Tag: Filipijnen

1 jaar op reis

1 jaar op reis

4 september 2017. De dag dat we vertrokken. De dag dat we afscheid namen van onze familie. We waren nog een beetje gaar van het afscheidsfeestje. Ik denk dat we wel kunnen zeggen dat het een van onze beste feestjes ooit was! En wat waren er een hoop mensen. Zoveel lieve vrienden, collega’s en familie. Dat heeft ons echt goed gedaan. En nu nog steeds. We vinden het erg fijn om nog zoveel contact te hebben met jullie.

We hebben nog geen moment spijt gehad van onze beslissing. Althans op een paar momenten na dan. En de eerste was al snel. We kwamen 5 september aan in New Delhi, India. En ik denk dat dat een van de beste maar ook een van de slechte plekken op aarde is, om je reis te beginnen. 

Moe van het reizen, nog gaar van het feestje kwamen we aan in het hotel. De mensen waren trouwens super aardig in t hotel. Maar buiten op straat. Het was verschrikkelijk. ’s Avonds lagen we allebei te huilen in bed. En hadden we echt zo iets. Waar zijn we aan begonnen??
Was dit echt wat we wilden? Gisteren waren we nog thuis, en hadden we zoveel fijne mensen om ons heen. We zijn huilend in slaap gevallen. Maar vanaf toen werd het gelukkig alleen maar beter.

Als we nu terug kijken zijn we blij dat we in India zijn begonnen. Het was het verschrikkelijkste land waar we geweest zijn. Maar ook zeker een van de mooiste. Jammer dat er door een groot deel van de bevolking niet netjes met je wordt omgegaan. Maar daar hebben we nu profijt van. En valt alles na India alleen maar mee.

Onze 2e grote dip was de avond voor kerst. We hadden bedacht dat we een witte kerst wilden. En  vanaf Sri Lanka was het niet te duur om naar de Malediven te vliegen. En die kans wilden we natuurlijk niet laten schieten. Heerlijk met de kerst met je billen op een wit strand zitten. Wie wil dat nou niet? Uhm,, wij?? 

We zaten op een mooi eiland met nauwelijks toeristen. Maar officieel is de Malediven een Islamitisch land. Er werd dan ook niks met kerst gedaan. En er was geen druppel alcohol te krijgen. Verder moest ik bedenkt over straat. Toen hadden we t wel even moeilijk. En hadden we eigenlijk ook wel graag willen aanschuiven aan het kerstdiner. Jelle was zelfs in voor de Gourmet! haha. 

Tot zover onze diepte punten.

Verder hebben we het alleen maar super gehad. Op wat ziektekwaaltjes na. Maar gelukkig waren die tot nu toe altijd verholpen met de medicijnkoffer die we bij ons hebben. 

We zijn inmiddels een jaar en 14 landen verder.

  • India
  • Maleisië
  • Brunei
  • Thailand
  • Sri Lanka
  • Malediven
  • Singapore
  • Bali, Indonesië
  • Cambodja
  • Hong Kong
  • China
  • Vietnam
  • Filipijnen
  • Australie

Hebben we op 104 verschillende bedden geslapen. En ontelbaar veel mooie plekken gezien.
Wat is de wereld toch groot en mooi! En zijn er zoveel lieve mensen op de wereld. Die maar met een klein bedrag rond komen op een dag. En toch zo gelukkig zijn. Ik denk dat dat wel een van de belangrijkste dingen is die we geleerd hebben op reis. Gelukkig zijn met wat je hebt. We leven al een jaar uit een rugzak en hebben ondertussen niet super veel meer bij ons. Natuurlijk houden we van mooie spullen en leuke kleding. Maar hoe minder je hebt. Hoe minder druk je je hoeft te maken om de spullen die je hebt. En zo dus meer tijd over hebt om te genieten. En rust in je hoofd hebt. 

Genoten hebben we zeker, en doen we eigenlijk nog steeds als we terug denken aan al het moois dat we gezien hebben. Maar er zijn natuurlijk wat plekken, landen die ons echt zijn bijgebleven. Landen waar we zo weer naar terug zouden gaan

Een van onze favoriete landen was toch wel China. Hoewel China best pittig was. En vooral ook erg koud. Heeft dit bijzondere land ons veel moois gegeven. Het land is zo groot en divers. En ondanks dat bijna niemand Engels spreekt, doen ze ongelofelijk hun best om je te helpen. We hebben de mooiste en bizarste natuurparken gezien, uren in de trein gezeten, de gekste Chinezen zien dansen in t park, de ontzettend rare gewoontes van de Chinezen gezien en soms onverwachts ook nog heel lekker gegeten. Een land waar we zeker nog een keer naar terug willen. ( We zijn nu voorbereid op “alle” gekke gewoontes). 

Voor en na China zijn we in Hong Kong geweest. Een fantastische stad. Het overgrote deel is Chinees. Maar eigenlijk staat alles ook wel in het Engels aangegeven. Het is wel een dure stad. Maar als je elke dag bij de Mac Donalds gaat eten valt het best mee. haha. Een stad die zoveel te bieden heeft. Het is een oude stad en behoorlijk volgebouwd. Maar zo ontzettend gaaf om te zien. Een stad die je nergens anders ziet. Volgebouwd met torenhoge gebouwen. De stad waar geen slaapplaats was voor onze eerste nacht. Je zou toch denken dat er genoeg slaapplaatsen zouden zijn. Maar het hotel wat we geboekt hadden, had onze kamer aan een ander gegeven. Ondanks dat we hadden aangeven dat we ’s nachts zouden aankomen. De andere hotels vroegen zo’n €400 euro voor een overnachting. En dus dachten we dat er niks anders op zat dan te overnachten bij de Mac Donalds. (Waar de Mac Donalds wel allemaal niet goed voor is) haha. Gelukkig vonden we uiteindelijk toch nog een redelijk betaalbaar hotel. En hebben we de uren volgemaakt in bed. 

Maleisië het land dat we bezochten na India. Het voelde echt als een warm bad. De mensen waren er zo vriendelijk, lief en geïnteresseerd. Het land waar we naar de Formule 1 zijn geweest. (een cadeau voor Jelle’s verjaardag) en een cadeau was het zeker. We hadden de ideale plek. En voor onze neus pakte Max Verstappen de 1e plaats. Om die vervolgens niet meer weg te geven. Echt een geweldig weekend. Maleisië heeft ons echt verrast door z’n prachtige natuur. Borneo was fantastisch. We hebben apen gezien die nog in het wild leven. Een grot met miljoenen vleermuizen. (en heel veel vleermuizen kak). Een land met heerlijk en vooral goedkoop eten. We gingen bijna elke dag wel ergens een portie saté met pindasaus scoren. haha.

Sri Lanka stond hoog op ons lijstje om te bezoeken. En het is ons geen moment tegen gevallen. We hebben voor 10 dagen een tuktuk gehuurd waarmee we het noorden zijn rondgereden. De mensen wisten niet wat ze zagen. Ze probeerde ons aan te houden, omdat ze dachten dat we een taxi waren. En zwaaiden ons hard na als ze ons zagen zitten. Geweldig! Sri Lanka heeft echt prachtige natuur. We hebben er diverse wandelingen gemaakt. De een nog pittiger dan de ander. Zo hebben we Adam’s Peak beklommen. Een berg van 2243 meter hoog. Te bereiken via 5500 trap treden. Deze wandeling maakten we ’s nachts. We vertrokken om 2u. Om op tijd boven te zijn voor de zonsopgang. Na 3,5u kwamen we boven aan. En was er helemaal geen zonsopgang te zien omdat het te mistig was. Toen stond ons nog een tocht van 3u terug lopen te wachten wat eigenlijk nog erger was dan naar boven. Maar goed we hebben t wel maar mooi geflikt. 

En als laatste land in Azië hebben we de Filipijnen bezocht. En dat is toch wel echt een van onze favoriete. Helaas konden we onze reis niet helemaal afmaken, omdat ons geld een beetje op raakte. Maar we hebben hier wel echt genoten. De mensen zijn er zo aardig. Wederom weer erg lekker gegeten (ook erg ziek geweest helaas). En hebben we een van de mooiste tochten van onze reis gemaakt. 3 dagen op een boot geleefd en geslapen in hutjes op t strand. Gedoucht met een emmer water. Maar wat was het fijn om even helemaal back to basic te kunnen gaan. We zouden deze tour zo weer boeken. En misschien dan wel voor langer. De dag bestond uit ontbijt, varen, snorkelen, varen, snorkelen, lunchen, snorkelen, varen, snorkelen, varen, snorkelen, varen, dineren, slapen. En dat 3 dagen lang. Echt genieten. De filipijnen heeft ons verrast. De vele mooie snorkel plekken. De prachtige stranden. We willen zeker nog een keer terug om onze reis af te maken.

Verder zijn onze ouders, broertjes + vriendin en Rolinda(vriendin) langs geweest tijdens onze reis. Wat ook ontzettend leuk was. Fijn om ze weer te zien na zo’n lange tijd. En gaaf om samen mooie momenten en plekken te delen. Om herinneringen te maken. En vooral om te genieten van het samen zijn. Om je verhalen te delen. Te laten zien hoe het leven in Azië er aan toe gaat. Zo grappig om te zien hoe erg Jelle en ik al gewend zijn aan dingen. En voor hun heel vreemd en gek is. De honden die overal op straat rond lopen. De scooters die voorbij rijden met 3,4,5 en soms wel 6 mensen erop. Of scooters afgeladen met spullen, tv’s, kippen en noem maar op. De kleine hutjes waar de mensen met hele familie’s in wonen. Kinderen die altijd maar zwaaien en roepen naar je en het tropische klimaat.
Echt onwijs gaaf dat ze langs zijn gekomen!!

Genoeg emotioneel gedoe. We hebben ontzettend genoten van t afgelopen jaar. Iets waar we nog heel vaak aan terug denken. Helemaal nu we aan t werk zijn. Nog een paar maandjes werken en dan gaat ons avontuur weer verder. Gaan we in ons omgebouwde busje Australië ontdekken. En dat belooft weer een prachtige reis te worden.

Bedankt voor jullie leuke reacties, support, lieve berichtjes, leuke verhalen, enthousiasme.
Hopelijk gaan al die foto’s jullie nog niet vervelen. Het is nu nog even rustig en dan zullen we jullie weer gaan spammen met foto’s van Australië. Haha.

We houden van jullie, Liefs Jelle & Inge

Kijk uit malloot, een kokosnoot

Kijk uit malloot, een kokosnoot

Onze eerste nacht in Port Barton was nauw niet echt een feestje.
Er is alleen stroom van 17u tot 1u. Wat normaal gesproken niet heel erg is.
Maar om 1u stopten ook onze ventilator ermee. Wat er voor zorgden dat het bloedje heet was op de kamer.
De ramen stonden wagenwijd open, maar er was geen zuchtje wind te bekennen.
Na een aantal uren draaien hadden we dan toch wat geslapen tot de lokale honden vereniging een vergadering hield bij ons voor de deur.
En dat ging er niet heel erg rustig aan toe.
De ene hond blafte nog harder dan de ander. En dat ging maar door.
Uiteindelijk zijn we toch weer inslaap gevallen en werden we weer op tijd gewekt door het persoon dat al vroeg aan het vegen was.
Heerlijk nachtje dus. Maar goed dat halen we wel weer in op het strand.

Na een lekker ontbijtje gescoord te hebben, zijn we naar t strand gelopen en hebben we 2 kajaks gehuurd.
Jelle in z’n eentje in een eenpersoons kajak. En Rolinda en ik samen.
En het eerste stuk ging dat best goed. Maar op een gegeven moment draaiden we vooral rondjes.
En waren we druk bezig met het in een rechte lijn peddelen.
Uiteindelijk zijn we er gekomen. En kwamen we aan op een heel mooi wit strand. Het heette ook niet voor niks White beach. Heerlijk.
We hebben hier lekker genoten van het witte strand, de heerlijke zee en een kokosnoot mocht natuurlijk ook niet ontbreken. 

Aan het eind van de middag kwam er een meid uit de zee gesprongen die flink te grazen was genomen door een kwal.
Ze gingen met een scherp mes over haar huid en gooiden er azijn en koffie poeder op.
We vonden het niet zo’n fijn idee dat die kwal daar zat. En besloten daarom om maar terug te gaan.
Ondertussen kwam er ook een behoorlijk donkere lucht aan.
En om nou met het onweer op het water te zitten vonden we ook niet zo’n strak plan. En ook de terug weg verliep weer met een hoop gepeddel. En hebben we weer een aantal rondjes gemaakt. De lucht werd steeds donkerder en donkerder en we waren maar wat blij toen we weer met onze benen aan de wal stonden. We waren ook nog maar net binnen toen het begon met storten. ’s Avonds hebben we nog lekker gegeten en een snorkeltour geboekt voor de volgende dag. 

Ook deze nacht was weer een drama. Het was weer erg warm. En er waren nieuwe gasten gekomen die nogal hard praatten.
Gelukkig hield dat om 12u op. En waren de honden ook niet zo luid als de avond ervoor. Maar er zat nu een hond in de prullenbak bij onze buren. We hoorden allemaal geritsel. Oohja, we hadden ook nog een snurkende dame op onze kamer. We hebben er voor de zekerheid maar een geluidsopname van gemaakt. Anders zou ze het de volgende dag niet geloven. hihi

De volgende ochtend hebben we onze spullen vast naar een ander guesthouse gebracht.
We hadden de avond ervoor een guesthouse gevonden die heel de nacht stroom had. En wat een stukje rustiger gelegen lag.

We hebben onze spullen daar gebracht en zijn toen gaan ontbijten. Toen we klaar waren met het ontbijt wilden we weglopen. Toen er iemand tegen Jelle begon te praten. Bleek het een meid te zijn die stage heeft gelopen bij Jelle, bij TOUT in Amsterdam. Zo toevallig.
Er was alleen niet veel tijd om te kletsen, want we moesten naar onze snorkel tour.

Op de boot zaten we met nog 2 stellen, 2 vriendinnen, een meid en nog een man.
Een prima ploegje. We gingen als eerste naar een rif toe. Samen met nog een aantal bootjes lagen we bij het rif. En wat was het mooi. Er was zoveel te zien. Het koraal was wel al aardig dood. Maar er leefden wel heel veer verschillende soorten vissen. In zoveel verschillende kleuren. Prachtig.

Onze volgende stop werd paradise eiland. Een onbewoond eiland met een prachtig mooi strand. We konden ook hier weer snorkelen. Maar eigenlijk was het vooral lekker om te drijven in de zee. En heerlijk van de zon genieten. Rond 12u kregen we hier ook onze lunch. En wat was dat goed verzorgd. Er was rijst met kip, vis, groenten, fruit. Voor iedereen wel wat. Na de lunch hebben we onze spullen gepakt en zijn we naar een ander eiland gevaren. Voor dit eiland was ook een onwijs mooi rif. En we hebben er zelfs nog een zeeschildpad gezien.

De volgende stop was een plek om zeeschildpadden te zien. Nu hadden we het geluk dat we er al eentje gezien hadden.
De gids wees ons naar een plek waar er eentje zat. En daar gingen we natuurlijk met z’n alle op af.
Jelle was alleen de andere kant op gezwommen, dus ik ging hem halen om naar de zeeschildpad te kijken.
Bleek dat hij er gewoon 2 voor zich zelf had. haha. Toen ben ik daar ook maar bij gebleven. Bizar hoelang ze onder water kunnen blijven.
En dat ze altijd 2x achter elkaar naar boven gaan om adem te halen. Terwijl we terugzwammen naar de boot kwamen er nog 2 zeeschildpadden voorbij. Zo gaaf!!

Onze laatste stop was bij een zandbank/starfish point. Het was er ongeveer een halve meter diep. En om de haverklap lag er een zee ster. In mooie oranje kleuren. We mochten de zeesterren oppakken, maar niet boven water houden. Op een gegeven moment zag ik een zeester die zich verplaatsten over de bodem, dat zag er zo maf uit. Oohjaa, Jelle had zelfs nog een zee paardje gevonden. Die volledig op ging in z’n omgeving. Eind van de middag waren we weer terug in ons guesthouse en hebben we even heerlijk gedoucht

’s Avonds hebben we pizza gegeten en daarna hebben we nog een biertje gedaan met Sietske, het meisje dat we ’s morgens tegen kwamen.
Daarna zijn we lekker ons bedje ingegaan. En hebben we een heerlijke rustige nacht gehad. Zonder blaffende honden, luide mensen en wat was het fijn dat de ventilator de hele nacht aan stond.

Here we are again!!

Here we are again!!

Na een weekje thuis te zijn geweest en te hebben genoten van ons eigen bed, douche, het Nederlandse eten en alle lieve vrienden en familie om ons heen, was het tijd voor het tweede deel van onze reis. 

We reisden vanuit Nederland terug naar Hong Kong. Waar we vooral erg veel last hadden van onze jetlag. We waren rond 23:00 gaan slapen en werden de volgende dag pas om 14:30 wakker. Wat er dus voor zorgden dat we ‘s avonds niet konden slapen. Uiteindelijk zijn we rond een uur of 4 in slaap gevallen en om half 8 ging de wekker al weer. 

Met een vreselijk brak hoofd raapten we onze spullen bij elkaar en stapten we in de metro richting t vliegveld. 

Eerst maar eens even een ontbijtje scoren voor we door de douane gaan. ( we leren steeds meer van onze fouten, aangezien we pas ook hier waren en er na de douane bijna niks meer te eten te krijgen was). Na een ontbijt van de Mc Donalds konden we er tegen aan. 

Aangekomen bij “onze” gate bleek dat er een vliegtuig klaar stond om naar Osaka te gaan. Ook erg leuk natuurlijk. Maar we hadden juist zo’n zin in zon, zee, strand. Gelukkig riepen ze net rond dat onze gate gewijzigd was. En konden we naar de andere kant van de hal lopen. Na een hele lange tijd wachten gingen we eindelijk t vliegtuig in. De rij met mensen was zo bizar groot. We hadden echt het idee dat de mensen er vooraan instapten en achter er weer uit gingen. Maar toen we in t vliegtuig aankwamen bleek dat het echt een heel groot vliegtuig was. Haha. 

Aangekomen in Manilla was het aansluiten in de rij voor de immigratie waar we gelukkig vrij snel klaar waren.
En weer een stempel rijker in ons steeds maar voller wordende paspoort. 

Nog even onze tas oppikken en dan lekker naar t hotel. Jelle z’n tas lag al op de band toen we aankwamen. De mijne duurde wel erg lang.
Het is toch altijd weer spannend of ze er allebei zijn. Maar tot nu toe gaat het nog steeds goed! (even afkloppen)

In de aankomsthal is het altijd het zelfde ritueel. Eerste even geld pinnen. Meestal een keer of 3, aangezien we vaak maar bar weinig uit het automaat krijgen. En daarna een simkaart kopen. Zodat we “overal” bereikbaar zijn. Helaas valt dat overal nogal tegen. En zijn we zelfs met simkaart niet altijd verzekerd van internet. Maar aag, wij zijn er natuurlijk vooral om te genieten van al het moois. 

Na een klein middag dutje was het tijd om terug te gaan naar t vliegveld. We kregen namelijk bezoek! Begin van de avond is Rolinda geland. En die komt gezellig 3 weekjes met ons door de Filipijnen reizen. Super leuk! En ze is helemaal in haar eentje gekomen! Knap he? Haha.

We zijn gelijk terug gereden naar t hotel. En hebben ons eerst opgefrist. Daarna zijn we in t hotel gaan eten en lagen we allemaal vroeg op bed. 

Helaas moest onze buurman rond half 5 gewekt worden. En was volgens mij iedereen in het hotel wakker. Behalve de buurman. Gelukkig zijn we daarna nog wel even inslaap gevallen. Want om 8u ging de wekker weer voor onze volgende vlucht. We raken de tel zo ongeveer kwijt. Maar dit is alweer onze 26e vlucht! ?

We bestelden een taxi en reden naar terminal 3. Er zijn 4 terminals in Manilla en ik kon nergens op internet vinden naar welke terminal we moesten. Ik gokte op 3. Maar helaas dat bleek niet de juiste te zijn. Inmiddels begon de tijd te dringen. En hielp het personeel ons met het aanhouden van een taxi. Nadat we in de taxi zaten liet hij een kaart zien met de prijzen. 2300 peso’s per persoon. Wat neerkomt op zo’n €36 per persoon. Voor een ritje van terminal 3 naar 4. Echt belachelijk. Maar ja we konden nu ook niet meer uitstappen. Uiteindelijk moesten we in totaal 2300 peso’s betalen. Wat nog achterlijk veel geld is. Als je ziet dat we voor een taxi van t hotel naar t vliegveld zo’n €7 betalen. Maar goed. We hadden weinig keus en weinig tijd. Uiteindelijk toch maar betaald en het vliegveld ingerold. 

Gelukkig was t een vrij klein vliegveld en gingen we overal snel doorheen. En het mooie was nog dat heel t vliegtuig er nog niet was. Dus we waren meer dan op tijd. Uiteindelijk vlogen we wel nog op de juiste tijd.

Na een vlucht van iets meer dan een uur kwamen we aan op het eiland Palawan. Vanuit de lucht hadden we een prachtig uitzicht over de vele Filipijnse eilanden. En ik kan je vertellen. Dat zijn er genoeg.

We waren binnen no time t vliegveld uit en konden ook vrij gemakkelijk een taxi/busje boeken om naar de “plek” van bestemming te reizen. Ze hadden in totaal 6 personen nodig om te kunnen vertrekken. En gelukkig waren die snel gevonden. We stapten in het busje en reden eigenlijk gelijk weg van t vliegveld.

Onderweg pikten we nog andere mensen op bij een hotel en vervolgens reden we weer terug naar t vliegveld om nog meer mensen op te halen. 

Daarna vertrokken we wederom en reden we wat rondjes door de stad omdat er een paar mensen nog moesten pinnen. 

Al met al zijn we zo’n 1,5 uur verder en beginnen we eindelijk aan de rit naar onze bestemming. Onderweg pikken we nog wat mensen op. En het busje komt voller en voller te zitten. Tassen worden vastgebonden op het dak. En ruimte is er ook niet meer om fatsoenlijk te zitten. 

Vol gas reden we door over de hobbelige weg met vele bochten. Maar we kwamen steeds dichter bij onze accomodatie. Althans dat dachten we. We waren opweg naar het plaatsje Port Barton en we hadden iets geboekt wat 6km buiten port Barton ligt. Maar wat bleek nou. Hemelsbreed ligt het maar een paar km uit elkaar. Maar om er te komen moet je een heel stuk terug rijden. Wat neerkomt op zo’n 77km. Echt belachelijk. We konden ook niet meer onder deze accomodatie uit komen. En betaald was die helaas ook al. 

Uiteindelijk zijn we daar niet meer heen gegaan en hebben we een boze mail gestuurd. Met dat ze dit wel even mochten melden op de site.

Gelukkig vonden we in port Barton vrij snel een andere redelijke accommodatie voor een redelijke prijs. Alleen Rolinda moest even erg wennen aan het primitieve interieur en de wat onfrisse badkamer, de douche met koud water en het onverwachte bezoek in de wasbak. 

WELKOM IN AZIË, WELKOM OP DE FILIPIJNEN.