Here we are again!!

Here we are again!!

Na een weekje thuis te zijn geweest en te hebben genoten van ons eigen bed, douche, het Nederlandse eten en alle lieve vrienden en familie om ons heen, was het tijd voor het tweede deel van onze reis. 

We reisden vanuit Nederland terug naar Hong Kong. Waar we vooral erg veel last hadden van onze jetlag. We waren rond 23:00 gaan slapen en werden de volgende dag pas om 14:30 wakker. Wat er dus voor zorgden dat we ‘s avonds niet konden slapen. Uiteindelijk zijn we rond een uur of 4 in slaap gevallen en om half 8 ging de wekker al weer. 

Met een vreselijk brak hoofd raapten we onze spullen bij elkaar en stapten we in de metro richting t vliegveld. 

Eerst maar eens even een ontbijtje scoren voor we door de douane gaan. ( we leren steeds meer van onze fouten, aangezien we pas ook hier waren en er na de douane bijna niks meer te eten te krijgen was). Na een ontbijt van de Mc Donalds konden we er tegen aan. 

Aangekomen bij “onze” gate bleek dat er een vliegtuig klaar stond om naar Osaka te gaan. Ook erg leuk natuurlijk. Maar we hadden juist zo’n zin in zon, zee, strand. Gelukkig riepen ze net rond dat onze gate gewijzigd was. En konden we naar de andere kant van de hal lopen. Na een hele lange tijd wachten gingen we eindelijk t vliegtuig in. De rij met mensen was zo bizar groot. We hadden echt het idee dat de mensen er vooraan instapten en achter er weer uit gingen. Maar toen we in t vliegtuig aankwamen bleek dat het echt een heel groot vliegtuig was. Haha. 

Aangekomen in Manilla was het aansluiten in de rij voor de immigratie waar we gelukkig vrij snel klaar waren.
En weer een stempel rijker in ons steeds maar voller wordende paspoort. 

Nog even onze tas oppikken en dan lekker naar t hotel. Jelle z’n tas lag al op de band toen we aankwamen. De mijne duurde wel erg lang.
Het is toch altijd weer spannend of ze er allebei zijn. Maar tot nu toe gaat het nog steeds goed! (even afkloppen)

In de aankomsthal is het altijd het zelfde ritueel. Eerste even geld pinnen. Meestal een keer of 3, aangezien we vaak maar bar weinig uit het automaat krijgen. En daarna een simkaart kopen. Zodat we “overal” bereikbaar zijn. Helaas valt dat overal nogal tegen. En zijn we zelfs met simkaart niet altijd verzekerd van internet. Maar aag, wij zijn er natuurlijk vooral om te genieten van al het moois. 

Na een klein middag dutje was het tijd om terug te gaan naar t vliegveld. We kregen namelijk bezoek! Begin van de avond is Rolinda geland. En die komt gezellig 3 weekjes met ons door de Filipijnen reizen. Super leuk! En ze is helemaal in haar eentje gekomen! Knap he? Haha.

We zijn gelijk terug gereden naar t hotel. En hebben ons eerst opgefrist. Daarna zijn we in t hotel gaan eten en lagen we allemaal vroeg op bed. 

Helaas moest onze buurman rond half 5 gewekt worden. En was volgens mij iedereen in het hotel wakker. Behalve de buurman. Gelukkig zijn we daarna nog wel even inslaap gevallen. Want om 8u ging de wekker weer voor onze volgende vlucht. We raken de tel zo ongeveer kwijt. Maar dit is alweer onze 26e vlucht! 🎉

We bestelden een taxi en reden naar terminal 3. Er zijn 4 terminals in Manilla en ik kon nergens op internet vinden naar welke terminal we moesten. Ik gokte op 3. Maar helaas dat bleek niet de juiste te zijn. Inmiddels begon de tijd te dringen. En hielp het personeel ons met het aanhouden van een taxi. Nadat we in de taxi zaten liet hij een kaart zien met de prijzen. 2300 peso’s per persoon. Wat neerkomt op zo’n €36 per persoon. Voor een ritje van terminal 3 naar 4. Echt belachelijk. Maar ja we konden nu ook niet meer uitstappen. Uiteindelijk moesten we in totaal 2300 peso’s betalen. Wat nog achterlijk veel geld is. Als je ziet dat we voor een taxi van t hotel naar t vliegveld zo’n €7 betalen. Maar goed. We hadden weinig keus en weinig tijd. Uiteindelijk toch maar betaald en het vliegveld ingerold. 

Gelukkig was t een vrij klein vliegveld en gingen we overal snel doorheen. En het mooie was nog dat heel t vliegtuig er nog niet was. Dus we waren meer dan op tijd. Uiteindelijk vlogen we wel nog op de juiste tijd.

Na een vlucht van iets meer dan een uur kwamen we aan op het eiland Palawan. Vanuit de lucht hadden we een prachtig uitzicht over de vele Filipijnse eilanden. En ik kan je vertellen. Dat zijn er genoeg.

We waren binnen no time t vliegveld uit en konden ook vrij gemakkelijk een taxi/busje boeken om naar de “plek” van bestemming te reizen. Ze hadden in totaal 6 personen nodig om te kunnen vertrekken. En gelukkig waren die snel gevonden. We stapten in het busje en reden eigenlijk gelijk weg van t vliegveld.

Onderweg pikten we nog andere mensen op bij een hotel en vervolgens reden we weer terug naar t vliegveld om nog meer mensen op te halen. 

Daarna vertrokken we wederom en reden we wat rondjes door de stad omdat er een paar mensen nog moesten pinnen. 

Al met al zijn we zo’n 1,5 uur verder en beginnen we eindelijk aan de rit naar onze bestemming. Onderweg pikken we nog wat mensen op. En het busje komt voller en voller te zitten. Tassen worden vastgebonden op het dak. En ruimte is er ook niet meer om fatsoenlijk te zitten. 

Vol gas reden we door over de hobbelige weg met vele bochten. Maar we kwamen steeds dichter bij onze accomodatie. Althans dat dachten we. We waren opweg naar het plaatsje Port Barton en we hadden iets geboekt wat 6km buiten port Barton ligt. Maar wat bleek nou. Hemelsbreed ligt het maar een paar km uit elkaar. Maar om er te komen moet je een heel stuk terug rijden. Wat neerkomt op zo’n 77km. Echt belachelijk. We konden ook niet meer onder deze accomodatie uit komen. En betaald was die helaas ook al. 

Uiteindelijk zijn we daar niet meer heen gegaan en hebben we een boze mail gestuurd. Met dat ze dit wel even mochten melden op de site.

Gelukkig vonden we in port Barton vrij snel een andere redelijke accommodatie voor een redelijke prijs. Alleen Rolinda moest even erg wennen aan het primitieve interieur en de wat onfrisse badkamer, de douche met koud water en het onverwachte bezoek in de wasbak. 

WELKOM IN AZIË, WELKOM OP DE FILIPIJNEN.

2 Replies to “Here we are again!!”

  1. Fijn weer iets van jullie te horen, wel foto’s gezien maar verder niets. Wel een hele reis dus..
    Ook niet luxe begreep ik ,aar ja dat heb je als je zo op reis gaat. Maar je hebt veel mooi’s gezien en genoten.
    Veel plezier verder en tot de volgende blog. Kus voor beide!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *