Aftellen geblazen!!

Aftellen geblazen!!

Het is alweer even geleden dat we iets van ons hebben laten horen.
We zijn nog steeds aan het werk in Australië. Maar gelukkig is het einde bijna in zicht.
We moeten nog 5,5 week werken. En dan hebben we hopelijk genoeg gespaard om er weer even tegen aan te kunnen. 

Zoals de meeste van jullie al wel weten komen we half december naar huis.
Om met onze familie en vrienden de kerst dagen en Oud en nieuw door te brengen.
We vonden het vorig jaar zo gek om niet thuis te zijn. Het was een hele gekke, bijzondere ervaring. Op deze dagen hoor je eigenlijk gewoon met je familie en vrienden te zijn. 

We tellen de weken/ dagen dan nu ook echt af. Eigenlijk zijn we er nu wel een beetje klaar mee. Vooral omdat we weten dat we daarna lekker naar huis gaan. Maar goed, doorbijten en doorgaan.

Gelukkig is het weer wel opgeknapt. En is het nu bijna elke dag een graadje of 24. Het enigste nadeel voor mij is dat ik nu ook last van mijn hooikoorts heb. Ik heb gelukkig wel tabletjes kunnen kopen. Maar neusspray en oogdruppels heb ik nog niet kunnen vinden. Oohja, zakdoeken kennen ze hier ook niet. Ik loop nu met een wc-rol en soms met een stofdoek. haha. Je kunt niet alles hebben natuurlijk.

Ons busje is ook zo goed als af, we hoeven alleen nog maar wat kleine dingen af te werken. En verder moeten we de elektriciteit nog regelen.
We hebben er een mooi roofrek op gebouwd. Zodat we ook boven op ons busje kunnen zitten. En ook om er wat spullen kwijt te kunnen.
We hebben de binnenkant van ons busje zo neutraal, strak en ruim mogelijk willen houden. Maar daardoor zijn we wat beperkt in de ruimte. Vandaar dat we een mooie koffer hebben gekocht voor op het dak. Zodat we daar ook wat kwijt kunnen. 

Met m’n verjaardag zijn we er een nachtje mee weggeweest. Wat erg goed bevallen is.
Heel gek om je busje ergens te parkeren en dat het dan ineens je huisje is. Je schuift de keukenla uit en je kunt koken. We maken van onze bank een bed. En kunnen er heerlijk in slapen. 

We zijn vanuit Kojonup naar Collie gereden en daarna naar Bunburry.
Tussen Bunburry en Busselton hebben we een parkeerplaats gevonden vlak bij het strand. We vonden het wel erg spannend. Het was namelijk niet echt een legaal plekje om te slapen. Maar gelukkig is onze bus redelijk onopvallend. En ziet het er niet uit als een campertje. 

De volgende ochtend zijn we naar Busselton gereden. Daar hebben ze een van de langste pieren. Hij is wel 1.8km lang. Er rijd zelfs een treintje van het begin tot het einde. Daarna zijn we naar Dunsborough gereden.
Daar is een prachtig nationaal park. Waar we ons wel een paar uurtjes vermaakt hebben. Het weer was er gelukkig ook schitterend.
We waren weer even helemaal in ons element. lekker zonnetje, beetje rond tuffen in ons busje en opzoek gaan naar de mooie plekjes.
Het werken in Australie is natuurlijk ook een bijzondere ervaring. Maar we zijn toch meer van het reizen en ontdekken. Nog even en dan kunnen we dat weer gaan doen. Daarna zijn we nog bij een Chocolade winkeltje geweest. En hebben we vooral veel chocolade geproefd. En we konden natuurlijk niet de winkel verlaten zonder chocolade. Haha. Daarna zijn we op ons gemakje terug gereden naar Kojonup.

Vorige week zijn we er ook nog 2 nachtjes mee weggeweest. De eerste nacht hebben we langs de weg op een soort van rustplaats geslapen.
Heel erg spannend. Niet dus. De volgende dag hebben we de omgeving van Albany verkend. We zijn al meerdere keren in Albany geweest.
Maar altijd om boodschappen te doen. Of om gereedschap, materiaal te halen bij de Bunnings. Een mega grote bouwmarkt. De hornbach van Australie. 

Dit keer zijn we naar de kust gereden en hebben we diverse mooie plekjes gevonden. Heerlijk om weer even over het strand te lopen.
De zeelucht te ruiken. En te genieten van al het moois op deze wereld. Soms vergeten we wat we het afgelopen jaar allemaal hebben gezien en meegemaakt. Maar als je dan weer op mooie plekjes aan komt. Of als we in onze bus aan het touren zijn komen er weer veel herinneringen boven. Heerlijk om die herinneren op te halen. Zo fijn dat we dat samen allemaal hebben mogen mee maken. En dat we er ook nu nog van kunnen genieten. 

En wat kan je dan soms trots zijn op jezelf en op elkaar. Dat we deze stap/kans hebben durven zetten.  En dat we nu gewoon al bijna 5 maanden aan het werk zijn in Australie. Dat we hier vrienden hebben gemaakt. Dat de mensen je groeten als je ze tegen komt. Dat als je bij de apotheek, dokter of supermarkt komt, mensen je herkennen. 

Maar goed, waar was ik gebleven. Na een dag Albany verkennen vonden we een super leuke camping spot tussen Albany en Denmark. Een free camping met toilet voorzieningen. En direct aan de zee. We waren net op tijd. Want er was nog maar 1 plekje vrij. We hebben onze bus geparkeerd. En heerlijk een wijntje gedronken zittend op onze camping stoelen. Dus zo gaat ons leven er straks uit zien. Ik denk dat ik daar wel aan kan wennen. Het enigste waar ik niet aan kan wennen zijn de vele muggen. Dat is dan weer een minpuntje. Morgen gelijk maar even muggenspray en een citronella kaars kopen. We zijn na een halfuurtje ook maar naar binnen gevlucht. Ze prikten gewoon door m’n broek heen. We hebben van onze bank wederom een bed gemaakt. En nog even de foto’s terug gekeken van die dag. Jelle heeft namelijk eindelijk zijn nieuwe camera. De camera die die eigenlijk al heel lang wilde. Maar waar we eigenlijk niet het geld voor hadden, of voor wilden uitgaven. Na een paar weken werken kon hij hem eindelijk kopen. Maar toen was er een run op de camera. En was die in heel Australië uitverkocht. Eerst zou die eind van de maand september komen. Toen werd het oktober. En op een gegeven moment kon het wel december worden. Zo lang kon deze jongen niet wachten. Dus uiteindelijk  een nieuwer (en duurder) model besteld in Hong Kong. En die werd gelukkig netjes bezorgd zonder gedoe.

De volgende ochtend hebben we heerlijk ontbeten. En zijn we doorgereden naar Denmark. Daar hebben we even bij het toeristen informatiepunt een stapel boeken gehaald. En zijn we door gereden naar Walpole. Daar hebben we de Tree Top Walk gedaan.
Je loopt tussen de hoogste bomen van Australie op een brug. Die brug is 40 meter hoog. En geeft je een prachtig uitzicht over en door alle boomtoppen.

Na de tree top walk zijn we terug gereden naar Denmark. En hebben we daar de kustlijn bewonderd. Prachtige rotsen. Grote golven. Een lekker zonnetje. Wat wil je nog meer? (Uhm, misschien toch net even een paar graden warmer, zodat we de volgende keer een duik kunnen nemen in de zee)

Na Denmark zijn we terug gereden richting Albany. Onderweg zag Jelle een bordje met een strand erop. We hadden er nog nooit van gehoord. Maar zijn toch maar even een kijkje gaan nemen. Gelukkig maar, want wat was het mooi. De ruige zee. De groene omgeving. We hebben hier geluncht en optimaal genoten van het uitzicht. En gelijk even opgeslagen voor de volgende keer.
Hier komen we zeker nog een keer (of twee, drie) terug. Vooral omdat er geen toerist te vinden was. En de meesten van jullie kennen ons inmiddels wel. WE LOVE IT. Om een mooi plekje op dat moment met niemand te hoeven delen.
Daarna vertellen we het wel aan andere reizigers. Maar op dat moment is het “ONS” plekjes. 

In Albany hebben we nog even wat boodschappen gedaan, nog wat laatste dingen bij de Bunnings gekocht. En zijn we op het gemak weer terug gereden naar Kojonup. Nu gaan we na 2 dagen nog terug naar “huis”. En kunnen we weer onder onze warme douche staan. Maar straks hebben we alleen nog het busje. Is dat ons vervoersmiddel, ons huisje, eigenlijk alles wat we op dat moment hebben. En al hoewel ik het soms wat spannend vind om volledig in het busje te leven. Kijk ik er stiekem ook heel erg naar uit. Terug naar de vrijheid. Terug naar geen verplichtingen.
Terug naar ons reis leventje. Terug naar het optimaal genieten van het leven en al het moois.

Maar eerst nog even 5,5 week knallen. 3 dagen in een vliegtuig zitten en genieten van alle lieve mensen thuis. Samen kerst en oud en nieuw vieren. En heel veel gezellige avondjes met jullie. En dan gaat ons avontuur verder. 

Dikke kus van ons en tot over 5,5 week. We gaan maar vast een agenda kopen om alles een beetje te kunnen plannen. Aanvragen kunnen ingediend worden per e-mail: jelleeingeopreis@gmail.com  Haha. Geintje..

We houden van jullie en missen jullie. 

See Ya, Catch Ya. Have a Good one.

New title

14 Replies to “Aftellen geblazen!!”

  1. Hey,
    Weer een hele leuke blog, fijn om te zien dat het goed gaat met jullie! En wat een gave bus is het geworden! Toppertjes hoor??! Nu aftellen idd, werk ze en geniet ze deze laatste weken en tot ziens! Grtjsss X

  2. Top! En jullie maar zeggen dat er niks te zien is daar!!! Effe 100 km rijden in een supergaaf bussie en je bent ergens waar niemand is en iedereen zou willen zijn…
    Fijn dat jullie effe van ons komen genieten straks en dat wij daarna weer volop van jullie foto’s en blogs kunnen genieten. Hou van jullie! Be carefull and keep up the good job for 5,5 weeks???

    1. haha. genoeg te zien. Maar we hebben niet altijd samen vrij. En het is al gauw een paar uur rijden. Maar komt goed! nu nog even bikkelen. En dan komen we jullie gezelschap houden.

  3. Wat geweldig leventje hebben jullie. Fantastisch zo alles te lezen en de foto’s te zien. Ik verheug me op jullie komst in nederland, wat zullen we van jullie genieten. Ik hou van jullie! Heel veel liefs en wij tellen ook af..

  4. Leuk om weer eens wat van jullie te lezen. Jullie “huisje” is mooi geworden hoor. Knap gedaan. We komen jullie in december/januari vast wel een keer tegen. Werk ze nog even. Groetjes van ons.

  5. Wat een leuke blog! Erg jaloers en super om te zien dat jullie dit gewoon doen! Hier is het al koud dus geniet er van! Super vette bus zeg, lijkt me gaaf om daarmee rond te scheuren. Werkse en veel plezier deze weken.

  6. Wat leuk om weer te lezen hoe het met jullie gaat. Dat je zo gauw gewend kan zijn aan iets dat vrijheid heet.?. Nog even bikkelen. Liefs uit Hardinxveld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *