prima ruime kamer. Maar zonder enig licht of stroom.
Er is alleen ‘s avonds wat stroom en maar 1 stopcontact.
We hebben onze tassen er neergezet en zijn toen naar het restaurant/receptie gelopen.
Daar zat een jongen op ons te wachten.
Hij wilde gelijk met ons doornemen wat we allemaal wilden en konden zien/doen in het park. En wat daar dan de kosten van zouden zijn. We gingen akkoord met zijn opzetje.

Na een snelle omkleed sessie. Werden we geroepen om weg te gaan. Onze gids stond klaar om met ons op pad te gaan.
We stapten weer in het oude barrel en werden naar het park gereden.
Over een wiebelende hangbrug wandelde we het park in. We moesten ons eerst  registreren.
Daarbij kregen we een bandje om. Zodat we altijd gevonden konden worden mochten we kwijt/verdwaald zijn. Al was die kans erg klein als je op de paden bleef. De kosten van een eventuele zoekactie komen dan ook volledig voor jouw rekening. Een slordige €5,000,- voor een reddingsactie.

Maar goed, verder waar we gebleven waren.
Na onze registratie was het tijd om aan onze eerste wandeling te beginnen.
We moesten eerst zo’n 3 km door het park lopen om bij de grotten aan te komen.
Onderweg hadden we een gezellig praatje met onze gids, die even oud was als ons. Af en toe liet hij ons wat zien. Zoals verschillende wormen, rupsen, spinnen, salamanders, gecko’s, mieren en wandelende takken.

Maar ook de verschillende soorten bomen die je in het regenwoud kan vinden.
Na een halfuur kwamen we aan bij de grotten.
We gingen eerst de Lang Cave in. Een van de wat kleinere grotten.
De grot was niet heel hoog.
En wij Nederlanders moesten daarom ook wat vaker bukken dan de Aziatische mensen.
De grot was prachtig verlicht en je kon heel goed de mooie stalagmieten en stalactieten zien.
In de grot mocht je niks aanraken. Een aanraking met je vinger of hand kon ervoor zorgen dat er een stuk afsterft. Dit komt door de bacteriën die je aan je handen hebt. Je kunt de binnenkant van de grot vergelijken met koraal.
Dat leeft ook, en sterft door veelvuldige aanrakingen.

Na de Lang Cave was het tijd voor de Deer Cave. Deze grot rook je al van verre.
In deze grot leven zo’n 3 miljoen vleermuizen. Deze 3 miljoen vleermuizen moeten ook hun behoeftes doen.
En zo ligt bijna de hele grot bezaaid met vleermuizen poep tot soms wel 20 meter hoog. Vandaar ook die stank. Eigenlijk mochten we in deze grot ook niks aanraken. Maar volgens onze gids was dat geen probleem. Van hem mochten we alles aanraken, er viel toch elke dag een nieuwe lading poep over alles heen. Deze grot was wel een heel stuk groter dan de Lang Cave. Het is een lange tijd de grootse grot ter wereld geweest. (Totdat ze een grotere grot vonden in Vietnam).
De Deer Cave is 2 km lang en soms wel 174 meter breed.
De hoogte kan wisselen tussen de 90 en 122 meter. In de grot ligt een mooi pad zodat je niet over de poep hoeft te klimmen. Na een informatieve wandeling kwamen we weer uit bij de ingang van de grot.
Net buiten de grot staan allemaal banken en stoelen. Daarvandaan heb je een prachtig zicht om de enorme grot. En hier je kan je zien hoe de 3 miljoen vleermuizen naar buiten vliegen om insecten te eten.
Dat kan soms wel 2 uur duren.
Wij hebben plaats genomen en gewacht tot de vleermuizen naar buiten kwamen.
We hebben gewacht tot het donker werd, maar helaas voor ons geen 3 miljoen vleermuizen.
Gelukkig hadden we nog 2 avonden om te gaan kijken.

We moesten de 3km weer teruglopen naar de ingang van het park.
Daar stond het oude barrel weer op ons te wachten en werden we terug gereden naar ons hotel.
We konden gelijk aan tafel schuiven en er werd heerlijk voor ons gekookt.
Allemaal verse en lokale producten. We hebben er echt van gesmuld.
Na de maaltijd zijn we gaan douchen. Dat was ook nog wat.
Er was geen licht in de badkamer en het water was ijs en ijskoud.
We waren zelf natuurlijk ook weer wat afgekoeld.
Maar goed, een opfris beurt konden we wel gebruiken na de vleermuizen grot.
We zijn vroeg ons bed ingekropen na zo’n intensieve dag.
En de volgende dag stond er weer een vol programma op ons te wachten.

Dag 2.
Rond 7uur ging de wekker. Om half 8 konden we aanschuiven voor het ontbijt.
We kregen een bord vol lekkers.
2 pannenkoeken, een gebakken ei en een verschrompelde knakworst.
Die overigens wel erg lekker was.
Verder konden we zelf koffie, thee en sap pakken.
Na het ontbijt hebben we onze tas gepakt en begonnen we met een boottocht.
Altijd leuk!
We stapten op een soort lange smalle kano met een motor van 15PK erachter.
De kapitein maneuvreerde ons door de ondiepe rivier.
Soms was het zo ondiep dat je met je hand gewoon de bodem kon aanraken.
De kapitein van deze kano had dit ritje al vaker gemaakt denk ik.
We stopten bij de Batu Bungan stam. Dat is een groep mensen die wonen in Longhouses.
Dit zijn een rijtje huizen op palen naast elkaar. Het lijkt eigenlijk op de rijtjes huizen in Nederland.
Alleen zijn ze hier van hout, staan ze op palen en zijn ze maar 1 verdieping hoog.
Sinds kort heeft de overheid de longhouses van beton laten maken.
Binnen korte tijd zijn de houten longhouses 2x afgebrand omdat ze binnen kookten en vergaten om het vuur uit te maken.
Een aantal van de betonnen woningen zijn bewoond.
De meesten mensen wonen toch weer in een houten huis.
Na een wandeling over een lokaal marktje was het tijd om weer op de boot te stappen.

We stopten bij een steiger om daarvandaan de Wind Cave te bezichtigen.
Na een flinke klim omhoog kwamen we bij de Cave aan.
We moesten via smalle gangetjes over een rode loper naar binnen.
Gelukkig stond er een briesje met wind. Binnen in de grot was het een stuk ruimer met een prachtige kamer.
Maar wat was het er warm. En dan noemen ze dit de Wind Cave.
Er zijn maar een paar stukjes waar je de wind echt voelt. Maar op de meeste plaatsen was er geen wind.
Het zweet gutste over ons hele lichaam.
Terug via de kleine gangetjes mochten we weer op de boot stappen.
Heerlijk dat windje op het water.

We stapten uit bij een andere steiger. Hier was een picknick plaats aangelegd.
We kregen een kopje thee. En konden ons opmaken voor de volgende wandeling.
Zo’n 200 traptreden verder en volledig buiten adem kwamen we aan bij de laatste grot.
De Clearwater Cave. De favoriet van ons gids.
Naast de Clearwater Cave was nog een kleine grot.
De Lady Cave. Die hebben we eerst bezocht.
Hij wilde het mooiste natuurlijk voor het laatst bewaren.
En daar had hij helemaal gelijk in. Een prachtige grot.
Het is overigens ook de langste grot in Zuid-Oost Azië. In de grot bevinden zich zo’n 300km aan gangen.
En nog zijn niet alle gangen ontdekt.
Door de grot stroomt een rivier. Met prachtig helder water.
Daar komt dan ook de naam van de grot vandaan.
Na een mooie wandeling was het tijd om over de 200 traptreden naar beneden te lopen.
Dat was gelukkig een stuk aangenamer dan naar boven.
En al helemaal omdat we wisten dat we daarna mochten zwemmen.
Net buiten de grot is een prachtig stuk water zonder al te veel stroming waar je heerlijk kon zwemmen. Daar hebben we natuurlijk ook uitgebreid van genoten.
Heerlijk om weer even te zwemmen.
En het water was helemaal niet zo koud. Het was zelfs lekkerder dan het water uit onze douche. Toen we uit het water kwamen stond onze lunch klaar.
Bereid door de koks uit ons hotel. En weer was er heerlijk voor ons gekookt.
We hebben er van gesmuld.
Nadat we onze buiken vol hadden gegeten was het tijd om weer terug te gaan.
We zijn op de boot gestapt en werden afgezet bij de ingang van het park.

De middag mochten we zelf invullen. Er zijn verschillende wandelingen die je op eigen houtje kan doen.
We hebben een planning gemaakt.
En zijn toen begonnen aan de wandelingen.
We moesten eerst een sleutel ophalen bij de security. Met de sleutel konden we het hek openmaken om zo een uitkijk toren te beklimmen. Boven in de toren zit je op gelijke hoogte met de boomtoppen.
En dus heb je kans om anderen dieren te spotten. We zagen alleen niet zo heel veel. Alleen een eekhoorntje en wat vlinders.

Nadat we de sleutel hadden terug gebracht zijn we even bij het restaurant gaan kijken.
En hebben we daar wat gedronken en een ijsje gegeten.
Daarna zijn we begonnen aan de Botanic wandeling. Een wandeling door de jungle.
Je loopt onder de lianen door. En af en toe kom je een insect tegen. Op borden wordt er uitgelegd wat je allemaal ziet. Zoals de verschillende soorten bomen, planten, insecten en wilde dieren. Op de helft van de wandeling kwamen we uit op het pad dat naar de Deer Cave loopt.
We zijn toen over gegaan op dat pad. Halverwege zijn we er vanaf gestapt om de Kenyalang wandeling te doen.
Deze wandeling ging niet over vlonders maar meer over een grindpad.
Af en toe moesten we wat klimmen en over bruggetjes heen lopen.
Uiteindelijk kwam deze route uit bij de plaats waar je naar de vleermuizen kon kijken.
We hebben plaatsgenomen op de banken.
En onder het genot van een colaatje en wat nootjes was het wachten op de vleermuizen.
Maar het begon ineens te regenen. Eerst leek het nog wel mee te vallen.
Maar het bleef toch doorregenen. We zagen al verschillende gidsen opstappen.
En ook wij zijn opgestapt.
We hadden al gehoord dat ze niet naar buiten komen als het regent.
Jammer weer niet! Maar morgen hebben we nog 1 kans.

Terug bij het hoofdgebouw hebben we wat gegeten.
Je kon er van alles bestellen. Zoals, Saté met rijst, spaghetti, hamburgers, noodles en nog veel meer.
Terug bij het hotel hebben we heerlijk gedoucht en daarna hebben we nog wat gedronken bij het restaurant.
We waren behoorlijk afgedraaid en lagen ook deze avond weer vroeg op bed.

Dag 3
We werden al vroeg gewekt door de hanen die rondliepen op het terrein.
Het was een wat onrustige nacht geweest. Het had de hele nacht heel hard geregend. Maar dan ook echt heel heel hard.
We dachten dat alles dan ook blank zou staan. Maar dat viel gelukkig mee.
Wel was de rivier een heel stuk hoger dan de dag ervoor. En hij stroomde ook wel wat harder.
Bij het ontbijt aangekomen hoorden we gids zeggen, dat er vandaag ook niet gezwommen kon worden.
Hij zei dat de rivier wel op koffie leek, met veel melk. En inderdaad daar leek het helemaal op. Hadden we de dag ervoor toch geluk gehad met het weer.
Rond half 10 stapten we in het oude barrel. En werden we bij het park afgezet.
Om 10 uur zouden we een Canopy Walk gaan maken.
Dat is een wandeling over hangbruggen in de toppen van de bomen.
De gids voor deze wandeling kwamen even checken of we er allemaal waren en keek even naar de lucht.
Op dat moment begon het net met regenen. Het was nog even de vraag of het door kon gaan.
Maar op een gegeven moment kwam hij naar buiten met z’n regenjas aan.
We gingen toch lopen naar het startpunt. Wel vertelde hij dat hij daar pas kon beslissen of het wel of niet door kon gaan. Aangezien het in de boomtoppen wat harder kon waaien.
En dan zou het te gevaarlijk zijn om erover heen te lopen. Gelukkig werd het steeds droger.
En konden we alsnog de tocht gaan maken.
Een ouder Nederlands echtpaar ging als eerste over de brug.
Je mocht maar met 2 personen tegelijk over de brug. En je moest vlak achter elkaar lopen.
Om zo te voorkomen dat je gelanceerd werd door de ander.
Het was best wel even eng om over zo’n wiebel bruggetje te lopen. Maar wel geweldig om je tussen de boomtoppen te begeven. De route telden zo’n 16 bruggen. De ene was wat beter te doen dan de andere. Bij sommige had je echt het idee dat je zo om kon vallen.
Gelukkig is dat niet gebeurd.
Na de 16 bruggen getrotseerd te hebben, zijn we teruggelopen naar het hoofdgebouw om te gaan lunchen.
We waren net op tijd binnen. Want er kwam weer een lekker tropisch middag buitje over ons heen.
We hebben ons de rest van de middag in het restaurant verschanst en hebben ons vermaakt met potjes kaarten en ik zie ik zie wat jij niet ziet.

Aan het eind van de middag klaarde de lucht wat op en zijn we richting de vleermuizen grot gelopen.
Maar halverwege begon het weer te regenen.
We zijn toen maar omgekeerd. Helaas voor ons geen 3 miljoen vliegende vleermuizen.
Om ons verdriet en teleurstelling te vergeten zijn we maar gaan eten.
(Er is altijd wel een goed excuus om te eten.) Haha. 2 borden spaghetti en als dessert een warm chocolade taartje met vanille ijs deed ons het leed weer vergeten.

Om 19uur moesten we ons melden bij de receptie van het park voor de Night walk.
We hadden van te voren al gevraagd of die door zou gaan.
We hadden namelijk het pad gezien van de Night walk en die stond volledig onderwater.
Maar ze vertelden ons dat ze dan voor een ander pad kozen.
En dat was inderdaad ook zo.
We liepen naar de Botanic route. En die hebben we voor de helft gelopen.
Onderweg kwamen we van alles tegen. Van rupsen tot kikkers, van kleine wandelende takken tot hele grote, diverse spinnen, sprinkhanen, vleermuizen, een wandelende tak met vleugels en als kers op de taart; een slang van zo’n 2 meter lang. Die maakten onze dag toch weer een beetje goed.
Na de wandeling zijn we onder de douche gesprongen en daarna gelijk ons bed in.
Het was wederom weer een intensieve dag.

De volgende ochtend was het tijd om weer op het ieniminie vliegtuigje te stappen.
Een vlucht van een half uur bracht ons naar Miri.
Een stadje dichtbij de grens met Brunei. Vanuit Miri pakken we de bus naar Brunei.

 

Gunung Mulu is een prachtig park.
Waar nog veel meer te doen en te zien is dan dat we nu 
gedaan hebben.
Het park behoord zelfs tot de wereld erfgoed lijst.
We willen nog zeker een keer terug om de vleermuizen te zien.
En om de Pinnacles te bezichtigen.
Dit kost zo’n 3 dagen om er te komen.

Dus wie wil er met ons mee???????

 

 

Slapen tussen de apen

Slapen tussen de apen

Eindelijk was het zo ver…..
Iets waar Jelle en ik al heel heel heel lang naar uitkeken.
We wilden zo graag naar Borneo. En nu zijn we er gewoon.
En als je in Borneo bent, dan moet je natuurlijk de mooie natuur opzoeken.
En dat hebben we dan ook zeker gedaan.

Onze wekker ging al vroeg af. Het was nogal pijnlijk omdat we de avond daarvoor lekker hadden zitten borrelen in een gezellig tentje. Stom natuurlijk! Maar het was er zo gezellig. En eindelijk kon ik een wijntje drinken (in plaats van al dat bier).
Maar het bleef niet bij 1 wijntje, en ook geen twee.
Maar goed dat mocht de pret niet drukken. 

Vlakbij ons hostel was een busstation waar we op konden stappen op de bus richting het park.
Het was alleen de vraag of de bus daadwerkelijk op de juiste tijd zou rijden.
Maar gelukkig waren we er op tijd. De bus kwam netjes 5 minuten te vroeg, om vervolgens ook gelijk weer weg te rijden.
Na een rit van 45 minuten kwamen we aan bij de ingang van het park.
De ingang ligt aan het water. Hier betaal je entree voor het park, je eventuele overnachting en de tickets voor de boot.
Nadat we alles betaald hadden, waren we zo’n 240RM (€ 48,-) lichter.
En konden we op de boot stappen. Zwemvestje aan, trossen los en gaan.
De boottocht naar het park toe was al een hele gave ervaring.
We voeren langs de mangrove en langs de kust. Met steeds een wisselend uitzicht. 
Aangekomen bij het park moesten we de laatste meters door het water afleggen. Wat op zich best vreemd was.
We hadden namelijk gelezen dat je nergens mocht zwemmen omdat er krokodillen konden zitten.
En nu lieten ze ons door knie diep water naar het park lopen. maar ach, als je opgegeten wordt door een zoutwater krokodil heb je wel wat leuks te vertellen op de aankomende verjaardag van je saaie tante.
Aangekomen bij het hoofdgebouw moesten we ons inschrijven en kregen we uitleg over de verschillende routes die je kon lopen. Er waren routes van 7 km die meer dan acht uur duurde, ( dit was de tijd voor de heenreis) ook waren er routes van 800 meter en die duurde bijna een uur.
Voordat je aan een route begint moet je je aanmelden in een boek. En vermelden met hoeveel personen je gaat lopen, welke route, en de tijd van vertrek.

We hadden wat spullen overgeheveld uit onze rugzakken, zodat we met een kleinere, licht rugzakje op pad konden.
Gelukkig konden we de andere tas achterlaten.
We hadden gekozen voor een niet al te lange route, maar wel een route waar je de meeste kans had om de bedreigde neusapen te spotten.
De neusaap of “Hollanders” zoals ze in Maleisië bekend staan, zijn met uitsterven bedreigd. Het leefgebied van de neusaap wordt steeds kleiner door het aanleggen van palm plantages. Ook is ontbossing een groot gevaar. De neusaap is ongeveer 60 cm lang en ze kunnen zo’n 20 kg wegen. Het dieet van de neusaap bestaat veelal uit jonge bladeren en takken. Mede door hun eetpatroon is het vrijwel onmogelijk om deze apen in een dierentuin te houden.
Maar goed, verder waar we gebleven waren; De neusapen, daar kwamen we tenslotte voor.
Het pad begon nog vrij rustig. We liepen over een soort van steigers de jungle in. En om ons heen hoorden we veel geluiden. Het was er verder zo stil. Alleen het geluid van de vogels, kikkers en ritselden bladeren.
Na 20 minuten lopen stopten voor ons de route over de steigers en was het tijd om te gaan klimmen. Via kleine, smalle trappetjes en door boomwortels gecreëerde trappen klommen we de hoogte in. Het was steeds kijken hoe je het beste je voeten neer kon zetten zonder te vallen. Halverwege de route kwamen we een ouder echtpaar met een gids tegen. Het echtpaar, uitgedost in een waar jungle uniform inclusief afritsbroek, bergschoenen, camouflage gilet met 100 zakken en een jungle hoed. Stonden op dat moment foto’s te maken van een neusaap. Wij, huppelend in onze korte broek en sneakers kwamen een beetje underessed op deze feestelijke activiteit aan maar dat mocht de pret niet drukken. De gids wees ons waar de aap in de boom zat.
Hij zat verstopt tussen de bladeren. En af en toe kwam hij tevoorschijn.
Gelukkig hebben we nog wel foto’s van hem kunnenmaken.
We vonden het zo gaaf dat we er één gezien hadden. Al hadden we hem zelf nooit gevonden.

Na een klein stukje doorlopen kwamen we uit bij een veld met hoog gras.
We wisten niet zo goed welke kant we op moesten en we hadden allebei niet zoveel zin om met onze blote benen door de begroeiing te lopen(hadden we toch maar een afritsbroek aangetrokken)
We zijn uit eindelijk omgekeerd. Er is alleen een nadeel, en dat is dat je altijd hetzelfde pad weer terug moet lopen.
Hierdoor ging de terugweg wel een stuk sneller en hoefde we niet elke keer te stoppen op mooie plekjes, die hadden we tenslotte al gezien.

Terug richting het hoofdgebouw hebben we nog een klein rondje gelopen om de accomodaties.
We zagen daar wat mensen staan met camera’s. Daar aangekomen zagen we een neusaap heel dichtbij zitten.
Hij wilde zich alleen niet echt laten zien, want elke keer verschool hij zich weer achter de bladeren.
En sprong hij van tak naar tak.
Niet veel later kwam er nog eentje aan geslingerd.
Die wilde al helemaal niet gefotografeerd worden.
Daarna gingen ze er samen vandoor.
Aangekomen bij het hoofdgebouw moesten we ons weer afmelden door onze eindtijd in te vullen.

 

We zijn gelijk even naar het restaurant gegaan om wat te eten.
 Het was een lopend buffet. Je kon van alles op je bord scheppen. En bij de kassa berekenen ze dan wat je kwijt bent. We gingen om en om een bordje halen en afrekenen.
Inge : bord rijst + stukje kip + blikje fris : 9RM
Jelle : bord rijst + stukje kip + blikje fris + stukje meloen : 8RM

Dat was wel vrij vreemd. We hebben van alles bedacht hoe het zou komen, maar we kwamen er niet uit.

Vanaf 14:00 konden we inchecken en dat hebben we dan ook gelijk even gedaan.
We hadden een hele simpele kamer met 4 bedden, een eigen toilet, een heerlijke koude douche en een ventilator. Het was een prima kamer voor een nachtje.
We hebben snel onze tas uitgepakt en hebben we gekeken voor een leuke route.
Dit keer kozen we voor pad nummer 3. We moesten eerst naar het hoofdgebouw om ons weer in te schrijven voor de route.
En daarna kon het beginnen.
Het eerste stuk liepen we over steigers door een soort mangrove. Het was eb, dus alles stond droog. Er waren wel heel veel gekke krabbetjes te zien. Fel oranje en met één mega grote schaar voor hun gezicht. Wat is de natuur toch leuk.
Na een meter of 200 hield het op met de steigers. En was het weer tijd om te gaan klimmen.
Een goeie wandeling voor de kuiten. Onderweg hebben we van alles gezien.
Hele grote mieren, mooie paddestoelen, een waterval, salamanders, kleurrijke vlinders en af en toe een vogeltje.
Op een gegeven moment hoorden we wat ritselen in de bomen. En zagen we de takken flink heen en weer gaan. En jawel, daar zat weer een neusaap in de boomtoppen. Hij zat lekker te eten van de bladeren.
En had niet in gaten dat wij hem konden zien. Echt een prachtig gezicht. wat lijken ze toch veel op mensen.
We hebben even staan kijken.
Onderweg hadden we al een paar keer wat horen donderen.
Maar zodra we omhoog keken, zagen we een strak blauwe lucht.
We dachten dus dat het wel mee zou vallen met het onweer.
Op een gegeven moment kwamen we bij een wat opener stuk.
En is Jelle even op een boomstam geklommen om in de verte te kijken.
Dat was maar goed ook. Want de lucht die onze kant op kwam was pik zwart.
Jelle: “ ik zeg het niet zo snel, maar het is echt beter om terug te gaan.”
We hadden ook geen idee hoever we nog moesten lopen voor het eindpunt.
En hoe snel de wolken ons zouden naderen.
We hebben het maar op een lopen gezet, en zijn snel weer richting het hoofdkwartier gegaan.
Op de steigers hebben we nog even genoten van het mooie contrast.
De zee, het strand, de begroeiing, de rauwe rotsen en de prachtige donkere lucht.
Nadat we ons afgemeld hadden zijn we naar onze kamer gegaan. Net op tijd want niet veel later kwam het er met bakken uit de hemel.

Nadat het droog was geworden zijn we even wat gaan eten.
En weer hadden we het zelfde recept als ’s middags. Nu hadden we beide een stuk meloen genomen en waren we in totaal 20,50RM kwijt. Nog steeds snapten we niet hoe ze dit precies berekenen. Waarschijnlijk doen ze maar wat. Maar goed uitgerekend waren we in totaal €4,- kwijt voor 2 borden met eten en 2 blikjes fris. Dus klagen doen we niet.

We hadden op internet gelezen dat je je kon opgeven voor een nachtwandeling door de jungle.
Ze konden je alleen niet altijd verzekeren dat het ook daadwerkelijk door zou gaan.
Maar we hadden geluk. Het was inmiddels droog geworden. En er gingen vanavond een tocht de jungle in.
Voor 10RM per persoon konden we mee. Ik heb heel erg zitten twijfelen om mee te gaan. Vond het best wel een spannend idee. Maar gelukkig heeft Jelle me toch over kunnen halen.
We liepen over de steigers de jungle in. En de rangers schenen met hun lampen om te kijken of alles veilig was.
En om natuurlijk de dieren te spotten. 
Zo hebben we een vliegende kat zien hangen in de boom.
En verder verschillende spinnen, prachtige kikkers, schorpioenen, mega grote mieren, wandelende takken, slapende vogels, meervallen en garnaaltjes gezien.
Op een gegeven moment vroeg de ranger of we allemaal onze zaklamp uit wilden zetten.
En opeens was het pikkedonker en doodstil. Ergens tussen de bladeren begon langzaam maar zeker iets op te lichten.
Het leek net glow in the dark.
Het was een schimmel die licht gaf in het donker. Je moest hem dan wel eerst wat licht geven om op te laden. Maar een prachtig en ook een eng gezicht. Vooral omdat het verder helemaal donker was om ons heen.
We zijn nog een klein stukje verder gelopen en toen was het tijd om om te keren. En terug te gaan naar het hoofdgebouw. Daar hebben we op de valreep nog een wild zwijn gespot. En toen was het tijd om naar bed te gaan. afgedraaid en voldaan vielen we allebei als een blok in slaap.

De volgende ochtend zijn we er vroeg uitgegaan om toch nog de wandeling van de vorige dag te gaan maken. We wilden wel graag weten waar we uit zouden komen.
En ’s morgens vroeg heb je de meeste kans om wilde dieren te spotten.
ook is het zo dat het veel aangenamer is om te lopen, dan midden op de dag.
Zo gezegd zo gedaan. Rond half 8 stonden we weer aan het begin van de wandeling.
Dit keer zijn we wat sneller doorgelopen omdat we het meeste de vorige dag al hadden gezien. Tot we op een gegeven moment weer geritsel hoorde. En de bomen weer flink heen en weer gingen. Ongelofelijk, daar zat weer een neusaap. Dit keer waren ze met z’n tweeën. Ze waren alleen snel weer verdwenen. 
Na een tijdje hoorden we weer geritsel. En ook toen kwamen er een aantal neusapen over geslingerd door de bomen. Wauw. We hadden echt geluk gehad. De avond ervoor hoorden we 2 meiden praten en die hadden er nog geen één gezien. 
Na een wandeling van een uur kwamen we aan bij het eindpunt. (achteraf was het niet zo heel ver bij het punt vandaan, waar we zijn omgekeerd, maar dat wisten we van te voren ook niet).
Een prachtig verlaten strand, met mooie rotsen, groene begroeiing en om het geheel nog wat draaglijker te maken nog wat neusapen in de bomen. Wat wil je nog meer? En er was in de verste verte niemand te bekennen. Heerlijk. We hebben echt even genoten van dit prachtige moment.

Helaas was het toen weer tijd om te gaan. We moesten om 11uur onze kamer uit.
En om 11uur ging ook de boot terug naar het vaste land.
Ook wilden we nog even douchen voordat we op de boot stapten.

Al met al was het een waanzinnige ervaring. Iets wat we absoluut niet hadden willen missen.
En hebben we geluk gehad met het spotten van zoveel neusapen.

3 dagen Formule 1

3 dagen Formule 1

Jelle had voor z’n verjaardag (een half jaar geleden) kaarten gekregen voor de Formule 1 race in Sepang, Maleisië. En eindelijk was het zover dat hij er eindelijk heen mocht. Rond 06:00uur stond Jelle al naast z’n bed rondjes te rennen. Hij had er zin in!

De eerste dag zijn we al op tijd met een taxi naar het circuit gereden. Toen we uitstapten begon het gelijk keihard te regenen. (Goed weer voor de raceliefhebbers, althans voor degene die achter de tv met een bak koffie en een gevulde koek zitten te kijken) Snel onze regen jassen aangetrokken en naar de ingang gehold. We wisten eigenlijk niet zo goed waar we wezen moesten. En hebben daarom ook maar even gewacht tot het wat droger werd. Na een klein rondje in de welkomsthal en een kijkje bij Petronas, de grote sponsor van dit evenement zijn we doorgelopen naar “onze” tribune. Gelukkig was die vooraan. En konden we die ook makkelijk vinden. We waren gelijk het eerste vak op gelopen. Daarvandaan hadden we een mooi zicht op de start/finish. Na de eerste vrije training van die dag zijn we weer opgestapt. Inmiddels was het zonnetje gaan schijnen en werd het al lekker warm en klam. 
Op deze dag waren alle tribunes open. Iedereen die een kaartje had voor het evenement kon eigenlijk overal komen.
We zijn toen doorgelopen naar de tribunes die tegenover de pitsstraat zitten.
Elk team heeft tegenover zijn pits zijn eigen tribune. En dus hebben wij even plaatsgenomen op de tribune van RedBull. De monteurs waren druk in de weer met de formule 1 wagens. Dat was een erg leuk gezicht. Na een tijdje was het tijd voor de 2e vrije training. We zijn daar blijven zitten. En zagen zo de wagens 1 voor 1 vertrekken. Nu konden we pas goed horen wat voor geluid er vanaf komt. Echt zo bizar.
Na een aantal rondjes zijn we verder gelopen naar een andere tribune. En ook daar zaten we weer bovenop het circuit. En weer een hoop lawaai! Vooral die Mercedes wagens! Wel heel gaaf om van zo dichtbij mee te maken.
Even later zijn we nog naar de toren gelopen. Die toren zit precies in een bocht waar ze met redelijke snelheid omheen rijden. Daar werden we echt gek. Het geluid kwam van alle kanten.
We zijn toen ook snel weer weggegaan. (met barstende koppijn). Gelukkig was dat niet onze tribune, elkaar verstaan kon je niet en je trommelvliezen hadden hun maximum ook wel bereikt.
We vonden het mooi geweest voor die dag. En zijn met een taxi weer terug gegaan naar het hotel.

De tweede dag zijn we wat later vertrokken. Ze begonnen die dag ook wat later met de training.
We hebben ons plekje weer opgezocht op de tribune en zaten vol smacht te wachten op de 3e vrije training.
Na de training gekeken te hebben kwam de formule 4 langs. Die rijden gewoon 6 wedstrijden in een weekend. Wel allemaal maar 15 minuten. 
Na de formule 4 was het tijd voor de Porsche cup. Dat was ook een leuke en spannende wedstrijd om te kijken. Die rijden ook 6 wedstrijden maar dan van 25 minuten.
Na de Porsche cup was de baan weer voor de formule 1. 
De eerste kwalificatie stond op het programma.
Van de 20 coureurs gaan de beste 15 door naar de volgende kwalificatie. Na deze ronde blijven er nog 10 coureurs over en deze strijden alle 10 om als 1e te mogen starten.
De kwalificatie was erg spannend, zeker omdat Vettel uitviel en dus achteraan moest starten. Verstappen kwalificeerde zich uit eindelijk op plaats 2. op minder dan 1/10 van een seconde achter Hamilton. Een prima resultaat.
Na de kwalificaties zijn we rustig aan naar de uitgang gelopen. Het was een stuk drukker dan gisteren en iedereen was opzoek naar een taxi. We hebben toen gewacht tot het was rustiger werd. Dit bleek niet de beste aanpak en er waren ongeveer 50.000 mensen die daar hetzelfde over dachten. Uiteindelijk hebben we de shuttlebus naar het vliegveld genomen, en met de trein van het vliegveld terug naar het treinstation naast ons hotel.

De derde dag zijn we op tijd vertrokken.
We hadden die dag ervoor al wel gemerkt dat het een stuk drukker was geworden dan de eerste dag. En we wilden natuurlijk wel een goed plekje scoren.
Gelukkig waren er vrij veel mensen die gelijk de eerste tribune opliepen. En zijn wij doorgelopen naar de laatste tribune. Vanaf hier hadden we niet echt uitzicht op de pitsstraat. Maar we konden hier wel de 3 eerste bochten van dichtbij bekijken. En voor ons was een groot scherm waar we de rest van de wedstrijd op konden volgen.
Na nog een wedstrijd van de Porsche Cup gekeken te hebben. Werd het tijd voor de formule 1. Eerst kwamen alle coureurs nog langsgereden in een oude auto. 
Dit was wel heel grappig om te zien. Max Verstappen had weer het geluk dat er bij hem een camera man en een presentatrice instapten. Hierdoor konden we hem niet zo goed in de auto zien zitten. Maar op het scherm was hij wel heel goed in beeld.
Eindelijk was het 15:00 uur. En nu was het dus echt tijd voor de race. Na een start zonder al te veel brokstukken reed iedereen goed weg en werd er in de eerste bocht gelijk goed gestreden om de eerste plek. Na 4 rondes gebeurde er iets wat we totaal niet verwachte in de 1e bocht haalde max verstappen met behulp van zijn DRS (een achtervleugel die openklapt wanneer je binnen 1 seconden van de coureur voor je rijdt waardoor je minder lucht weerstand hebt en dus sneller gaat) de leider van de race in. Deze actie werd onder luid gejuich en geschreeuw ontvangen en Jelle sprong een gat in de lucht.( samen met nog een paar 1000 andere) Na 10 rondes durfde we stiekem te zeggen wat we allebei al een tijd dachten. Het zal toch niet waar zijn dat? nee dat kan niet! Ze moeten nog zoveel rondes en er moet ook nog een stop gemaakt worden voor nieuwe banden. Ondertussen bleef Verstappen uitlopen op Hamilton. Het verschil lag rond de 8 seconden. Na de pitsstops hield Verstappen de leiding in de wedstrijd. De wedstrijd kroop langzaam naar het einde toe. Steeds duidelijker werd het gevoel dat dit misschien wel eens een hele bijzondere race kon gaan worden.
De laatste ronde ging in en Jelle had al zijn nagels al afgebeten en was ondertussen aan die van mij begonnen. Wat een spanning.

Toen Max over de finish kwam was het 1 groot feest. Het leek heel even of dat iedereen uit Nederland kwam. Wat een prestatie en wat een geluk dat wij dit van dichtbij mee hebben kunnen maken.

Het beste verjaardags cadeau ever!!!!